Zogezegd

Yerodia Abdoulaye Ndombasi, voormalig minister van Buitenlandse Zaken in Congo, over zijn beruchte radio-oproep op 5 augustus 1998 Bon, wat moesten wij doen? Zoals ieder land dat aangevallen wordt, hebben wij de bevolking opgeroepen de agressor zoveel mogelijk weerwerk te bieden. Ik heb het woord gericht tot de bevolking: Breng de opmars tot stilstand, met alle mogelijke middelen. En ik heb de agressoren vergeleken met une vermine. Ik heb gezegd: We hebben hier te maken met ongedierte. En ongedierte moet worden uitgeroeid. Ik heb ook woorden als éradiquer en exterminer gebruikt, jawel. Kijk, jullie hebben in de Tweede Wereldoorlog ook een bezetter gehad. Je moet mijn oproep in die context zien: Bijt van je af. Roei dat gespuis uit. Als je land wordt bezet door vijandelijke troepen, is alle verzet geoorloofd hé. De Belgische verzetsstrijders noemden de Duitsers des doryphores - coloradokevers. Jullie die zo graag frieten eten, weten dat de coloradokever een gevaar is voor de aardappeloogst. HumoAnthony Giddens, New Labour-ideoloog, over de verhouding tussen centrum-links en de zakenwereldIn onze hedendaagse maatschappij, waarin het gedachtegoed van Keynes niet meer werkt als politieke filosofie, zal elke centrum-linkse partij moeten erkennen dat alleen concurrerende ondernemingen economische voorspoed kunnen brengen. Dat je niet langer alleen de partij van de werknemers kunt zijn. In een mondialiserende wereldeconomie is een opstelling tegen de werkgevers geen optie. Het is van groot belang hoe die relatie eruitziet. Als je links bent, wil je geen beschaving die door de commerce wordt gedomineerd. Dus moet je een evenwicht zoeken in regulering die groei combineert met maatschappelijk verantwoord ondernemen. Je moet dus grenzen stellen, maar ik geloof niet dat er één centrum-linkse partij of regering is die precies weet waar die grens ligt. De MorgenKarel van Miert, voormalig Europees Commissaris voor Concurrentiebeleid, over de transferonderhandelingen tussen de voetbalwereld en EuropaDe sportbonzen hebben de situatie altijd verkeerd ingeschat. Over een bezwaarschrift is geen handeltje mogelijk. Zij hadden de gewoonte alles politiek te spelen. We telefoneren eens naar Blair, Schröder of Dehaene en de Commissie zal wel even de andere kant op kijken. Het heeft lang geduurd vooraleer de voetbalwereld besefte dat dat niet kan. En zelfs niet mag, want ook de Europese Commissie zelf moet de concurrentieregels respecteren. Ook diegenen die zich vijf jaar geleden nog boven de wet achtten, erkennen nu dat er bepaalde Europese regels gelden. Daarom vind ik het schandelijk dat de Belgische Voetbalbond in de zaak-Bosman nooit de ridderlijkheid had om te erkennen dat hij fout was. De Standaard