Advertentie

Poujadisme en de goede huisvader

De goede groeicijfers van euro-kernlanden halen het op de markten blijkbaar niet direct van de vrees voor de Europese schuldencrisis.  Belangrijk: het Spaans-Duitse renteverschil neemt toe. 

Over de schuldencrisis en Griekenland gesproken, ik kreeg deze opinie toegestuurd van Patrick Soetens, een medewerker van de vroegere Expatsblog, actief in de financiële sector in Genève. 

Hier volgt zijn post: 

In De Tijd van 10 mei stoort minister van buitenlandse zaken Vanackere aan het beeld dat de gewone burger heeft over het " geld geven aan de Grieken " . Zijn argument is het onvoldoende wordt benadrukt dat het om een lening gaat en eigenlijk zelfs een goede belegging, gezien het meer opbrengt dan wat het kost voor Europa om het geld zelf aan te trekken.

Daarbij wordt de term poujadisme meermaals bovengehaald, een duur woord voor populisme maar waar eigenlijk mee bedoeld wordt dat de gewone burger onvoldoende het volledige project ziet en op een kortzichtige manier enkel naar zijn eigen portemonnee kijkt.

De echte vraag is m.i. echter of het niet eerder het buikgevoel van de gewone burger is dat dichter aansluit bij de economische realiteit, dan wel de " wishful thinking " houdingvan de politieke elite om te denken dat bijkomend geld de juiste oplossing is voor het Griekse drama.

De gewone burger weet als goede huisvader dat bijkomend lenen op het moment dat hij al in een schuldspiraal zit geen oplossing biedt en de uiteindelijke put alleen maar groter maakt. De Griekse situatie is net dezelfde.

Zoals bekend zal de Griekse schuld tot 160% van het BNP stijgen op basis van de oorspronkelijke en nu reedsveel te optimistische voorspellingen qua economische groei. De kans dat Griekenland er in slaagt om de constante verdere stijging van de schuldgraad te stoppen lijkt zeer klein.

Enkele cijfers volstaan. Zelfs als Griekenland in de toekomst in de markt terug geld zou kunnen ophalen aan 6% (een premie van slechts 3% boven de Duitse rente) in plaats van de huidige 16%zou het land zelfs met een zeer optimisische economische groei van 4% per jaar een primair surplus op de begroting (voor interestbetalingen) van meer dan 3% moeten halen alleen al om de verdere stijging van de schuldgraad te stoppen. Dit lijkt eigenlijk onmogelijk als je van een tekort van 10% moet komen.

Uit persoonlijke expatervaring ken ik ook de Griekse mentaliteit voldoende denk ik om te weten dat zij niet bereid zijn om voor de komende 10 jaar in armoede te gaan leven om buitenlandse schulden te gaan aflossen. Europa kan gerust strenge voorwaarden koppelen aan een nieuwe lening maar onderschat m.i. het anarchistisch trekje van de Grieken. Belastingen verhogen in Griekenland is één ding, de effectieve inkomsten verhogen is iets helemaal anders.

Europa kan uiteraard beslissen om de onafwendbare Griekse herstructuring uit te stellen en nu extra geld te geven om de schande te vermijden dat een Eurozone land in default gaat. Maar de intellectuele eerlijkheid gebiedt om dan toe te geven dat de nieuwe leningmet grote waarschijnlijkheidin realiteit voor onbepaalde duur zal zijn en steeds zal moeten hernieuwd worden in plaats van te worden afgelost. Je zou zoiets dan ook beter een gift noemen.

Patrick Soetens
Genève

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud