Minsky en zijn moment

Overal klinkt zijn naam: op talloze blogs, in internationale financiële kranten. Hyman Minsky, een Amerikaanse economist die een tiental jaar geleden overleed, is niet uit de actualiteit weg te branden. Hij sierde dit weekeinde de frontpagina van The Wall Street Journal met een portret en de FT.com probeert na te gaan wie de man in de huidige context van instabiliteit het eerst van onder het stof heeft gehaald.

Zeg dus niet meer zomaar 'instabiliteit', maar spreek over een 'Minsky moment'. Dat is de situatie waarbij investeerders die tot over hun nek in de schulden zitten zelfs goede en duurzame beleggingen moeten van de hand doen om hun leningen te kunnen honoreren, waardoor de markten wegzakken en er een grote vraag naar liquiditeiten komt, en dit is het fameuze 'Minsky-moment'.

Meer algemeen: wanneer het goed gaat en het financiële systeem stabiel lijkt, beginnen de beleggers meer risico's te nemen. Zij financieren hun posities steeds meer met schulden en op een bepaald moment is de schulden- en risicograad te hoog, terugbetalingen komen in het gedrang, activa worden in paniek verkocht en een crisis is het gevolg. Stabiliteit leidt aldus tot instabiliteit en crisis.

The Wall Street Journal weet te melden dat Minsky stierf in 1996 op 77 jaaar en een lange man was met wild haar die ongestreken pakken droeg. Hij kreeg weinig steun van de beroemde 'Chicago School', want die groep van economisten hingen de idee aan dat de markten efficiënt zijn. In het grote ideologische debat over markt en staat was het lange tijd niet 'bon ton' te zeggen dat ook markten kunnen doldraaien en in de problemen komen.

De crisissen in Azië, Rusland, de internetbubble en nu de kredietcrisis kwamen er na zijn dood, en in eerste instantie werd heb boek 'Manias, Panics, and Crashes: A History of Financial Crises' van Charles Kindleberger bekend. Deze professor van het MIT had Minsky goed gelezen.

De huizen- en kredietcrisis lijkt nu een perfecte illustratie te zijn van wat Minsky zei en tal van Wall Street economisten en analisten schromen er niet voor deze denker uit eerder radicaal Keynesiaanse hoek nu te citeren en te bejubelen.

Roland Legrand

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud