Advertentie
korte metten

Drug dealers

Mike Pearson, CEO van 'serie-overnemer' Valeant ©Bloomberg

Belastingontwijking, goedkope schulden en onderzoeksbudgetten wegsnijden. Het zijn al jaren de bedroevende beproefde ingrediënten van de fusiekoorts in de farmasector.

Kent u Valeant ? Of Actavis ? Neen? Troost u, tot voor kort kende zo goed als niemand de twee. Nochtans behoren ze beide tot 's werelds grootste farmabedrijven, zeker gemeten naar beurswaarde: 73 miljard dollar voor Valeant, 79 miljard dollar voor Actavis.

Die beurswaarde hebben de twee niet bijeengesprokkeld op ouderwetse manier, door geduldig via jarenlang onderzoek beloftevolle geneesmiddelen te ontwikkelen. Eerder integendeel: door gebruik makend van een fiscaal voordelige thuisbasis - Canada voor Valeant, Ierland voor Actavis - farmabedrijven met een bestaande productenpijplijn over te nemen en vervolgens die overname terug te verdienen door fors het mes te zetten in onderzoek en ontwikkeling

Als u even de tijd vindt, lees terzake het onthutsende Forbes-portret van Brent Saunders, de CEO van Actavis. De ondertitel zegt alles: 'Vijf jaar, drie ondernemingen, 100 miljard fusies & overnames, nul uitvindingen'. Als - kortstondige CEO - van Bausch & Lomb verkocht hij overigens de ruim 160 jaar oude oog- en lenzenspecialist aan .. Valeant.

Vorig jaar bikkelden Actavis en Valeant om botoxfabrikant Allergan, een strijd die Saunders won. Valeant-CEO Mike Pearson beloofde toen Wall Street meer op de 'organische' groei te focussen, maar we weten nu wat die belofte waard is. Pearson betaalt inclusief schulden 14,5 miljard dollar voor het Amerikaanse Salix.

Salix is Latijns voor knotwilg en Pearson belooft nu al die stevig te gaan snoeien, via - zoals dat zo mooi omfloerst heet in de mededeling - een rationalisatie van de R&D-afdeling. Voorst helpt het natuurlijk ook aardig dat Valeant zijn Canadees belastingsdomicilie, al jaren goed voor een effectieve belastingsvoet van 5 procent, nu kan uitbreiden naar het Amerikaanse Salix, dat vorig jaar nog 35 procent van de winst aan Uncle Sam moest afdragen.

De schulden van Valeant zullen in één trek verdubbelen naar zo'n 31 miljard dollar, maar een kniesoor die daar nog op let. We citeren even uit de fijne analyse van Econopolis-hoofdeconoom Geert Noels over de perverse effecten van het nulrentebeleid van centraal bankiers:

Dat het geld niet bij kredieten zal komen voor investeringsprojecten, maar als brandstof zal dienen om grote fusies en overnames te financieren bijvoorbeeld. Dat deze vorm van ondernemingsactiviteiten twijfelachtige (economische) meerwaarden creëert, is voldoende bekend

Niet dat een lage rente iederéén helpt. Wie bankroet is, blijft dat ook bij een lage rente. Europa stelt al bijna vijf jaar de foute diagnose in Athene door een solvabiliteitsprobleem (een virtueel bankroete natie) als een liquiditeitsprobleem te behandelen. Dat is met de 'pretend and extend'-verlenging van het Griekse kredietprogramma niet anders.

Al moet de Griekse premier Alexis Tsipras vandaag wel op eieren lopen: hij moet een todolijst opstellen die zwaar genoeg weegt om de tot 'de instellingen' omgedoopte trojka van Europese Commissie, ECB en IMF te verwurwen en tegelijk licht genoeg is om de eigen achterban te sussen.

Maar ook hier: een kniesoor die daar op let. Europa heeft de hete aardappel nog maar eens en vier maanden vooruit geschoven en de beurstrein raast dus verder. De Europese beurzen zetten een vers hoogtepunt sinds midden 2008 neer, Frankfurt en Londen noteren in het spoor van Wall Street vrijdagavond op recordhoogte.

And finally:

Birdman ging met de meeste beeldjes lopen, maar wat mij betreft: zelden zo'n terechte Oscar gezien als JK Simmons voor zijn rol als hardvochtige muziekleraar in 'Whiplash'. Heerlijke prent. U moest al in de bioscoop staan.

 

 

 

 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud