korte metten

Brent is your friend

Brent Noordzee-olie, een olifant op een fiets ©© Ocean/Corbis

Voor een olieveld dat uitdovend is, heeft Brent (de 'rotgans') verdraaid veel invloed op de financiële markten en vér daarbuiten.

'Zelfs bij een olieprijs op 20 dollar grijpen we niet in.' Het was op Kerstavond een opvallende uitspraak van de Saudische olieminister Ali al-Naimi. Het zou wel eens sneller kunnen blijken of al-Naimi een man van zijn woord is, want Brent-Noordzeeolie zet zijn ijzingwekkende val voort.

Uiteraard spelen hier 'fundamentele' vraag- en aanbodfactoren mee, maar toch is het vooral de beleggersvraag naar olie die fors gezakt is. En dat is een factor die kan tellen, aangezien de beleggersvraag naar oliederivaten twintig keer groter is dan de onderliggende 'fysieke' markt. Precies door die enorme discrepantie omschrijven handelaars al lang Brent Noordzeeolie als een 'olifant op een fiets'.

'Brent' staat voor rotgans, maar dat geheel terzijde. Shell is sinds 2006 bezig om het binnenkort 44 jaar oude olieveld te ontmantelen.

Wie bereid is naar pakweg Lokeren of Seraing te rijden om te tanken, kan in een 20-tal stations voor minder dan 1 euro de liter zijn dieseltank volkappen. De officiële maximumprijs beloopt - zoals onderstaande grafiek aangeeft - nog steeds 1,18 euro per liter.

Benzine en diesel zijn sinds juni 'maar' 20 procent goedkoper geworden, terwijl de prijs van een vat ruwe olie liefst 60 procent tuimelde, van 115 naar 45 dollar. De reden is niet te ver te zoeken: ruwe olie maakt slechts een klein deeltje uit van de prijs aan de pomp; de overheid neemt via taksen en accijnzen 54 procent van de benzine- en 63 procent van de dieselprijs voor haar rekening.

Eén van de beste ideeën die ik de jongste tijd rond de verschuiving van de belastingdruk van arbeid naar kapitaal en consumptie gehoord heb, is van de hand van KBC-econoom Karel De Boeck. Hij stelt voor een verlaging van de sociale bijdragen te financieren via hogere accijnzen op brandstof. 'De daling van de olieprijs is een uitgelezen kans op de accijnzen op diesel te verhogen en een pijnloze sanering te realiseren.'

Speculatie

Maar helaas lijkt iedereen het hier te lande veel te druk te hebben met een eindeloze symbolenstrijd rond vermogens(winst)belastingen en de filosofisch-existentiële vraag waar speculatie (slecht) eindigt en beleggen (goed) begint. Een vraag die je maar kunt beantwoorden als je in het kopje van de belegger/speculant kunt kijken en ik vrees dat artificiële intelligentie nog een paar jaar nodig heeft om dat te kunnen.

Het is wel een debat dat zal blijven woeden, nu na Marc Coucke met Filip Balcaen nog een ondernemer op het punt staat zijn succesvolle bedrijf voor flink geld te verkopen. Koper zou de Amerikaanse vloerengigant Mohawk zijn, die eerder via Unilin al de hand legde op Quickstep. 

Financiering lijkt voor Mohawk geen groot probleem. Schulden aangaan is tegenwoordig zo goed als gratis en uit de jongste kwartaalpresentatie leren we dat de Amerikaanse vloerenreus de schuldenberg op goed een jaar tijd van 2,6 naar 2 keer de bedrijfswinst voor afschrijvingen (ebitda) wist terug te dringen. Er is met andere woorden weer ruimte voor wat extra 'balansoptimalisatie' in de vorm van verse schulden.

Bovendien lijkt het met de toekomstige bedrijfswinst wel snor te zitten. Marketwatch noemde Mohawk, dat op Wall Street dicht tegen een recordkoers noteert, in november al als één van de bedrijven die meest van goedkope olie profiteren. De Brent is your friend, indeed.


 

 

 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud