blog

Jongste Wall Street-hit is 71 jaar oud

Een boorplatform in Midland, Texas ©Bloomberg

De Baker Hughes Oil Rig Count. Een obscure oliemarktindicator die na 70 jaar kabbelend bestaan plots dé Wall Street-hit geworden is.

Morgen vrijdag om 1 uur Newyorkse tijd - 19 uur onze tijd - zit Wall Street gekluisterd voor de Bloomberg-terminal. Want dan wordt - hou u vast - de wekelijkse Baker Hughes Oil Rig Count op de wereld losgelaten. Dat is een 'koppentelling' van alle boorplatformen die de Verenigde Staten rijk zijn. Het Amerikaanse oliedienstenbedrijf Baker Hughes - en voorloper Hughes Tool Company - sinds 1944 trouw bijhouden.

70 jaar lang leidde die koppentelling een kabbelend bestaan. Alleen olieanalisten raakten er opgewonden over, maar die raken zelfs opgewonden over onfris klinkende begrippen als 'crack spread'. Tot recent dus. Nu is elke update van Baker Hughes vanuit Houston goed voor een stroom flashberichtjes, zoals vorige vrijdag op Bloomberg:

De reden is simpel. De speculatieve vraag naar olie is twintig keer groter dan de onderliggende 'fysieke' vraag. En olietraders zijn niet op zoek naar nuances, ze willen logischerwijs een indicator waar ze snel op kunnen traden. En die hebben ze dus gevonden in de bejaarde indicator van Baker Hughes. Voor Wall Street geldt de oil rig count nu als een graadmeter voor de mate waarin Amerikaanse oliebedrijven hun productie aanpassen aan de gedecimeerde olieprijs .

Vrij fors, lijkt op het eerste gezicht. Sinds eind november is het aantal operationele boorplatform met liefst 30 procent gezakt (zie grafiek). Meteen een belangrijke verklaring voor de recente heropleving van de olieprijs, aangezien ze traders sterkt in hun overtuiging dat de goedkope olie zich in een snelle verlaging van de productie vertaalt.

Maar wij zijn geen traders en mogen ons dus af en toe een nuance permitteren. En die wordt aangeleverd door Adam Longson, chef grondstoffen bij Morgan Stanley. 'De markt is overgeëxciteerd over de daling van het aantal boorplatformen', schrijft hij vlakaf in een recente analyse.

Hij merkt op dat de olie-explorateurs in de eerste fase van de sanering de minst rendabele en minst productieve boorplatformen in de mottenballen zetten. Vaak gaat het om platformen die sowieso al het einde van hun levenscyclus naderden. Bijgevolg is de eigenlijke productiedaling maar een fractie van de daling van het aantal platformen. Goed om in het achterhoofd te houden als u vrijdagavond in plaats van op café voor uw Bloomberg-terminal zou zitten en de oil rig count ziet passeren. 

De oil rig count ziet er overigens best poëtisch uit:

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect