Advertentie

Ms. Market: Bullebakken

‘Wij - de kleine belegger - mogen alleen maar aandelen kopen, nooit verkopen.’ Een collega van mij maakt zich kwaad op alle analisten die weigeren een lijstje op te stellen met te mijden aandelen, op de redactie gemeenzaam bekend als de ‘short list’. Wat hem vooral tegen de borst stuit, is dat diezelfde analisten wel staan te springen om hun beurslievelingen in de krant te krijgen. Wanneer het erop aan komt kritiek te geven, of twijfels te uiten, verschuilen ze zich echter achter excuses.

‘Ik ben net terug uit verlof, en heb stapels werk in te halen’, klinkt het bij een beursblad. ‘Klanten die op eigen houtje aandelen hebben gekocht, zouden het niet appreciëren als wij aanraden die aandelen te mijden’, reageert een privaatbankier.

In een marktenzaal: ‘Het ligt gevoelig bij bedrijven. Dat begrijpt u wel.’ En het kan ook cryptischer: ‘Een negatieve analyse vergt evenveel studie en tijd als een positieve analyse, en daarvoor komen wij handen tekort.’ Het komt erop neer dat de analisten - zogezegd - enkel kijken naar aandelen die de moeite waard zijn om in te investeren, en de rest links laten liggen.

Knijpen al die vermogens- beheerders, privaatbankiers en analisten hun ogen dicht wanneer ze op de Brusselse beurs het kaf van het koren scheiden? En eens kaf, altijd kaf? Natuurlijk niet. Als het anoniem kan, dan komen sommige tongen alsnog los. Over een Bel20’er uit Nazareth bijvoorbeeld. ‘Eerst een verdoken winstwaarschuwing de wereld in sturen en daarna toch de prognoses halen. Dat roept toch vragen op!’ Geen enkele bankier wil echter zijn kritiek op het farmabedrijf ‘on the record’ spuien. Laf? Misschien.

Het zegt ook veel over de Belgische bedrijven, en hoe zij met kritiek omgaan. Een hooggeplaatste persoon bij een farmagroep gekscheert wel eens: ‘Wanneer schrijven jullie eens iets positiefs over ons?’ Met een kwinkslag is de boodschap ook aangekomen. Maar er doen ook heuse horrorverhalen de ronde in de Brusselse marktenzalen.

Zo zou een bioscoopuitbater uit het Brusselse een analist van een grote bank verboden hebben het bedrijf nog op te volgen, nadat hij zich kritisch had uitgelaten. Andere bedrijven verbannen analisten van hun roadshows, omdat ze - ocharme - een ‘houden’-advies hebben uitstaan. En dan zijn er financieel directeurs die erom bekendstaan dat ze analisten opbellen om ze uit te schelden. Een televisiedienstengroep uit Lint blafte naar verluidt een analist af: ‘Onze gronden alleen zijn meer waard dan uw boekwaarde.’

Een goede relatie met de bedrijven is heilig voor de analisten. In theorie moeten bedrijven alle koersgevoelige informatie aan alle beleggers tegelijk beschikbaar stellen. In theorie, want een retailer, een koekjesbakker en een datacommunicatiespecialist uit Leuven bezondigden zich er al eens aan de professionele analisten net dat tikkeltje meer informatie te geven. Die voorsprong op de kleine beleggers willen de analisten niet op het spel zetten met een ‘uitgesproken verkopen-advies’.

Applaus dus voor Delta Lloyd, Leleux AB, Merit Capital en KBC Private Banking. Zij durven het wel aan met naam en toenaam hun twijfels te delen met het grote publiek. Respect ook voor de drie beleggingsbladen De Belegger, Inside Beleggen en Test-Aankoop Invest, die zich niet laten doen door die bullebakken van bedrijven.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat voor elke analist die ‘verkopen’ aanraadt voor een Bel20-bedrijf, er zowat zes zijn die ‘kopen’ of ‘houden’ roepen. Het belet de analisten uiteraard niet om tussen de regels hun twijfels kenbaar te maken, of hier en daar een puntje van kritiek te geven. Gelukkig maar, want van opbouwende kritiek leer je veel meer dan van onverdiende vleierij.

Persoonlijk apprecieer ik een pluim van iemand die haast nooit complimenten geeft veel meer dan een pluim van iemand die ze royaal in het rond strooit. Koopadviezen zouden ook veel meer waard zijn als ze niet zo kwistig werden uitgedeeld.

Ilse De Witte

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud