Zolang er scheepsbouwers zingen

De Vlaamse cinema heeft zijn eigen 'Titanic', zij het dat er een hoop minder geld en nog minder media-aandacht mee gemoeid is. Filmmaker Jan Vromman heeft zich de voorbije jaren ingegraven in een project met epische allures. Een grootscheepse documentaire in drie delen met een totale duurtijd van 250 minuten, zo noemt hij zelf zijn portret van de teloorgang van de industriële zeescheepsbouw in België. Een film over de Boelwerf met andere woorden, de kroniek van een onvervalste brok Belgische geschiedenis. Omdat het documentaire filmgenre dezer dagen enkel de bioscoopzalen haalt wanneer het over de wondere wereld van de insecten gaat en omdat reportages op tv nooit langer dan 50 minuten mogen duren, kende 'Zolang er scheepsbouwers zingen' nog niet veel publieke vertoningen. Maar het moet toch zijn dat Vrommans saga sommige mensen aanspreekt want op videocassette is de film al maanden een culthit op bijeenkomsten van de vakbondsbasis.