Advertentie
Advertentie

Geen vangnet voor molenstenen

In Europa blijven beleggers hun tanden stuk bijten op de financiële sector. Dat is ook niet zo verwonderlijk. Goed zes jaar na de start van de financiële crisis is nog altijd niet duidelijk hoe gezond een bank eigenlijk is. Waar de VS hun banken fors doorlichtten en vervolgens in hoog tempo herkapitaliseerden, koos Europa voor de aanpak van pappen en nathouden. De economieën, en vooral hun overheden, leken gewoon niet sterk genoeg om de omvang van de miserie eensklaps te erkennen.

Onder auspiciën van de Europese bankautoriteit EBA kwamen er wel verschillende stresstests die moesten bepalen of de kapitaalbuffers van de belangrijkste banken groot genoeg waren, maar die konden nooit overtuigen. Het ondertussen ter ziele gegane Dexia kwam in 2011 bijvoorbeeld nog als een van de sterkste banken uit de bus...

Maar nu moet het anders, en vooral beter. De Europese Centrale Bank, die volgend jaar de rol van financieeltoezichthouder overneemt van de EBA, wil tegen het eind van dit jaar een ‘asset quality review’. Dat is een scherpe audit van de balansen van zo’n 150 banken (in België gaat het om KBC, Belfius, Argenta en AXA Bank Europe), die samen goed zijn voor 80 procent van de bankactiva. De ECB wil zo vermijden dat ze tegen wil en dank molenstenen meesleept.

Advertentie

Banken die zakken voor de test, moeten hun kapitaalbuffers versterken. ‘Door dividenden in te houden, of een kapitaalverhoging door te voeren’, zegt Rudi Vander Vennet, professor economie aan de UGent en lid van de Banking Stakeholder Group, een orgaan dat EBA adviseert. ‘Als dat niet lukt, kunnen de overheden nog een laatste keer tussenkomen, door er geld in te pompen of een bad bank op te richten.’

Voor landen die hun eigen banken niet kunnen herkapitaliseren zonder zelf bankroet te gaan, is er altijd nog het permanente Europese noodfonds als ultiem vangnet. Het ESM zou daarvoor 50 tot 70 miljard euro kunnen vrijmaken. Toch lijkt dat nu al een dood spoor, merkt Vander Vennet op. ‘Duitsland wil dat de ECB al bezig is als toezichthouder vooraleer het ESM aangesproken kan worden. Frankfurt wil het andersom. De kip en het ei dus, en daar geraak je niet uit.’

Ondanks de zo vaak herhaalde mantra dat de infernale spiraal tussen banken en hun nationale overheden doorbroken moet worden, blijft een Europese oplossing uit. Zolang er geen uniforme Europese aanpak is om gefaalde banken ordentelijk te ontmantelen, blijven in elk land de nationale faillissementsregels van kracht.

Toch heeft de doorlichting die de nationale toezichthouders in opdracht van de ECB uitvoeren zeker haar merites, benadrukt Vander Vennet. ‘Vandaag goochelt elk land met zijn eigen boekhoudkundige definities voor, bijvoorbeeld, non-performing loans (kredieten die niet langer afgelost worden, red.). Door met geharmoniseerde definities te werken, komt er transparantie, en kan de marktdiscipline opnieuw zijn werk doen.’ En weet een bankbelegger dus eindelijk weer een beetje waar hij aan toe is.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie
Gesponsorde inhoud
Tijd Connect
Tijd Connect biedt organisaties toegang tot het netwerk van De Tijd. De partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud.
Partnercontent
Partner Content biedt organisaties toegang tot het netwerk van De Tijd. De partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud.