korte metten

Agreement

Premier Charles Michel ©BELGA

Na een nachtje doortrekken is Charles Michel een man van weinig woorden. Net als bij de Griekse deal op 13 juli had de premier maar één woord nodig om aan te kondigen dat ook de taxshift een feit is.

23 juli 2015, 5u44. Met dank aan Twitter kunnen we het tijdstip vastprikken waarop we in België na lang gepalaver eindelijk onze taxshift rond hebben. En net zoals bij de Griekse onderhandelingsmarathon op 13 juli, was ook op Hertoginnedal de primeur - iets logischer - weggelegd voor premier Charles Michel. Die opnieuw maar één woord nodig had:

Agreement— Charles Michel (@CharlesMichel) 23 juli 2015

Helaas is er meer dan één woord nodig om de deal uit te leggen. Er is immers niet alleen de taxshift, de verschuiving van belastingen van arbeid naar consumptie, vermogens, milieu en - zo blijkt nu - overtollig lichaamsvet. Tegelijk stuurde de regering ook de begrotingen voor 2015 en 2016 bij. U leest hier al de essentie, straks meer naar de persconferentie om half twaalf.

Niet dat er deze nacht en deze ochtend voor de rest geen nieuws was. We lijsten hier de essentie voor u op:

Nyrstar schrijft 418 miljoen lucht uit de balans en dook daardoor over de eerste jaarhelft liefst een kwart miljard euro in het rood. Interim-CEO Heinz Eigner rekent zo af met de erfenis van ex-CEO Roland Juncker. De Luxemburger zag geen toekomst meer in de smelters en investeerde fors in mijnen. Maar tegenover die mijnen stond nooit enige cashflow van betekenis. En, o ironie, de toekomst ligt nu bij de smelters die de eerste jaarhelft met dank aan de rugwind van sterke dollar, sterke zinkprijs én sterke verwerkingslonen beter dan ooit presteerden.

Voor Eigner is de opgeschoonde balans zowat het laatste wapenfeit voor hij de fakkel overdraagt aan nieuwe CEO Bill Scotting. Die Brits-Australische mijnveteraan krijgt als eerste huiswerk de taak om te zien of het überhaupt nog loont om met de mijnen door te gaan. Die slorpen nu veel managementtijd op, terwijl de toekomst (en de cashflow) van de groep bij de dure transformatie van de Australische smelter in Port Pirie tot 'bovengrondse mijnbouwer' à la Umicore Hoboken ligt.

Huiswerk, daar weet Alexis Tsipras ook alles van. Hij loodste deze nacht opvallend vlot het tweede pakket hervormingen (justitie en banken) door het parlement. De rebellie in zijn eigen in theorie nog steeds linkse Syriza-partij was zelfs kleiner dan de vorige keer. Onder meer de notoir onvoorspelbare ex-minister van Financiën Yanis Varoufakis stemde dit keer 'ja'. Raak maar eens wijs uit die man. 

Het ziet er dus naar uit dat Angela Merkel de Grieken, jarenlang de mopperende slungel die van op achterste bank in de Europese crisisklas met propjes naar de leraar zat te gooien, tot nader order in het gareel heeft gekregen. De tegenvoeters van de Grieken zijn al jaren de Portugezen. Premier Pedro Passos Coelho is de streber van de crisisklas, die regelmatig schouderklopjes van Mutti krijgt omdat hij zo nijver alle besparings- en hervormingshuiswerk uitgevoerd heeft. 

Daarom dat 4 oktober weerom een belangrijke datum wordt in de Europese kalender. Die dag trekt Portugal naar de stembus. En dat is meteen een referendum over het besparingsbeleid dat de centrumrechtse coalitie van Passos Coelho sinds 2011 voert. Als 'PPC' wint, zal de Portugees meer dan ooit de poster boy van het besparingsbeleid worden en zal de reactie van Brussel en Berlijn in drie woorden samen te vatten zijn: 'zie je wel'. 

Pedro Passos Coelho en Angela Merkel: goede maatjes. ©AFP

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud