Wie denkt dat het ergste voorbij is, is gek

The Economist heeft een traditie van eigenzinnige covers. Deze week wordt de voorpagina van het Britse weekblad gesierd door iets waar elke belegger zich wellicht in zal herkennen: een surfer die zich staande tracht te houden op een woelige zee vol dreigende haaienvinnen.

'Surviving the markets' kopt het blad. The Economist - nochtans nooit verlegen om een uitgesproken opinie - biedt binnenin geen antwoord op de vraag 'how to survive the markets?'. 'Uitzweten is de boodschap' en 'dit is een van de logische groeipijnen van een nieuwe financiële orde', is het devies.

Die nieuwe orde is er een van 'dispersed risk' (verspreid risico) over verschillende financiële instellingen, van grootbanken en hypotheekverstrekkers die hun risico's doorspelen aan elkaar tot institutionele beleggers in hefboomfondsen die belegd hebben in herverpakte woonkredieten.

Dit systeem, dat nu verketterd wordt als de grote zondebok voor de huidige kredietcrisis, heeft ons de voorbije 20 jaar ongeziene welvaart gebracht, verduidelijkt The Economist. Doordat niet langer 1 financiële instelling met de zwarte piet opgezadeld raakt (The Economist maakt de vergelijking met het kaartspel 'Old Maid'), zijn veel nieuwe investeerders in de markt kunnen stappen en is de kapitaalskost ernstig teruggedrongen.

Het grote nadeel aan een verspreid risico - namelijk dat niemand precies weet wie waarin belegd heeft en waar het volgende lijk uit de kast zal vallen - is het resultaat van hefboomfondsen en andere financiële instellingen met te veel oog voor een hoog rendement en te weinig oog voor de activa die als onderpand gebruikt werden voor hun beleggingen.

De huidige correctie is gezond, want, zo verduidelijkt The Economist, door nu de gaten in het systeem bloot te leggen, wordt de financiële wereld verplicht de regels van het spel bij te sturen om zich zo verder te kunnen ontwikkelen. Of hoe ook de financieel-economische wereld darwiniaanse trekjes heeft.

Alhoewel de aandelenmarkten vrijdag leken recht te krabbelen (doordat de Federal Reserve de rente verlaagde waartegen financiële instellingen geld konden lenen bij de Amerikaanse centrale bank), steekt The Economist de kleine belegger niet bepaald een riem onder het hart. 'Wie gelooft dat we het ergste nu wel gezien hebben, is gek, of heeft er belang bij die bewering kracht bij te zetten.'

'Niemand weet waar de risico's zitten', aldus The Economist, 'en de markten zullen pas tot rust komen als duidelijk in kaart gebracht wordt wie zijn vingers aan welke hete vuren heeft gebrand'. En als dat gebeurd is, wordt het wachten op de volgende vloedgolf die eraan komt, besluit het blad ietwat pessimistisch.

Peter De Groote

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud