Grondstoffen gedoemd om te duiken?

De grondstoffenprijzen namen de voorbije week een duik van jewelste. Een veelgebruikte index zakte meer dan 8 procent, de grootste tuimeling in 50 jaar. Hier en daar gaan al stemmen op dat Ben Bernanke, de voorzitter van de Amerikaanse centrale bank, de juiste snaar geraakt heeft door de rente met 'maar' 75 basispunten te verlagen en tegelijkertijd het discontoluik open te stellen voor Wall Streets grootste zakenbanken. Volgens diezelfde stemmen is er terug een vleugje optimisme in de markt geslopen...

Maar klopt dat wel? Uit de 'commoditiesduik' zou men kunnen afleiden van wel. De torenhoge niveaus van goud, zilver, platina, graan, cacao, koffie,... waren (en zijn) in grote mate toe te schrijven aan speculatie en het zoeken naar dekking. Zoeken naar dekking voor een ontwaardende dollar en de schrikwekkende toestand van aandelen- en kredietmarkten. Het geld dat deze week uit grondstoffen verdween, stroomde in grote mate richting dollar én ten dele ook naar aandelen; de Dow kon ook nog eens vooruitgaan.

Men kan zich echter afvragen of dat het bewijs is van terugkerend vertrouwen, of gewoon een correctie van een overdreven situatie. De dollar, die tegen een niveau van 1,60 aanhing, stond overdreven laag gewaardeerd. Goud pronkte fier boven de 1000 dollardrempel. 'Dit is gewoon een correctie', bevestigt goudspecialist Mark Hulbert. Die uitspraak staaft hij door te verwijzen naar het sentiment voor goud. Dat zat positief, toen het nog steeg, maar niet overdreven positief. Met andere woorden, goud kan nog hoger. Zeker als de storm in de financiële sector niet gaat liggen.

Wat de andere grondstoffen betreft wordt vaak verwezen naar 'de vrees voor een globale groeivertraging en de daaruit voortvloeiende verminderde vraag'. Was die dan enkele weken terug nog niet aanwezig? Of bevestigde de winstwaarschuwing van Siemens zo nadrukkelijk dat de economie merkbaar vertraagt. Er waren toch ook sterke cijfers van sportuitrustingfabrikant Nike die net leken te bevestigen dat de wereldeconomie nog altijd in goede vorm verkeert?

Wellicht is de bewering dat het vertrouwen terug is te voorbarig. Zo bleken de afgelopen dagen kortlopende (en laagrentende) Amerikaanse staatsobligaties erg in trek, onder het motto 'beter een laag rendement dan geen rendement'. Een analist verwijst naar het einde van het kwartaal, waarbij heel wat fondsen cash veilig stellen om toch maar een iet of wat goeduitziende lei aan het nieuwe kwartaal te beginnen.

En dan is er nog het spelletje van vraag en aanbod. En dat spelletje wijst vooralsnog de grondstoffenhandelaars als winnaars aan, vertelt het Britse weekblad The Economist. 'De koper-, olie- en zinkvoorraden zijn extreem laag', schrijft het blad. Daarnaast wordt een econoom van Merrill Lynch geciteerd die erop wijst dat het 'goedkope' geld van de Fed de liquiditeitsstroom naar China en andere 'emerging markets' nog versterkt. En dus ook de vraag naar basisproducten voor verse investeringen.

Het lijkt er sterk op dat de inflatiezorgen voor China, de eurozone en de VS nog lang niet voorbij zijn. Of de grootste economie van de wereld nu grondig vertraagt of niet...

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud