Advertentie
korte metten

O nee! We lenen gratis!

Kan Jean-Claude Juncker de wereld - of toch de eurozone - redden? ©REUTERS

Zelfs België leent met een tienjaarsrente onder 1 procent nu de facto gratis. We zouden graag zeggen dat we dat aan onze fantastische 'economische fundamentals' en visionair 'management' danken, maar dat beeld willen we - zuurpruimen die we zijn - toch een béétje nuanceren.

En dan zeggen ze dat het gratisbeleid van Steve Stevaert afgedaan heeft. Ha! België behoort sinds deze ochtend tot 'de 1 procent'. Dat is het clubje eurolanden - een Duitser, een Nederlander, een Fin en een Oostenrijker zaten er al te kaarten - dat met een tienjaarsrente van minder dan 1 procent de facto gratis geld kan ontlenen. Best straf toch. Zeker voor een landje met een publieke schuldenberg die groter is dan al de welvaart die de bevolking op één jaar creëert, sombere vooruitzichten en een 'management' dat - diplomatisch omschreven - niet altijd blijk geeft van grote dadenkracht. 

U heeft al de polonaise opgestart. Doe gerust. Maar sta ons toe dat we als zuurpruimende muurbloempjes met een geluidsvolume waar zelfs DJ Jos zich nooit aan durft wagen, roepen dat die 1 procent eigenlijk géén goed nieuws is. Ze is te 'danken' aan het vooruitzicht dat de eurozone tot Sint-Juttemis zal kampen met een Japans scenario van chronisch lage groei en dito inflatie.

En een voorzitter van de Europese Centrale Bank die zo bezorgd is over dat scenario dat hij beleggers en banken belooft hen snel 1.000 miljard euro in de pollen te stoppen, in ruil voor eender welk schuldpapier. Draghi hoopt dat beleggers en banken die 1.000 miljard niet zullen gebruiken om nog wat zeepbellen op te blazen in de financiële markten maar minstens een deeltje in de vorm van kredieten naar de reële economie zullen doorsluizen.

En mocht zelfs dat gratis geld de investeringsmotor niet aan de praat krijgen, dan is er altijd nog Jean-Claude Juncker. Die komt met een investeringsfonds van 315 miljard euro. Waar welgeteld nul euro vers geld in zit. Wel wat bijeengeharkte 'ongebruikte' Europese fondsen (er moeten nogal wat biljetten rondslingeren, daar aan het Schumanplein), die dan met wat financiële engineering waar zelfs Goldman Sachs voor zou blozen opgepompt worden. En zo aan het EFSF doet denken. Herinnert u zich deze lettersoep van een noodfonds? Een zogenaamde bazooka van 1.000 miljard die onder de motorkap via een soort ‘Dexia-constructie’ een waterpistool bleek. 

Helaas blijft zelfs met gratis geld en de belofte dat de Europese belastingbetaler wel de verliezen zal slikken, de vaststelling dat de Europese ondernemer niet zal investeren, zolang de eurozone een crisisregio blijft die als Croesus op een berg cash zit. 'Je kunt een paard naar het water brengen, maar je kunt het niet verplichten te drinken', zei een bekend Wetstraat-filosoof ooit. 

Iederéén is trouwens op zoek naar investeerders. Ook Nyrstar. De kwakkelende zinkspecialist die deze ochtend plots CEO Roland Junck zag vertrekken. Je moet niet echt helderziende zijn om daar potentieel de hand van de grondstoffentrader Trafigura in te zien. Interim-CEO Heinz Eigner houdt er de moed in:

Què? Volledig gefinancierd? Nyrstar moet nog steeds tegen begin 2015 investeerders vinden die het gros van de even dure als broodnodige reconversie van de zinksmelter in het Australische Port Pirie moeten financieren. Met de AAA-kredietscore van Australië, dat zich garant stelt voor de belangrijke Zuid-Australische werkgever, als 'Junckeriaans' lokmiddel. 

Om maar te zeggen: best wel boeiend ochtendje vol spannend nieuws. En ook nog een persbericht van Ablynx, dat aan helderheid iet of wat te wensen overlaat:

 

 

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud