Einde van de beurstaks: het vervolg

(tijd) - De Belgische staat werd in juli 2004 door Europa veroordeeld om de beurs- en leveringstaks op nieuwe effecten af te schaffen. En dat gebeurde ook prompt. Enkel bij de verhandeling of opvraging van bestaande effecten worden deze belastingen sindsdien nog aangerekend. Betaalde u voorheen een van deze afgeschafte taksen, dan kan u bovendien het betaalde bedrag terugvorderen van de fiscus. De terugvordering is mogelijk voor alle onterecht ingehouden taksen die werden betaald tussen 16 juli 2002 en 16 juli 2004. Maar haast u, want vanaf 31 maart begint de verjaringstermijn te lopen.

Toen de Belgische staat vorig jaar werd veroordeeld om de beurs- en leveringstaks op nieuwe effecten af te schaffen, kondigde de minister meteen ook aan dat alle taksen die volgens het arrest onterecht werden geïnd gedurende de laatste twee jaar, konden worden teruggevorderd. Op de aangifteformulieren en de precieze terugbetalingsmodaliteiten was het echter nog even wachten. Maar enkele weken geleden was het dan toch zover. In de programmawet van 27 december 2004 zijn de eerste preciseringen terug te vinden. Het koninklijk besluit (KB) van 17 januari maakt het werk af en vermeldt alle voorwaarden en formaliteiten die vereist zijn om de terugbetaling te kunnen aanvragen. In bijlage bevat het KB ook een model van het aanvraagformulier.

Alle taksen die volgens het arrest ten onrechte werden geïnd gedurende de twee jaar voorafgaand aan het arrest, kunnen worden gerecupereerd. Welke taksen precies worden bedoeld met die algemene omschrijving, is echter niet zo eenvoudig. Laat ons dus even overlopen welke taksen u allemaal kan terugvorderen.

Ten eerste gaat het om de beurstaks die u heeft betaald bij de uitgifte van nieuwe effecten. Heeft u ingetekend op beleggingsfondsen, sicavs of beveks van uw bank dan gaat het altijd om nieuwe effecten en is de betaalde beurstaks dus recupereerbaar.

Ook bij de intekening op kasbons of staatsbons gaat het doorgaans om nieuwe uitgiftes (tenzij u op de beurs effecten heeft gekocht waarvan al een deel van de looptijd was verstreken). Obligaties daarentegen wordt ook vaak op de secundaire markt aangekocht. Heeft u obligaties gekocht waarvan een deel van de looptijd al verstreken was, dan valt er niets te recupereren. De obligaties die u heeft aangekocht meteen bij de uitgifte komen daarvoor wel in aanmerking. Welke taksen u kan recupereren valt af te leiden uit het betaalde tarief. De beurstaks op nieuwe obligaties, kasbons en staatsbons bedraagt 0,14 procent en is recupereerbaar. De taks op bestaande effecten bedraagt maar de helft (0,07 procent) en kan niet worden gerecupereerd.

Eenzelfde onderscheid kan worden gemaakt voor aandelen. Meestal worden die verhandeld op de secundaire markt. De taks bedraagt dan 0,17 procent en kan niet teruggevorderd worden. Heeft u ook aandelen gekocht meteen bij uitgifte, bijvoorbeeld naar aanleiding van een kapitaalverhoging, dan bedraagt het tarief 0,35 procent en kan u de betaalde taks wél terugvorderen.

Naast de beurstaks op nieuwe uitgiften werd ook de beurstaks afgeschaft op de omzetting van deelbewijzen van een bevek of sicav. Betaalde u ooit beurstaks bij de overstap naar een ander compartiment of omdat u deelbewijzen van een kapitalisatiefonds omzette in een distributiefonds of vice versa, dan kan u ook die betaalde taksen terugvorderen.

Ten slotte kan u ook sommige betaalde leveringstaksen terugvorderen. Wanneer u bij de intekening op nieuwe effecten ook meteen de fysieke levering van die effecten heeft gevraagd, kan u de betaalde leveringstaks daarop recupereren.

De taks betaald op gewone opvragingen van effecten uit uw effectendepot daarentegen kan u niet terugvragen. Hier gaat het immers om bestaande effecten. De beurs- en eventueel leveringstaksen die werden betaald bij de beursintroductie van Belgacom zijn evenmin terugvorderbaar. Die aandelen kunnen niet als 'nieuwe' effecten worden beschouwd omdat ze voordien al in handen waren van institutionele beleggers.

Heeft u terugvorderbare taksen betaald, dan kan u de terugbetaling ervan aanvragen voor zover de verrichtingen hebben plaatsgevonden tussen 16 juli 2002 en 16 juli 2004. Merk wel op dat er een verjaringstermijn werd vastgelegd van twee jaar, te rekenen vanaf de datum van het borderel. Of met een voorbeeld: de taks die werd aangerekend op een borderel van 12 mei 2004 kan teruggevorderd worden tot 12 mei 2006. Daarna treedt de verjaring in en vervalt de mogelijkheid tot terugvordering.

Voor de taksen die werden betaald tussen 16 juli 2002 en februari 2003 vormt dat echter een probleem. Die taksen zijn inmiddels verjaard volgens deze algemene regel. Voor die taksen heeft de wetgever de termijn daarom verlengd tot 31 maart 2005.

Of met andere woorden: dient u de aanvraag in voor 31 maart van dit jaar, dan kan u alle betaalde taksen tussen 16 juli 2002 en 16 juli 2004 terugvorderen. Vanaf 1 april zijn de taksen die werden betaald voor 1 april 2003 verjaard. En zo schuift de verjaringstermijn vanaf dan dagelijks met een dag verder op.

