Ethiek nodig voor een duurzaam herstel?

Het is een fundamentele vraag: heeft een markteconomie ethiek nodig? Is het ieder voor zich en een onzichtbare hand, af en toe geassisteerd door een zichtbare (overheids)hand, die ervoor zorgt dat het globale resultaat gunstig is voor de gemeenschap? Of zijn normen en waarden essentieel om niet alleen tot een leefbare gemeenschap te komen, maar ook tot een goed werkende economie?

De vroegere voorzitter van de Commissie voor het Bank- en Financiewezen (CBFA), Jean-Louis Duplat, was vandaag op deze blog en site te gast voor een chatsessie.

We hadden het onder meer over zijn algemene economische vooruitzichten. Ik wil deze passages toch even in de verf zetten, Duplat die zegt:

Ik blijf een warme aanhanger van de sociaal gecorrigeerde markteconomie en weiger kapitalisme gelijk te stellen met markt. Als de Dow Jones gisteren boven de 10.000 ging, is dat vanzelfsprekend te danken aan de perceptie van de beleggers dat men sneller dan voorzien uit de crisis is gekomen.

Ik blijf van mening dat deze klim te snel is gebeurt en aantoont dat veel beursbeleggers slechts naar de korte termijn kijken. De markt wordt door de korte termijn geregeerd en houdt onvoldoende rekening met de economische realiteit. Maar de markt heeft in ons economisch systeem nu eenmaal het laatste woord.

Helemaal interessant wordt het wanneer hij hierbij de houding van de financiële sector betrekt:

Sinds het begin van de financiële crisis wenste ik uitdrukkelijk dat de financiële sector mea culpa slaat en zich verbindt tot noodzakelijke hervormingen, zoals een versterking van de eigen middelen, een beter risicoprofiel, een beheersing van overdreven bonussen etc etc. Mijn optimisme aangaande het einde van het eerste semester 2010 is vooral gebaseerd op de lessen die de financële sector uit deze crisis zal trekken.

Als ik pessimistisch was, zou een herstel in L zich kunnen rechtvaardigen. Dat is een hypothese voor het geval de financials geen lessen zouden trekken. Ik stel echter na maanden wachten een betere bewustwording vast bij de financiële sector, die meer in het bijzonder van Febelfin uitgaat.

Dat verheugt mij. Het komt er nu op aan dat de burgers en cliënten van de banken op het terrein deze bewustwording merken (geen credit crunch, geen toxische activa die de banken zelf niet weergeven, een beter bestuur van de banken enz.) . Ik ben overtuigd dat deze - laattijdige - bewustwording zal toelaten uit de crisis te geraken op het einde van het eerste semester van 2010.

Uiteindelijk is het ook een vraag die we onszelf moeten durven stellen. Met wat voor rendabiliteit willen we genoegen nemen? Duplat:

Een grote zorg heb ik wel nog: zullen wij nog aandeelhouders vinden die bereid zijn te investeren in het kapitaal van de banken, terwijl velen 'back to basic' voorstaan, waarbij de bank hoofdzakelijk om niet te zeggen exclusief een inzamelaar van spaartegoeden is, waarmee ze dan kredieten verleent.

Hoe zit het met de rendabiliteit van deze activiteiten? Ofwel een zwakke vergoeding van het spaargeld en redelijke krediettarieven. Ofwel een verhoging van de rente op spaartegoeden, met als gevolg een hogere kostprijs van het krediet voor bedrijven en particulieren.

Roland Legrand

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud