Advertentie

Bielefeldcomplot

Mr. Market heeft een nieuwe thuis! Voortaan vindt u zijn column elke zaterdag op Bear&Bull. Uw reacties zijn natuurlijk nog steeds even welkom.

‘Om te begrijpen wat het vertrouwen in Grieks schuldpapier heeft doen verdampen, moet men analyseren wat de perceptie van de obligatiehouders heeft bepaald.’

Wie de auteur van dit citaat is, volgt dadelijk, beste lezer, maar stelt u zich eerst eens de vraag waarom u plots van de Griekse boer geen eieren meer wou. Was het misschien omdat de hartverwarmende openheid van de kakelverse regering u in oktober 2009 helemaal koud liet? Athene biechtte toen op dat er niet al te koosjer was omgesprongen met de begrotingsboeken. Of lag de kiem van uw ongenoegen bij de Griekse ratingverlagingen die de krediet- beoordelaars in de maanden daarna veelvuldig doorvoerden?

Niets van dit alles, beste lezer. Het waren de media. Die hebben u schandelijk misleid. Dat is althans de boodschap van de Duitse Sonja Juko, econome verbonden aan de Johann-Wolfgang-Goethe Universiteit in Frankfurt:'Door hun intense en overdreven waardegeladen berichtgeving over de Griekse zaak hebben de media bijgedragen tot de erosie van het beleggersvertrouwen’, schrijft ze (Sonja Juko, Have the Media made the Greek Crisis Worse?,2010).

‘De risicopremie op Griekse obligaties is na de oktoberbiecht een paar weken nagenoeg gelijk gebleven, om daarna te exploderen tot net geen 1.000 basispunten in juni.’

De beleggers realiseerden zich in die periode blijkbaar dat de ene eurozoneschuld de andere niet was. De markten hadden Griekenland bijna dezelfde kredietwaardigheid toegedicht als Duitsland, maar opeens waren de ogen geopend, en was het hek van de dam.

De reden van die plotse aha-erlebnis ligt echter niet, zoals je zou verwachten, bij de lagere Griekse kredietwaardigdheid. ‘Opmerkingen van de kredietagentschappen suggereren dat zij de rating van Griekenland verlaagden omdat het vertrouwen in de obligatiemarkten zoek was, niet omdat het kredietrisico groter werd’, pent Juko.

Wie o wie heeft dat vertrouwen dan uitgehold? Volgens academische collega’s van Juko heeft de besluiteloosheid van de Europese beleidsmakers de crisis in de hand gewerkt. Daar gaat Juko niet mee akkoord. ‘Het is de manier waarop de media hebben bericht dat Griekenland op de knieën heeft gebracht.’

Die redenering gaat als volgt: de media vertolken de mening van zij die er het meest toegang toe hebben. Dan hebben we het over financieel analisten, ratingbureaus, academici,... Een open doekje voor subjectieve berichtgeving, vindt Juko. ‘Analisten bijvoorbeeld, vertegenwoordigen een financiële instelling en hebben er dus alle belang bij om in diens belang te spreken.’ Bijvoorbeeld door te hameren op een aankomende Griekse schuldherschikking (waarbij ze zelf bijvoorbeeld short gaan op de Griekse staatsschuld) en dat nadien weer af te zwakken.

Maar waarom zouden kranten daarin meegaan? Eenvoudig, aldus Juko: kranten moeten verkopen, en analistennieuws is goedkoop. Gooi ze een sappig onderwerp, en de media schrijven erover.

Bovendien doet de pers dat in de meest sloganeske bewoordingen, vindt Juko. ‘Alleen al het label van ‘Griekse crisis’ is negatief, zelfs alarmerend. Titels als ‘Breng rekenmachines naar Athene’, of ‘Tijdbom voor de euro’ zijn niet minder dan sensationeel taal- gebruik. Ze vergroten de risicoperceptie van de beleggers.’

Sta me toe, beste lezer, dat ik die gedachtegang catalogeer als een ‘Bielefeldverschwörung’. Die satirische complottheorie trekt het bestaan van de Duitse stad Bielefeld (330.000 inwoners) in twijfel. Vage ‘ZIJ’ houden de illusie in stand dat Bielefeld echt bestaat. Het Bielefeldcomplot gaat als volgt: als je zelf niet uit Bielefeld komt, je er niemand kent, en je nog nooit iemand hebt ontmoet die er al is geweest, dan bestaat Bielefeld gewoon niet. Een verzinsel, niet meer dan dat. Wie er wel al is geweest of iemand kent die er al is geweest, maakt natuurlijk gewoon deel uit van het complot.

Die ZIJ, dat is voor Juko wij, de media. Wij hebben de illusie gecreëerd dat Griekenland over de kop zou gaan als het niet gered werd. We hebben daarvoor de werkloosheidscijfers trouwens knap gefingeerd. In de realiteit werkt elke Griek netjes 38 uur in de week, allemaal in het wit. First we take Athens, then we take Berlin!

Deze krant heeft al verschillende malen de analyse gemaakt dat een Griekse schuldherschikking onafwendbaar is. Ons vliegtuigticketje richting Athene is al geboekt. Met een koffertje excuses.

Daan Ballegeer

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Gesponsorde service

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud