Is het tijd voor de wissel van de wacht in de financiële wereld? (2)

Dit is de derde gastbijdrage van Rik Dhoest, institutional asset manager bij Delta Lloyd.

Senior writer Gillian Tett van de Financial Times en tevens auteur van het recent uitgebracht boek Fool’s Gold stelde vier jaar geleden vast dat de markt in kredietderivaten vele malen groter was dan de beurzen.

Zij vroeg zich af waarom niemand naar haar luisterde. Bovendien had ze in de lente van 2007 een heel expliciet opiniestuk klaar over de gevaren van de derivatenmarkt. De financiële goegemeente gaf haar zoveel venijnige opmerkingen dat ze veel te zwartgallig was.

Ze was toen al twee jaar voor de kredietbubbel aan het waarschuwen, en hij was nog altijd niet uiteengespat.  Uiteindelijk liet ze het artikel niet publiceren onder druk van de industrie en haar collega’s.  ‘Het is moeilijk om brand te roepen in een feestzaal waar iedereen aan het dansen is.’ 

De geschiedenis herhaalt zich. Kritisch ingestelde Angesaksiche analisten die de techno-bubbel voorspelden vanaf 1998, lang voor die ontplofte, waren al lang op vakkundige wijze uit de City verwijderd wegens het vergallen van het feest. 

Dat is een belangrijk kenmerk voor een markt die uit haar voegen barst. Nu na de feiten pleit Lamfalussy voor de creatie van een bankwaakhond in 2010 en niet onmiddellijk.’Je hervormt geen leger op het moment dat je in volle oorlog bent.’  Moeten de bureaucraten weer wat meer tijd krijgen?  Zal men de problemen weer laten uitsluimeren? 

Gillian Tett belicht in haar boek de implosie van het financieel systeem door de bril van de uitvinders van kredietderivaten die als massavernietigingswapens de banken uit elkaar sleurden. 

De meeste bankiers, sociale vaardigheden ontberend, hebben jaren op een planeet gewoond die door computers werden gedomineerd. 

Banken worden (vandaag nog)  en werden gedomineerd door economen (pas trouwens op voor economen die ook denken vermogensbeheerder te moeten ‘spelen’), statistici en exacte wetenschappers. 

Zij kijken alleen naar cijfers en modellen. Banken hebben geen spitsvondige kluizenaars nodig maar integratie en transparantie. Het is tijd dat de bankiers weer naar hun basismetier overstappen en in plaats van economisten, exacte wetenschappers of statistici weer generalisten met gezond verstand en sociale vaardigheden aanwerven. 

Probeer ook de mensen met jaren ervaring aan boord te houden, mensen die ook nog wat aandacht hebben voor de geschiedenis.  Welke jonge modellenbuwers maakten de crash van 1987 mee, en lazen werken over de Grote Depressie van de jaren 30. Back to basics.

De voorbije jaren konden financiële instellingen duizenden miljarden dollars parkeren in buitenbalansvehikels waarvan niemand wist hoe ze werkten. Eind 2008 waren er 600.000 miljard dollar derivaten in omloop. Zestien keer de marktkapitalisatie van alle beursgenoteerde bedrijven in de wereld en 10 keer de wereld-bbp. 

Het is tijd dat het runnen van banken niet enkel en alleen aan bankiers wordt toevertrouwd en er moeten strengere regels en controles komen om te vermijden dat het systeem ontspoort, want hoed U: eens deze crisis achter de rug, zullen de wiskundige bollebozen hun financiële creativiteit terug de vrije loop laten gaan. 

De toezichthouders moeten mijn inziens hun krachten bundelen (waarom afzonderlijke instellingen zoals de Nationale Bank en de CBFA). Zouden ze niet beter hun krachten gewoon onmiddellijk bundelen? 

Lamfalussy pleit voor een nieuwe bankbeurswaakhond, maar moet er nu echt weer een extra-instelling worden aangemaakt? Zo zullen de mediageile economen op zoek naar een nieuwe toekomst uiteindelijk toch nog aan de bak komen.

Ik sluit mij aan bij de visie van Ivan Van de Cloot en zie het rapport van Lamfalussy als een gemiste kans, die niet ver genoeg gaat.

De hierbovengenoemde instellingen moeten hun vaststellingen constant en consistent opvolgen en doordrukken. Opgezwollen bankbalansen, met daarnaast risicovolle buitenbalansvehikels met kredietderivaten?  Begrijpe wie kan? 

Het inperken van de innovatie en creativiteit van het bankenlandschap kan saai lijken, maar is men niet beter af met een saaie financiële wereld die de stabiliteit van de wereldeconomie niet in het gedrang brengt?

En zullen klanten zich ook niet beter voelen met de aankoop van producten die ze begrijpen en die transparant zijn?  Wat de modellen in de bankwereld betreft is op zich weinig mis maar wel met de imput van de data en de interpretatie ervan? 

De geschiedenis vatten als je amper twee jaar achterom kijkt, zoals Value at risk voorschrijft, is er een voorbeeld van (frequent gebruikt risicomodel in banken). 

Modellen zijn kompassen en de traders en bankiers gingen deze instrumenten te veel  gaan beschouwen als goddelijke voorzienigheid. De klok volledig terugdraaien is uitgesloten maar ik pleit voor makkelijk te verhandelen producten zoals obligaties of CDO’s die dan wel iedereen begrijpt.

Het is duidelijk dat er nog een lange weg te gaan is. Wat de uitkomst ervan wordt, zal de toekomst ons vertellen......   


Rik Dhoest
Institutional Asset Manager
Delta lloyd bank 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud