De mist blijft hangen

Philippe Gijsels, de globale aandelenstrateeg van Fortis, vergelijkt de huidige kredietcrisis met een autorit in dikke mist. 'Je voertuig rijdt, maar je ziet geen hand voor je ogen.' Wie niets ziet in de wagen, is angstig en voorzichtig. En zo zijn we bij de toestand op de internationale aandelenmarkten. Daar blijft de stemming angstig en voorzichtig. En terecht ook.

Als belegger kan je immers niet voortgaan op de jaarcijfers van banken. Hoogstens geven ze een indicatie over het risicobeleid dat het voorbije boekjaar gevoerd werd, en de voorraad toxische obligaties die in de portefeuille zitten. Bij Fortis zijn er dat meer dan bij KBC. Dat bewezen de jaarcijfers. Dexia is via zijn obligatieverzekeraar FSA blootgesteld aan de toestand op de obligatiemarkt met kredieten als onderpand.

Maar er is meer. De financiële wereld is het jongste decennium zo verweven geraakt, dankzij allerlei producten die de winst maximaliseren als het goed gaat... maar die een serieuze achilleshiel blijken, als het wat minder gaat. Hoe verklaar je anders dat een crisis in het subprimesegment van de Amerikaanse hypotheekmarkt wereldwijd banken pijn kan doen? Zoveel pijn zelfs dat Crédit Suisse, ooit een baken van betrouwbaarheid, geen winst zal maken in het eerste kwartaal van dit jaar.

Het geneesmiddelenarsenaal van de centrale banken en overheden is uitgebreid, maar niet onuitputtelijk. Nu al gaan stemmen op dat de Federal Reserve, de Amerikaanse centrale bank, zijn beste kruit verschoten heeft door sinds september agressief het mes in de rente te zetten. De Fed ging op minder dan zes maanden tijd 300 basispunten lager, zonder daarmee de rente die banken aan elkaar en aan huiseigenaars vragen, noemenswaardig omlaag te halen.

Daarenboven slaagt de Fed er vooralsnog niet om het vertrouwen terug in de markt te blazen. Banken én huiseigenaars kijken liever de kat nog wat uit de boom, wat de huizenprijzen nog lager drijft en de Amerikaanse economie verder aantast. Die is trouwens nog niet aan beterschap toe. Wellicht zal het zelfs even veel slechter gaan dan vandaag, om weer beter te worden.

Het gevaar dat een verslappende arbeidsmarkt (nu nog een werkloosheidsgraad van 4,8%) de Amerikaanse consument verder in het nauw drijft en zo andere segmenten van de kredietmarkt (en dus ook banken) in het nauw drijft, is geen vergezochte denkpiste. Integendeel, het is een optie waarmee de meeste economen rekening houden.

In het licht daarvan klinkt elk koop- of verkoopadvies banaal. De normale marktwerking, die al een tijdje verdwenen is op de markt voor obligaties met risicovolle kredieten als onderpand, is vaak ook ver te zoeken op de aandelenmarkten. Angst en voorzichtigheid regeren er. Want er hangt mist, veel mist. Die erwtensoep zal niet snel verdwijnen. Met die trieste gedachte, zal u, aandelenbelegger, moeten leren leven.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud