Advertentie

Klinkend beleggen

Op 1 januari is het weer zo ver: dan kijkt en luistert de halve wereld naar het Nieuwjaarsconcert van de Wiener Philharmoniker. Of de walsen van Strauss & Co uw ding zijn of niet, feit is dat het altijd een tot in de puntjes verzorgd concert is. En dat het Weens orkest heerlijk klinkt.

Dat heeft te maken met de warme akoestiek van de grote zaal van de Wiener Musikverein, waarvan de wandversieringen met bladgoud zijn bedekt, maar ook met de kwaliteit van de muzikanten en niet te vergeten, van hun instrumenten.

In tegenstelling tot de meeste orkesten, waar de muzikanten zelf hun instrumenten meebrengen, beschikt de Wiener Philharmoniker over zijn eigen collectie. Dat garandeert de eigen ‘Weense’ sound van het orkest. Ook de speelwijze van bijvoorbeeld de strijkers is verschillend van andere orkesten.

En de strijkinstrumenten zelf, die zijn van uitzonderlijke kwaliteit. Volgens sommige bronnen zouden er zelfs vier Stradivari-violen bespeeld worden. De violen van Antonio Stradivari worden, samen met die van Giuseppe Guarneri ‘del Gesù’, als het summum van vioolbouwerskunst beschouwd. Wegens hun klankschoonheid, evenwicht en groot volume.

De duurste viool die ooit geveild werd, was tot dusver de ‘Lady Blunt’. (Strijkinstrumenten van grote bouwers dragen vaak een naam, veelal naar vroegere eigenaars.) Dat meesterwerk van Stradivari bracht in 2011 liefst 15,9 miljoen dollar op. Maar de veilingmarkt vertegenwoordigt slechts een beperkt deel van de handel in instrumenten.

De meeste waardevolle instrumenten worden via dealers of gewoon rechtstreeks verkocht. En er gaan geruchten dat de prijzen daar soms nog hoger liggen. Zo zou de ‘Vieuxtemps’-Guarneri verkocht zijn voor meer dan 18 miljoen dollar. Een gigantisch bedrag voor wat uiteindelijk niet meer dan een ‘houten bakje’ is. Maar dat wel eentje dat fantastisch klinkt. Niet alle topviolen scoren echter zo hoog: de marktprijs voor een goede Strad (van na 1700) of Guarneri schommelt momenteel tussen 2,5 en 8 miljoen dollar.

Vooral Aziaten zijn ijverig oude Europese strijkinstrumenten aan het opkopen. Chinezen kopen voorlopig nog niet de top, maar het is enkel een kwestie van tijd voor dat ook gebeurt.

Expertise

‘How to spend it’, het luxeconsumptiemagazine van de Financial Times, sprak onlangs met Simon Morris, een van ’s werelds grootste experts in oude strijkinstrumenten. Hij vertelde dat de prijzen van een staal van 17 Strads en Guarneri’s sinds de Tweede Wereldoorlog jaarlijks met gemiddeld 13 procent zijn gestegen. Een tijdelijke dip kwam in al die jaren nooit voor.

Ook andere bronnen gewagen van een prijsstijging van 10 tot 15 procent per jaar. Topinstrumenten zijn met andere woorden bijzonder waardevast. En kunnen dus een goede belegging lijken.

Wie zijn centen in oude strijkinstrumenten wil investeren, moet echter op zijn hoede zijn. Het is een risicovolle business die echte expertise vereist. Een eerste probleem is de echtheid van het instrument. Er zijn weinig sectoren waar de identificatie zo complex is als de lutherie.

In een viool kleeft de bouwer doorgaans een etiket, maar naarmate de kwaliteit van Italiaanse instrumenten meer en meer werd geapprecieerd – vanaf de tweede helft van de 18de eeuw – is men duchtig met etiketjes gaan knoeien en instrumenten gaan kopiëren. Alleen grote experts zijn in staat het werk van de grote vioolbouwers te herkennen. En er vervolgens een waardering op te plakken.

Topconditie

Een tweede probleem is dat zo’n waardevol instrument optimaal moet bewaard en verzorgd worden. Strijkinstrumenten zijn van hout gemaakt en reageren dus op het weer en de seizoenen. Ze verdragen water nog vuur. Ze kunnen ook gestolen worden.

En om in topconditie te blijven moeten ze eigenlijk bespeeld worden door een goede (professionele) muzikant. (Daarom worden ze trouwens vaak uitgeleend aan opkomende talenten. Voor de meeste jonge muzikanten is immers het onbetaalbaar geworden zelf een Italiaanse instrument uit de gouden periode te kopen.) En de instrumenten moeten ook geregeld nagezien en onderhouden worden.

Wie een hart voor klassiek heeft en graag in oude violen wil beleggen, kan zich daarom beter wenden tot gespecialiseerde investeringsmaatschappijen of fondsen. Dan bent u bevrijd van al die poespas en kunt u uw belegging zonder zorgen laten… klinken.

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud