Waarheid in schuifjes

Topman Prince stapt op bij Citigroup, dat ook nog zijn zijn derdekwartaalcijfers neerwaarts bijstelde.  De zoveelste aflevering in het lange verhaal van banken die slechts geleidelijk aan zeggen wat de echte schade is van de kredietcrisis. Waarom komt de waarheid in schuifjes aan het licht? Op de ft.com buigen Gillian Tett en Paul J Davies zich in een lang artikel over deze vraag. Ik vind in het artikel een aantal heel relevante vaststellingen:

- De verliezen op de voorraad hypotheekproducten dreigen in het vierde kwartaal nog groter te zijn dan in het derde kwartaal (we spreken hier over de grote internationale banken).

- Deze grote banken hebben nu misschien hun blootstelling tegenover de dubieuze hypotheekleningen afgeschreven voor ruim 20 miljard dollar, maar hiermee lijken alle potentiële verliezen nog niet gedekt.

- Het is nog onduidelijk hoe hoog de schade gaat uitvallen in de Amerikaanse hypotheekmarkt. Het duurt typisch enkele maanden om kredietnemers hun eigendom af te nemen en die vervolgens te verkopen.
Gaat de Amerikaanse regering de kredietnemers in bescherming nemen, en indien ja, in welke mate?

- Het herverpakken van de dubieuze kredieten in complexere producten, en het herverpakken van die al herverpakte producten, maakt het moeilijk de precieze impact in te schatten voor de instellingen die er in beleggen.

- De ratingagentschappen zijn nog maar begonnen met het verlagen van de ratings voor die complexe producten.

- De markt in die producten is dun en is nu opgedroogd, de financiële modellen om de waarde ervan te bepaken zijn omstreden en het gebruik van een index zoals de ABX  is ook al omstreden.

- Er is ook een indirecte blootstelling van banken, via hun blootstelling tegenover instellingen zoals pensioenfondsen, hedgefondsen en verzekeraars.
Deze partijen hebben bovendien allemaal zowat hun manier om de blootstelling in rekening te brengen (of niet in rekening te brengen), al naargelang het soort instelling en de regelgever met wie ze moeten rekeninghouden.

Dit alles maakt dat heel wat instellingen wellicht zelf niet met enige zekerheid kunnen inschatten wat de uiteindelijke schade zal zijn. Het risico is dus reëel dat er nog links en rechts lijken uit de kast komen vallen en hierbij telkens de credibiliteit van de financiële sector schaden.

Roland Legrand

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud