korte metten

Stratosfeer

Apple-CEO liet op 2,5 jaar al 100 miljard dollar naar de aandeelhouders vloeien. En dat is pas het begin. ©REUTERS

Hoe meer cash Apple uitkeert, hoe meer de Californiërs hun beurswaarde de stratosfeer zien inschieten. Zo'n stratosferische waardering lijkt iets waar goed gerunde bedrijven mee moeten leren leven, zoals in Brussel WDP aantoont.

'We geloven niet in de wet van grote getallen', zei Apple-CEO Tim Cook dinsdagavond toen zijn bedrijf na een zoveelste recordkoers de kaap van 700 miljard dollar beurswaarde rondde. Hij moét dat wel zeggen, want de Californiërs zijn het bedrijf van de grote getallen geworden. Met dank aan de ongeëvenaarde cashmachine die de iPhone is, tekende Apple het rendabelste kwartaal uit de bedrijfsgeschiedenis op. 

Cook maakt zich sterk dat Apple kan groeien als een opstartbedrijfje, ondanks zijn enorme omvang. Hij verwijst naar de sterke lancering van de betaaldienst Apple Pay en had evengoed kunnen aanstippen dat de omzet vorig kwartaal in China jaar op jaar 70 procent steeg. Apple is nu grofweg evenveel waard als rivalen Google en Microsoft samen. Google begint stilaan met een probleem te zitten, aangezien de iPhone marktaandeel afsnoept van Android. Zoals Business Insider opmerkt:

iPhone was zogezegd de telefoon van de 1 procent en Android de telefoon van het volk. Maar het volk denkt daar duidelijk anders over

Apple, van zijn kant, zit met een luxeprobleem. Het is één van de schaarse bedrijven die groei kan voorleggen in een wereld die niet meer groeit en een stevig rendement biedt in nulrentende tijden. En het ziet er niet naar uit naar de lawine van cash die naar de aandeelhouders vloeit snel zal opdrogen. We hebben het even becijferd en Apple heeft direct (via dividenden) en indirect (door in bulk eigen aandelen op te kopen) op 2,5 jaar liefst 100 miljard dollar uitgekeerd. En zit toch nog altijd op een berg cash van 142 miljard dollar.

Geen wonder dat Tim Cook nu al laat uitschijnen dat Apple in april zal aankondigen nog méér cash uit te zullen keren. En aangezien 90 procent van de cash van Apple in het buitenland zit en niet kan 'gerepatrieerd' worden zonder dat Apple zo'n 30 procent moet afstaan aan de Amerikaanse belastingbetaler - waar is de tijd dat multinationals nog een effort deden om goede burgers te zijn? - blijft die cash overzees en geeft Apple schulden uit om de bonanza te financieren. Zoals een tienjaarsobligatie in Zwitserse frank, waarop de Californiërs zegge en schrijve 0,28 procent rente op moet betalen.

Nu is die 0,28 procent nog beter te rechtvaardigen dan de 0,70 procent rendement op Belgisch staatspapier, dat steeds meer - in de woorden van de Amerikaanse obligatiestrateeg Jim Grant - 'rentevrij risico' in plaats van de fictie van het risicovrije rendement uit de handboeken economie is. Zoals de nuchtere Britse financiële veteraan Donald Amstad van Aberdeen Asset Management vandaag in uw favoriete krant zegt:

De overheden van de meeste westerse landen zijn virtueel failliet ... Als je al hun beloftes optelt, kom je aan schulden die tot tien keer groter zijn dan hun economie.

Met andere woorden: wie nu tegen een rendement van 0,7 procent zijn geld voor tien jaar in Belgisch - of eender welk - staatspapier stopt, raapt centjes op terwijl een pletwals nadert.

Het gevolg is natuurlijk dat bedrijven zoals Apple die wél een stevige staat van dienst, groei en rendement kunnen bieden, hun beurskoers de stratosfeer zien verkennen. Dat is ook zo voor WDP , de Belgische marktleider in logistiek vastgoed die vanmorgen nog maar eens zijn groeivooruitzichten optrok.

Voor alle duidelijkheid: we erkennen grif dat WDP een fantastisch gerund bedrijf is. Met een track record dat zijn gelijke niet heeft in de branche. Maar het 'probleem' is dat pensioenfondsen en verzekeraars zich als lemmingen op het aandeel storten, louter focussend op het stevige dividendrendement.

En dan is het resultaat volgens onze bescheiden mening een waardering die alle voeling met de realiteit verloren heeft: de recordkoers van 71,30 euro impliceert nu een premie van 82 (!) procent op de onderliggende vastgoedportefeuille ter waarde van 39,2 euro per aandeel. Of anders gesteld: beleggers zijn bereid 182 euro te betalen voor een baksteen van 100 euro. Welkom in het 'nieuwe normaal' van Mario Draghi. En dan hebben het nog niet over Bone Therapeutics gehad ...

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect