korte metten

Onderliggend zijn we allemaal dood

Op 19 september opende Vladimir Poetin de Russische pvc-fabriek van Solvay en lokale partner Sibur. Even later ging de roebel in glijvlucht. ©REUTERS

Neen, vrienden van de lettersoep REBITDA - de winst vóór alle kosten - gaan we nooit worden. Maar beleggers staren er zich blind op, leert de uiteenlopende koersreactie op de jaarrapporten van AB InBev en Solvay.

We hebben de rekensom al een paar keer gedaan, maar het blijft ons verbluffen. AB InBev verzette in 2014 458,8 miljoen hectoliter bier of andere dranken. Dat is het equivalent van een kleine 20.000 Olympische zwembaden. Of nog: 138 miljard pintjes van 33 cl of 20 per wereldburger. De nettowinst ligt met 8,9 miljard dollar - bijna evenveel als de totale beurswaarde van pakweg Delhaize - boven de verwachting van analisten. Geen wonder dat de biergigant de aandeelhouders op een dividend met forse schuimkraag trakteert: 3 euro bruto per aandeel, bijna de helft meer. 

En de rotverwende belegger? Die reageert ontgoocheld en stuurt het aandeel - weliswaar na een recente recordjacht - in de vroege handel een half procentje lager. Want de REBITDA, voluit - haal even adem - de recurrente winst voor rentelasten, belastingen, afschrijvingen en afboekingen - ligt een haar onder de analistenprognoses.

We gaan u hier niet lastig vallen met een zoveelste tirade over wat we van die lettersoep denken. We hebben ons al vaker geërgerd aan die 'winst vóór alle kosten', een wollig begrip dat het management naar eigen goeddunken kan definiëren. Wat soms/vaak tot opgeblazen 'winst'definities kan leiden. Het is ook best het concept vooral niet te verwarren met de operationele kasstroom, laat staan de vrije kasstroom.

Er zijn weinig bedrijven die de REBITDA zo op een voetstuk zetten als Solvay . De REBITDA van de chemiereus kwam over 2014 beter dan verwacht uit. Wat meer is: Solvay handhaaft de belofte de REBITDA tegen 2016 tot 2,2 à 2,4 miljard euro op te krikken, terwijl analisten het voorlopig gemiddeld bij 2,06 miljard houden

Het resultaat: het aandeel spurt zo'n 4 procent hoger naar een record. En dat terwijl er lager op de resultatenrekening wel een en ander aan de hand is. Zo moet Solvay een forse uitzonderlijke afboeking doen op de pvc-fabriek van de Russische joint venture RusVinyl, waardoor het bedrijfsresultaat in het vierde kwartaal in het rood dook. Een fabriek die nota bene pas op 19 september in het bijzijn van Vladimir P uit M geopend werd. Even later kwam evenwel de hallucinante glijvlucht van de roebel

Soit, het jaarrapport van Solvay is intussen een zoektocht door een woud van winstdefinities geworden. Elke belegger moet voor zichzelf uitmaken welke winstdefinitie hij of zij relevantst vindt. Wij willen hier alleen als doorgewinterende zuurpruimen waarschuwen op te letten met 'onderliggende' winstdefinities, aangezien we onderliggend allemaal dood zijn.

Hoe sterk de 'onderliggende' winst soms van het eigenlijke 'onderste lijntje' kan afwijken, leren we op pagina 14 van het persbericht van Solvay. De nettowinst volgens de IFRS-boekhoudnormen zakte 70 procent naar 80 miljoen of 94 cent per aandeel. De 'onderliggende' nettowinst volgens de eigen definitie van Solvay steeg een kwart naar 635 miljoen euro. Wij zijn eigenlijk van geen van beide écht groot fan, aangezien IFRS vaak ook vreemde kronkels heeft (dat leest u hier, of hier. Of hier). Laat ons het er bij houden dat de 'echte' winst ergens in het midden zal liggen. 

Omdat we beseffen dat we intussen ons dagelijks quotum gezaag overschreden hebben, gaan we niet meer beginnen over Nyrstar en zijn destijds aan 'top of the market'-prijzen gekochte Campo Morado-mijn. Trop is te veel. Onderliggend ligt daar ongetwijfeld veel zink. En goud. En koper. 

 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect