Advertentie
Advertentie

Zogezegd

Jef Geeraerts, auteur, over de Belgische economie,Er zijn mensen die vergoelijkend spreken over des accidents de parcours. Maar wat Lernout & Hauspie en Interbrew zo kort na elkaar is overkomen, is een ramp voor de Belgische economie en het Belgische imago in het buitenland. To go Flemish, zeggen ze al in Amerika voor iemand die het niet te nauw neemt met de voorschriften en de rekeningen. Ik feliciteer Karel van Miert, die eens te meer de moed had om ongezouten de waarheid te zeggen en in deze delicate kwesties zijn landgenoten niet te ontzien. Hij spreekt uiteraard met grote kennis van zaken. Wat schril afstak tegen minister van Economie Charles Picqué, die de Britten ook nog eens de les ging lezen. België heeft de jongste tijd weer alle redenen om zijn mond te houden. KnackPaul Samuelson, nobelprijswinnaar economie in 1970, over het Belgische zilverfonds,Het probleem van de veroudering van de bevolking kan eigenlijk maar op één manier structureel aangepakt worden en dat is door de productiviteit van de economie te verhogen. Dat doe je uiteraard niet door die dingen nu te produceren en ze over enkele decennia uit de kast te halen. Het cruciale element is dat men er als maatschappij moet in slagen om over 20 à 30 jaar met minder mensen méér te produceren voor nog meer mensen die niet langer economisch actief zijn. Het is voor mij volstrekt onduidelijk hoe je daaraan werkt door een fonds te creëren dat met overheidspapier wordt gefinancierd. Je kunt er als land beter voor zorgen dat de jaarlijkse begrotingstoestand in evenwicht blijft, en betaal met de overschotten de overheidsschuld terug. Zo kanaliseer je middelen naar productieve investeringen die effectief aan de behoeften van de non-actieven kunnen voldoen. TrendsKarlheinz Geissler, professor in de economische pedagogie, over onze non-stopmaatschappij,Er is toch een verschil tussen een zwierige baroktrap betreden of een roltrap nemen? Je voelt meteen dat andere ritme, je voelt meteen dat die twee dingen uit een andere tijd stammen. Ook aan oudere stadswijken merk je dat die op een ander ritme zijn ingesteld. Als je daar een winkelcentrum of een parkeerplaats zou inplanten, is dat karakter weg. Of neem Venetië, dat is een chronotoop die helemaal op de snelheid van voetgangers en boten is ingesteld. En de mensen zijn er graag, ze voelen dat ritme aan als rustgevend. Ze komen zelfs zo massaal dat die chronotoop de toeloop niet meer aankan. Humo