Wil u de terugbetaling aanvragen, dan kan u dus maar beter snel zijn. De banken zijn in elk geval al begonnen hun klanten te informeren. Sommige banken, zoals Fortis en KBC, sturen automatisch naar elke klant die terugvorderbare taksen heeft betaald een attest met alle terugvorderbare transacties evenals een aangifteformulier. De klanten hoeven enkel het formulier in te vullen en op te sturen en hoeven dus niet meer langs het loket te passeren. Andere banken, zoals Dexia, sturen hun klanten enkel een algemene informatieve brief over het onderwerp en verwijzen voor de opmaak van het attest naar het agentschap. Bij ING worden de klanten die in aanmerking komen voor terugbetaling daarover ingelicht via hun rekeninguittreksel. En sommige banken doen ook helemaal niets. Keytrade bank bijvoorbeeld levert helemaal geen attesten af. Klanten kunnen de terugbetaling dan enkel aanvragen als ze hun originele borderellen nog bezitten waarmee ze de betaling van de taks kunnen staven.

Klanten die in aanmerking komen voor de recuperatie van beurstaks moeten zelf de terugbetalingsaanvraag indienen. De aanvraag moet in tweevoud ingediend worden bij de directeur van de onderzoeks- en documentatiediensten van de registratie, Van Orleystraat 15, 1000 Brussel. In principe moet de aanvraag gebeuren door de persoon (of rechtspersoon) die de taks destijds heeft betaald. Is die overleden (of ontbonden in het geval van een rechtspersoon), dan kan de aanvraag echter ingediend worden door zijn of haar rechtsopvolger, meestal ook de erfgenaam. De identiteit van de overleden inschrijver moet dan duidelijk worden vermeld.

Wil of kan de rechthebbende de aanvraag niet zelf indienen, dan kan hij of zij daartoe ook volmacht geven aan iemand anders, bijvoorbeeld zijn financiële instelling of beursvennootschap, een familielid of vriend. Om anonimiteit te verwerven tegenover de fiscus is dat echter niet voldoende. De volmacht moet immers worden toegevoegd aan de aanvraag en de identiteit van de eigenlijke rechthebbende moet op het formulier worden ingevuld.

Om aan te tonen dat de teruggevraagde taksen ook daadwerkelijk werden betaald moeten aan de aanvraag bovendien bewijsstukken worden toegevoegd. Daarvoor heeft u verschillende mogelijkheden. Ofwel voegt u de originele borderellen bij, ofwel een door de bank of beursvennootschap voor echt verklaarde kopie van het borderel, ofwel het door de tussenpersoon afgeleverde attest waarop alle nuttige gegevens van de borderellen staan.

Bovendien moet ook een bewijs van betaling van de taks worden toegevoegd. Ook dat kan geleverd worden door het attest afgeleverd door de bank.

Ten slotte moet ook een rekeningnummer opgegeven worden waarop de teruggave kan worden gestort.

Opmerkelijk bij deze operatie is dat de belegger zich zelf tot de fiscus moet richten om de terugbetaling te vragen van de te veel betaalde taks. 'De gewone procedure die in de wet vastgelegd is voor dergelijke gevallen schrijft voor dat de aanvraag tot terugbetaling door de banken moet gebeuren, in een gezamenlijke aanvraag voor alle klanten samen', weet Christophe Caudron van Tiberghien Advokaten. 'Voor deze situatie werd echter een aparte wet gestemd die de terugvorderingsmogelijkheid bij de klanten zelf legt. De wetgever heeft dus om een of andere reden de voorkeur gegeven aan de (tijdrovende) individuele behandeling van elk dossier afzonderlijk in plaats van de globale afhandeling van één groot dossier per bank. Wellicht hoopt de wetgever zo geld te besparen, in de veronderstelling dat niet alle beleggers die ervoor in aanmerking komen een aanvraag zullen indienen. Maar misschien zit er ook wel meer achter en wil men de mogelijkheid creëren om 'verdachte' of 'grote' dossiers wat nauwkeuriger te bekijken. Voor grote dossiers is het altijd de moeite waard te bekijken of het terug te betalen bedrag niet kan worden gecompenseerd, bijvoorbeeld door een link te zoeken met zwart geld', zegt Caudron.

In eerste instantie lijkt de administratie echter niet van plan bijkomende controles uit te voeren bij de aanvragen. 'Wij controleren enkel of de aanvraag correct en volledig werd ingediend en of de teruggevraagde taks ook daadwerkelijk werd gestort', zegt een belastingambtenaar. 'Maar de ingediende gegevens worden natuurlijk niet weggegooid. Ze worden bewaard in een bestand en kunnen later altijd opnieuw worden opgevraagd als dat nodig of nuttig is.'

Beleggers met zwart geld zijn dus gewaarschuwd. Wie de voorbije jaren amper belastingen betaalde bij gebrek aan (witte) inkomsten of wie een aanzienlijke 'zwarte' erfenis heeft opgestreken, kan maar beter voorzichtig zijn. Want door het terugvragen van betaalde beurs- of leveringstaksen, geeft u heel wat informatie vrij over de omvang van uw vermogen. En die kan later altijd weer worden opgevist, ook door de andere fiscale diensten. Bij het controleren van erfenissen en belastingaangiftes kan dat wel eens van pas komen. Wie liever niet in zijn kaarten laat kijken, zwijgt dus maar beter over die betaalde beurstaksen. Spreken is zilver, maar zwijgen is goud.

22762737

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud