Advertentie

Sell this May? Een kink in de momentum kabel

Dit is een gastbijdrage van Philippe Gijsels, hoofd research BNP Paribas Fortis Global Markets.

(foto door Lieven Van Assche)

Voor het eerst sinds een hele tijd zagen we gisteren weer eens wat rood op de schermen. Het verhaal begon met de commentaren van de ECB. In tegenstelling tot wat meer en meer door de markt werd verwacht, gaf de Europese Centrale Bank niet aan dat de rente al in juni zal worden verhoogd. Het ziet er naar uit dat het dan toch juli zal worden.

Dat maakt in principe op zich niet zo bijzonder veel verschil. Maar het was wel genoeg om de euro, die de laatste tijd extreem sterk was opgelopen tegen de USD, en waarbij iedereen zich al opmaakte voor een test van de 1.5, een stevig pak slaag te geven.

In het grotere plaatje was de beweging niet meer dan een klein correctief streepje na een halsbrekende rit. Maar in een markt die bijzonder sterk overgekocht is, waar iedereen in dezelfde richting leunt en er nogal wat marge aan te pas komt, heeft dit onmiddellijke gevolgen voor andere markten.

Het grondstoffencomplex deed het bijzonder slecht. Hier werd de traditionele logica gevolgd: als de USD stijgt, dan zakken de grondstoffen en vice versa. Olie en zilver gingen bijna 10 procent lager terwijl ook goud zowat 3 procent van zijn waarde moest inleveren. En ook in het grondstoffencomplex wordt er nogal wat op marge gespeculeerd.

Dit betekent dat er op zoek wordt gegaan naar liquide markten waar snel cash kan worden gegenereerd om de verliezen op te vangen. En zo komen we uit bij de (dalende) aandelenmarkten en is het verhaal rond.

Op het eerste zicht is dit, zelfs op de verjaardag van de flash crash, niet echt iets om zich zorgen over te maken. Al de “risico activa” hebben er een helse rit opzitten. De correctie van de afgelopen dagen, zelfs de 25 procent daling in zilver op twee weken tijd, is niet meer dan een stipje op het radarscherm, bijna onzichtbaar voor het blote oog.

Bovendien leert de recente geschiedenis ons dat kleine correcties sinds de bodem in maart 2009 steeds een goede koopopportuniteit zijn geweest. We zijn het nu al een beetje gewoon, maar staan toch nog steeds te kijken naar de snelheid en de kracht waarmee deze correcties nadien terug uitgewist worden.

De momentumgolf overspoelt de beren en de markt kijkt nooit achterom, wat het moeilijk maakt om goede instappunten te vinden. Ten slotte was een correctie en consolidatie welgekomen en kan dit zelfs gezien worden als een positief proces waarna we terug verder omhoog kunnen vanaf een gezondere basis.

Langere termijn risico's

Dus waarover maak ik me zorgen? Is het mijn natuur? Of is het eigen aan mijn job?

Wat er ook van moge zijn, er zijn, en dat zal niemand tegenspreken, nogal wat risico’s en onzekerheden in de markt. Maar nu we het over momentum hebben, wil ik toch even de volgende grafiek onder de aandacht brengen.

Daarop zien we de we de sterke en bijzonder sterk gecorreleerde stijging van de risico activa sinds eind agustus vorig jaar. We konden er nog heel wat aan toevoegen, maar er is maar plaats voor 4. Maar dat volstaat om de “big picture” mee te hebben.

Vanaf eind augustus vorig jaar gingen quasi alle grondstoffen, groeimarkten, aandelenmarkten, grondstoffenmunten zoals de AUD, fors omhoog, zakte de USD (of steeg de EUR) en ging ook de rente fors hoger. En als we de legende even weglaten kan niemand zeggen welke curve bij welke economische variabele hoort.

Zoiets kan in de markten alleen maar gebeuren als al de variabelen gedreven worden door éénzelfde katalysator. En daarvoor moeten we wederom teruggaan naar de zomer van vorig jaar. Ik ben gisteren nog eens gaan grasduinen in de kranten en analistenrapporten van die periode.

Eind augustus 2010 was de wereldeconomie weer eens fors aan het vertragen, werd er gesproken over recessie, depressie en toestanden zoals in de jaren 30 in de Verenigde Staten en meer recent in Japan. Deflatie was het codewoord in heel wat publicaties. En er werd hardop gefluisterd dat de Fed zijn macht had verloren om de wereldeconomie opnieuw een broodnodige por in de rug te geven.

Maar dat was zonder “Helikopter Ben” en zijn discipelen gerekend. QE2 werd aan de wereld verkocht, ineens kwam het inflatiespook vanuit zijn zomerslaap de voorpagina’s sieren, iedereen moest uit cash en vastrentend en de rest is ondertussen al historische geschiedenis.

Maar wel recente geschiedenis. Want dit verhaal is nog niet ten einde. We kunnen hier inderdaad wederom te maken hebben met het zoveelste vals alarm waarna het liquiditeitsfeestje gewoon verder gaat. Maar het kan natuurlijk ook het begin zijn van een meer serieuze correctie.

In de juni/juli periode zal QE2 langzaam maar zeker afgebouwd worden. Als we weten dat heel deze beweging begonnen is bij de introductie van QE2 is het raadzaam om ten minste deze zaak met meer dan gewone aandacht te volgen wanneer QE2 op zijn einde loopt.

De liquiditeitsomgeving is duidelijk een stuk minder interessant aan het worden, ook al omdat het IMF recent nog aangaf dat de monetaire verstrakkingscyclus in het land van helikopter Wen (China dus) nog maar pas is begonnen. Het risico dat dit nog wat bijkomende druk op de grondstoffen en alles wat er aan hangt met zich meebrengt is niet denkbeeldig.

Het valt trouwens op dat de rally zowel in aandelen als in grondstoffen een stuk enger was geworden. Als we naar de S&P500 over het eerste kwartaal kijken zijn er, niet toevallig, slechts twee sectoren die outperformden, namelijk energie en industriële bedrijven. Bij de grondstoffen was het hetzelfde liedje. Goud, zilver en olie bleven stevig doormarcheren, terwijl al heel wat andere CRB componenten al heel wat van hun pluimen moesten laten. Een markt die gedragen wordt door een steeds dalend aantal componenten lijkt kwetsbaar. Sell this May? The jury is still out…

Philippe Gijsels
Head of Research and Marketing
BNP Paribas Fortis Global Markets

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud