Advertentie

Monniken en kappen

Mr. Market heeft een nieuwe thuis! Voortaan vindt u zijn column elke zaterdag op Bear&Bull. Uw reacties zijn natuurlijk nog steeds even welkom.

Wat is het best bewaarde geheim van Lotus Bakeries? Nadat de rechtbank van koophandel in Gent een kleine maand geleden oordeelde dat het patent van Lotus op speculoospasta ongeldig was, bleef er voor beleggers nog maar één ander mysterie over: hoeveel geld verdient de koekjesbakker uit Lembeke met de verkoop van het broodbeleg? De bedrijfsleiding hield er sinds de introductie van de speculoospasta begin 2008 haar mond over, tot ergernis van analisten, journalisten en beleggers.

Tot het afgelopen woensdag ineens plompverloren in de Amerikaanse kwaliteitskrant The New York Times stond. ‘Speculoospasta vertegenwoordigt zo’n 5 procent van onze omzet’, liet CEO Matthieu Boone optekenen. 5 procent van de groepsomzet, ofwel 13,3 miljoen euro in 2010 voor speculoospasta alleen.

Het cijfer lag in de buurt van de gissingen die analisten eerder al hadden gedaan en van een grote koersreactie was dan ook geen sprake. Een zegsman van Lotus verdedigde zich dat het cijfer wel degelijk terug te vinden was op de bedrijfssite. Weliswaar in een donker hoekje, maar toch. ‘We lopen er nu eenmaal niet graag mee te koop’, klonk het als verklaring waarom er dan nooit geantwoord was op vragen van analisten, journalisten en beleggers, maar nu wel aan een van de invloedrijkste kranten van de VS.

Het is ook niet gemakkelijk: bedrijfsleiders van beursgenoteerde bedrijven worden continu de pieren uit de neus gevraagd over de financiële resultaten. Een lastige evenwichtsoefening tussen de openbaarheidsverplichting ten opzichte van de aandeelhouders enerzijds en het verklappen van je businessmodel anderzijds.

Dat is geen enkel probleem, zolang iedereen op hetzelfde moment kan beschikken over dezelfde informatie en op basis daarvan zijn beleggingsbeslissingen kan nemen. Gelijke monniken, gelijke kappen. Krijgen bevoorrechte groepen meer informatie of eerder dan anderen, dan ontstaat de potentie van handel met voorkennis.

En zoals The New York Times wel de informatie kreeg die eerder voor analisten, journalisten en beleggers nauwelijks vindbaar bleef, zo hebben analisten bij Lotus een streepje voor bij de presentatie van de resultaten.

Toen Lotus een dikke week geleden zijn jaarcijfers presenteerde was er wel een ontmoeting tussen de bedrijfsleiding en de professionele analisten voorzien, maar de pers was daarop niet welkom. Een ander moment voor journalisten was evenmin voorzien.

Dat creëerde een oneerlijke situatie: ‘kleine beleggers’ hebben doorgaans geen toegang tot de analistenrapporten en moesten het doen met de veel kariger berichtgeving in de pers of op de bedrijfswebsite. En dat is een kwalijke gewoonte, waaraan niet alleen Lotus, maar bijvoorbeeld ook een Bel20-gigant als Colruyt zich schuldig maakt. Het is nog niet zo erg als de softwareproducent Option dat eind 2009 wel een fraaie omzetstijging voorspiegelde aan analisten, maar urenlang weigerde die informatie ook met de rest van de beleggingswereld te delen.

Ligt het aan die vreselijke term ‘kleine beleggers’ dat sommige beursgenoteerde bedrijven ze minder geprivilegieerd behandelen dan ‘grote beleggers’? Hoe dan ook: het informatie- en timingsverschil dat een aantal genoteerde bedrijven maakt, helpt niet om de bedroevend lage aanwezigheid van de particuliere belegger op de Brusselse beurs omhoog te krikken en dat is doodzonde.

Bas Kurstjens

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud