Advertentie

Wat met de Libyan Investment Authority?

Libië, dat is ook de Libyan Investment Authority. Libië is een van de top tien rijkste olieproducerende landen, al zullen de werklozen (dertig procent werkloosheidsgraad) dat mogelijk niet zo ondervinden. Een deel van dat geld wordt belegd via de Libyan Investment Authority.

Het overheidsinvesteringsfonds bezit 2,59 procent van grootste bank van Italië, UniCredit. Plus dat de Libische centrale bank ook nog eens 4,05 procent heeft, en nog een andere instelling, de Libyan Foreign Bank, heeft 0,59 procent. Andere opvallende participaties zijn voetbalclub Juventus (7,50 procent) en Pearson (3,01 procent), de uitgever van onder meer de Financial Times.

Libyan Investment Authority zat ook in het kapitaal van het toenmalige Fortis.

Maar hoeft het fonds te kapseizen wanneer het regime valt? Niet noodzakelijk, maar het gaat niet echt over een erg oude en gevestigde instelling: ze ontstond in 2006 uit een samenvoeging van andere instellingen en kreeg pas een wettelijk statuut in 2010, aldus Joseph Cotterill op FT Alphaville.

Buiten het fonds zijn er heel wat andere financieel-economische banden tussen Libië en het internationale bedrijfsleven. Italië als voormalige kolonisator van Libië is goed voorzien van banden met  het land in de energiesector, bv via Eni. Maar het land staat daarbij niet alleen:  andere olie- en energiebedrijven zoals BP, Repsol, Statoil, OMV en Gazprom zijn eveneens actief in het land.Voor België kunnen we Exmar noemen.

Het is een beetje makkelijk energie- en andere bedrijven met de vinger te wijzen omdat ze in autoritair geleide landen actief zijn - de wereldolieproductie zit nu eenmaal in dat soort landen geconcentreerd.

Maar hoe moeilijk democratie ook mag zijn, dictaturen bieden vooral een schijn van stabiliteit. De stabiliteit van smeulende vulkanen.

 

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud