Gaat ons belangrijkste kapitaal naar de haaien? (update)

(update: video met Ken Robinson)

Ons belangrijkste kapitaal is human capital. Dat is een wat wazig begrip, dat te maken heeft met kennis en kunde, en ook - en dat wordt nog het belangrijkste - met creativiteit. Het bevorderen van die creativiteit zou een taak voor het onderwijs moeten zijn, maar net daar loopt het fout. Dat is heel erg, maar ook hier zitten mogelijk weer opportuniteiten.

In De Tijd van het voorbije weekeinde staat een lang interview met creativiteitsexpert Ken Robinson met de veelzeggende titel "Van school gestuurd worden is het beste wat een genie kan overkomen". Het gaat niet alleen over het lijden van miskende genieën op school.

De scholen, zo gaat de argumentatie van Robinson, zijn producten van de Industriële Revolutie. Denk aan de bel op de speelplaatsen en haar gelijkenis met de fabrieksbel, aan het hele concept waarbij mensen van ongeveer hetzelfde geboortejaar (productiedatum) via een soort lopende band op verschillende stations te laten vollopen met specialistische kennis (wiskunde, talen, fysica enz).

Hierbij geldt een duidelijke hiërarchie: het heet vanzelfsprekend te zijn dat elke leerling leert differentiaalrekenen, maar dansen, ho maar! Het is een systeem dat steeds meer faalt - leerlingen halen hun diploma niet, worden bestempeld als probleemgevallen, als medisch te behandelen gevallen enz.

De proportie waarin het hele onderwijsproces faalt, is inmiddels zo groot geworden, dat met recht de vraag moet worden gesteld wie er nu eigenlijk faalt: de vele jongeren die "problemen" zouden hebben, of misschien eerder de functionarissen en beleidsmensen in de grote onderwijsmachines?

Een onderwijsproces uit het industriële tijdperk is totaal onaangepast in een tijd waar diensten leveren, initiatieven ontwikkelen, nieuwe zaken uitvinden cruciaal zijn. Dat zegt niet alleen Ken Robinson, maar bijvoorbeeld ook een durfkapitalist zoals Fred Wilson.

Het thema is steeds hetzelfde: de fabriekssamenleving wordt snel irrelevant. Doorheen de crisis wordt een nieuwe economie geboren, gebaseerd op technologie, inspiratie en creativiteit, op kleine flexibele ondernemingen (soms bestaand uit één persoon) die in wisselende combinaties samenwerken.Het is heel jammer, maar het lijkt erop dat het onderwijs onvoldoende of niet voorbereidt op deze nieuwe wereld.

Wat is dan de opportunitieit? Eigen aan de nieuwe wereld is dat mensen niet meer wachten op instellingen om hun problemen op te lossen. Er ontstaat een hele sector met niet-formeel onderricht en training, waar mensen zélf leerprocessen opstarten voor zichzelf en anderen.

Ik heb zo het vermoeden dat die sector ook wel eens interessant kan zijn voor investeerders - vandaar wellicht ook de belangstelling van een Fred Wilson.

Hier ziet u een TED-video van ene presentatie door Ken Robinson:


Roland Legrand

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud