Advertentie

Technische analyse toegelicht: technische formaties, Part 3!

Hier volgt een nieuwe gastbijdrage van Karel De Bie, marktstrateeg van BNP Paribas Fortis, over technische formatie. 

In mijn vorige bijdragen over technische formaties heb ik het gehad over omkeerformaties en voortzettingsformaties. Onder de eerste categorie vielen de hoofd- en shoudersformatie, de dubbele top/bodem, en de rising/falling wedge. Onder de tweede categorie vielen de vlagformaties, en de zogenaamde continuatie hoofd-en schoudersformatie.

De reden waarom ik nog een hoofdstuk toevoeg aan de technische formaties, is omdat veel mensen me vroegen onder welke categorie de driehoeksformatie valt.

Deze formatie is nog niet aan bod gekomen, en kan zowel een voortzettingsformatie als een omkeerformatie zijn: alles hangt ervan af aan welke zijde de prijs uit de driehoek breekt.

De driehoeksformatie

Prijzen bewegen op drie manieren: ze kunnen een opwaartse trend vertonen (een opeenvolging van hogere toppen en hogere bodems), een neerwaartse trend (een opeenvolging van lagere toppen en lagere bodems), ofwel kan de prijs gevangen zitten in een zijwaartse trend of een consolidatie.

Vaak zien we dat een consolidatiefase de vorm van een driehoek aanneemt. Als dit het geval is, wordt het interessant om de grenzen van de driehoek in het oog te houden: indien de prijs door de bovenkant van de driehoek gaat (m.a.w. door de weerstandslijn van de consolidatie breekt), dan hebben we een koopsignaal. Omgekeerd hebben we een verkoopsignaal indien de prijs uit de driehoek valt (m.a.w. door de steunlijn van de consolidatie zakt). De onderstaande figuur maakt dit duidelijk.

Als de prijs uit een driehoek breekt, dan kan men een koersdoel berekenen als volgt: men gaat na wanneer de prijs voor de eerste keer de onderkant en de bovenkant van de driehoek aangeraakt heeft, en vervolgens gedraaid is. In de onderstaande figuur gebeurt dit in de punten B en C. De verticale afstand tussen beide punten past men dan vervolgens af vanaf het punt waar de prijs de driehoek verlaat.

Wanneer de prijs door de bovenkant van een driehoek gaat, dan hebben we dus een bullish signaal (koopsignaal) waarbij we van een verdere stijging mogen uitgaan, en dit minstens totdat het berekende koersdoel bereikt is. Opdat dit signaal geldig zou blijven, mag de prijs niet meer terug in de driehoek vallen: de voormalige weerstandslijn van de driehoek moet na de uitbraak immers fungeren als steunlijn.

Dit laat ons toe om een stop loss niveau te bepalen. Dit is een prijsniveau waarop we moeten toegeven dat ons technisch signaal niet gewerkt heeft, en waarbij we er best aan doen om (liefst met een beperkt verlies) terug uit de positie te stappen. Deze stop loss wordt in de driehoek gelegd, en laat ons toe om het risico voor onze aankoop te bepalen. Voor een bearish signaal (verkoopsignaal) waarbij de prijs uit de driehoek valt, volgen we een analoge redenering.

Vooraleer over te gaan tot enkele voorbeelden, nog even deze opmerking: de betere signalen zien we wanneer de prijs uit de driehoek breekt vooraleer het drie-kwart punt bereikt is. Eenmaal dit punt overschreden is, wordt de kans op een valse break-out groter zoals de figuur hieronder illustreert.

Voorbeelden van driehoeksformaties

Bovenstaand voorbeeld stelt de EUR/GBP voor tussen 2002 en 2008. Tussen 2003 en 2007 zat de euro gevangen in een lange termijn consolidatiedriehoek. Toen in 2007 de euro erin slaagde om uit de driehoek te ontsnappen (0.6950), was dat het signaal dat we ons mochten verwachten aan een opwaartse trend met 0.7600 als eerstvolgend koersdoel. Deze grafiek toont aan dat technische formaties niet enkel op korte, maar eveneens op lange termijn werken.

Bovenstaande grafiek laat een mooie driehoeksconsolidatie zien in de Dow Jones in maart 2011. Toen de index op 10 maart uit de driehoek viel, gaf dit een indicatie dat – indien de prijs niet meer boven 12.100 uitsteeg – een verdere daling naar 11.790 verwacht mocht worden. Dit koersdoel werd enkele dagen later, op 15 maart bereikt.

De hoofd & schouders ‘failure’

Om de bespreking van technische formaties helemaal compleet te maken, wil ik graag nog een laatste formatie meegeven. In het eerste deel van ‘Technische Formaties’ heb ik het al gehad over de hoofd & schouders-formatie. Dit was een omkeerformatie. Ter herinnering onderstaande illustraties:

Deze formatie geeft ons vaak mooie signalen, maar zoals vroeger al vermeld, zullen we onvermijdelijk ook geconfronteerd worden met een aantal valse signalen waarbij we met een verlies uit onze positie ‘gestopt’ worden.

Nu is het vaak zo, dat wanneer een omkeersignaal niet werkt, of een vals signaal geeft, de oorspronkelijke trend zich in de meeste gevallen nog een eindje verder zet. Dit kan dan weer aanleiding geven tot een mooi instapmoment, zoals volgende figuur laat zien:

Een hoofd & schouders omkeerformatie is zichtbaar met (A) als linkerschouder, (C) als hoofd, en (E) als rechterschouder. Indien de prijs dan, zoals in (F), onder de neklijn valt (dit is de rechte die (B) en (D) verbindt), dan hebben we een verkoopsignaal en kunnen we een neerwaarts koersdoel berekenen (de blauwe pijl vanaf de neklijn naar onder toe geprojecteerd).

Echter, indien de prijs zoals in (G) terug boven de neklijn stijgt, dan weten we dat het signaal niet gewerkt heeft, en dan doen we er best aan om de short positie terug te sluiten. Als daarna de prijs terug boven de rechterschouder (E) weet uit te stijgen (zoals in (H) het geval is), dan hebben we terug een koopsignaal. In dat geval kunnen we een nieuw koersdoel naar boven toe berekenen, en wel door de blauwe pijl (afstand hoofd-neklijn) vanaf de rechterschouder (E) naar boven toe te projecteren. Opdat dit koopsignaal geldig zou blijven, mag de prijs vervolgens niet meer terug onder het niveau van (E) vallen. Een stop loss wordt dan ook niet al te ver onder dit laatste niveau gelegd (zoals in (I)).

Voorbeeld van een ‘failed’ hoofd & schoudersformatie

In april 2010 zagen we – na een mooie opwaartse trend – het aandeel Delhaize een potentieel bearish hoofd-en schoudersformatie maken. Wanneer het aandeel doorheen zijn neklijn zakte (A), hadden we een verkoopsignaal dat echter de volgende dag teniet gedaan werd toen het aandeel terug boven de neklijn wist te stijgen (B). We hadden dus m.a.w. te maken met een vals signaal, of een ‘failed head & shoulders’. De daaropvolgende stijging terug boven de rechterschouder (C) was dan weer een koopsignaal waarbij we een nieuw opwaarts koersdoel (D) konden berekenen.

Tot zover deze laatste bijdrage over technische formaties. In mijn volgende bijdrage zal ik niets nieuws vertellen, maar bij wijze van synthese een kort overzicht geven van alle tot nu toe behandelde formaties en technieken en tevens een aantal voorbeelden uitwerken. Tot dan!

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud