De Strijd der Strategen: Kristoff Van Houte (Kroffinvest)'De actieve kleine belegger is de grote winnaar van 2003'

(tijd) - De kleine, actieve belegger is dé winnaar van het beursjaar 2003. Grote beleggers dumpten bij het dieptepunt van de beurs hun aandelenportefeuille. Daar kon de particulier van profiteren door aandelen als Telindus voor een prikje op te pikken. Dat stelt Kristoff Van Houte, uitgever van het beleggingsblad Kroffinvest en de laureaat van de eerste editie van de 'Strijd der Strategen'. Na de klim in 2003 dient 2004 zich moeilijker aan, maar toch zijn er volgens Van Houte voldoende opportuniteiten voor beleggers die hun huiswerk maken.

Kristoff Van Houte mag als laureaat van de eerste editie van de Strijd der Stategen de aftrap geven van de editie 2004. Van Houte is in tegenstelling tot de meeste analisten geen econoom van opleiding, maar burgerlijk ingenieur met telecomspecialisatie. Hij startte zijn carrière als militair, maar geleidelijk kreeg zijn passie voor beursanalyse via het uitpluizen van jaarverslagen de bovenhand.

Na een eerste bijbaan als freelancer voor beleggersblad Cash!, ging hij in 1996 voltijds aan de slag als financieel analist bij Bank Corluy. Na vier jaar startte Van Houte, uit onvrede over de commerciële druk eigen aan elke financiële instelling, een onafhankelijk beleggingsblad, Kroffinvest. De thuisbasis is het landelijke Borchtlombeek, diep in het Pajottenland. 'Een rustige omgeving die ideaal is om het beurswereldje nuchter te bekijken', lacht Van Houte. 'Zeker begin 2003 was het nuttig niet om de haverklap panikerende collega's tegen het lijf te lopen.'

Wat is voor u de voornaamste conclusie van beursjaar 2003?

Kristoff Van Houte: 'Reeds van bij het begin van het jaar vermoedde ik dat 2003 een goed jaar ging worden. Niemand moest nog iets van de beurs weten, over aandelen spreken was taboe. Dat vond ik een goede contra-indicator. Zeker in maart wist je als belegger niet waar eerst gekeken te midden de waslijst aandelen met een belachelijk lage waardering. Wie logisch nadacht wist dat het slechts om een tijdelijke bodem ging en aandelen niet lang zo fundamenteel ondergewaardeerd konden blijven. Alleen is de beurs slechts zelden een kwestie van logisch denken.'

'Wat opvalt aan het beursjaar 2003 is dat de meeste grote beursindexen het een stuk minder goed deden dan het gemiddelde aandeel. Dat komt omdat grote beleggers zoals Fortis hun aandelen op het slechtst mogelijke moment dumpten. Dat heeft vooral de grote aandelen, die in de belangrijkste beursindexen noteren, onder druk gezet. In 2003 panikeerde vooral de grote belegger, de kleinere belegger hield het hoofd koeler.'

Het cliché dat het de kleine belegger is die altijd op het hoogtepunt koopt en op het dieptepunt verkoopt, klopt dus niet?

Van Houte: 'Je moet een onderscheid maken tussen de kleine belegger die occasioneel belegt en de kleine actieve belegger. Deze laatste maakt zelf zijn analyses, is al jaren actief op de beurs en heeft in veel gevallen dus al de crash van 1987 en andere crisismomenten zoals LTCM meegemaakt.'

'Die actieve belegger is dé winnaar van 2003. Hij profiteerde van dumpingpraktijken van de grote beleggers, die hun aandelen op het slechtst mogelijke moment verkochten. Zo verkochten verzekeraars en pensioenfondsen Telindus zonder oog te hebben voor de waardering. Voor hen was de waardering toch niet echt van belang, aangezien het aandeel slechts een verwaarloosbaar deel van de portefeuille uitmaakte.'

'De particulier die zijn huiswerk maakte kon daar zijn voordeel uit halen. Een blik op de meeste recente balans van Telindus leerde bijvoorbeeld dat alleen al de cash van de groep 4 euro per aandeel bedroeg, evenveel als de beurskoers in maart dus. Telindus was lang niet de enige. In Nederland bood machinebouwer Stork alerte beleggers in maart een schuldenvrije balans en een dividendrendement van 10 procent. Intussen is het aandeel verviervoudigd.'

Heel wat aandelen hebben er sinds het dieptepunt al een hele opwaartse rit op zitten. Ziet u nog potentieel voor het beursjaar 2004?

Van Houte: 'In het algemeen houdt beursjaar 2004 toch wel wat risico's in. Wall Street is nog steeds te duur. De Amerikaanse consument leeft op krediet. President Bush zal er op korte termijn alles aan doen om de economie draaiende te houden, maar op langere termijn volgt de rekening onvermijdelijk.'

'De VS vinden een dalende dollar prima. Hoe lager de dollar, hoe hoger de inflatie. En hoe hoger de inflatie, hoe kleiner de uitstaande schuld in reële termen. Overdrijving is altijd mogelijk. Wie zegt dat de euro niet tot 2 dollar kan stijgen ? Een extreme waardering zoals begin 2003 op de aandelenmarkten, kan even goed op de wisselmarkten.'

'Bovendien komt de daling van de dollar vooral op rekening van de euro. In tegenstelling tot Japan, is er in Europese Unie niemand die de stijging van de euro kan of wil een halt toeroepen. Voorlopig valt het op hoe goed de Europese beurzen totnogtoe de stijging van de euro verteren. Toch dreigt 2004 zeker voor sterk dollargevoelige aandelen een moeilijk jaar te worden.'

Zijn er nog koopopportuniteiten op de Brusselse beurs?

Van Houte: 'Zeker. Uiteindelijk blijft het voorspellen van de globale beurstrend koffiedik kijken. Succesvol beleggen is een kwestie van individuele bedrijfsverhalen opvolgen. Ik blijf er bij dat de beurs inefficiënt is. Bijgevolg kan iedereen die de moeite doet zelf zijn analyse te maken door jaarverslagen te lezen ondergewaardeerde aandelen ontdekken en de beurs kloppen.'

'Dergelijke analyse leert dat het gros van de Belgische aandelen nog steeds niet duur te noemen is. Abstractie gemaakt van een enkel geval zoals Real Software, dat virtueel failliet is, zijn er in Brussel nauwelijks overdreven waarderingen. Alleen moet je nu vrede nemen met een dividendrendement van 3 procent en 12 keer de winst, in plaats van 4 procent en 8 keer de winst enkele maanden geleden. Maar mocht de beurs in de eerste maanden van 2004 nog eens met 20 procent stijgen, dan zullen enkele aandelen stilaan hun verkooplimiet bereiken.'

'Daarnaast dreigt de beursgang van Belgacom de overige Bel20'ers onder druk te zetten. De kans is groot dat Belgacom meteen een groot gewicht in de Bel20 zal krijgen, waardoor de overige indexcomponenten hun gewicht zien dalen. Bovendien houden grote beleggers in hun internationale portefeuille doorgaans een vast percentage 'België' aan. De meeste zullen Belgacom in hun portefeuille willen, waardoor andere Belgen plaats moeten ruimen.'

In uw startportefeuille prijkt net als in 2002 UCB-grootmoeder Tubize, zij het dit keer B in plaats van A.

Van Houte: 'Tubize B is de instap met de grootste korting voor farmacie- en chemiegroep UCB, in vergelijking met Tubize A en Obourg. UCB heeft in 2003 bewezen dat het allergiemiddel Zyrtec lang niet ten dode is opgeschreven. Bovendien beschikt UCB met het epilepsiemiddel Keppra potentieel over een nieuwe blockbuster. Neurontin, het met Keppra vergelijkbaar middel van Pfizer, bewijst de omvang van de markt. Neurontin was over de eerste negen maanden van 2003 goed voor een verkoop van 1,9 miljard dollar, het dubbele van Zyrtec. Ten slotte moet UCB voor Zyrtec een flink deel van de inkomsten in de VS aan zijn Amerikaanse marketingpartner Pfizer afstaan, de inkomsten uit Keppra zijn voor 100 procent van UCB.'

'Voorts opteer ik voor de Frère-holding NPM, een basiswaarde voor elke portefeuille. De sterparticipatie Total is recent goed in vorm. Bovendien krikt de Franse oliegroep recent het dividend op, zodat het dividendrendement stilaan in de richting van concurrenten als Koninklijke Olie evolueert. Dat moet ook bij NPM de dividendgroei voor de komende jaren verzekeren. De kans is groot dat NPM in 2004 de eigen aandelen in portefeuille vernietigt, wat automatisch de intrinsieke waarde per aandeel verhoogt.'

Er zijn nog Artwork Systems, Innogenetics en Kinepolis.

Van Houte: 'Bij Artwork zullen beleggers misschien oog krijgen voor de lage koers-winstverhouding van 10, nu de belastingsclaim van de baan is. Ik heb het wel voor de grafische sector, die het ergste leed wel gehad heeft. Bij Innogenetics bleef de nieuwe overeenkomst met Roche onopgemerkt in de eindejaarssfeer. De deal zit volgens mij nog niet in de koers verwerkt. 2003 was een nieuwsarm jaar voor de biotechnologiegroep, maar 2004 kan een positieve nieuwsflow opleveren met belangrijke 'milestones' voor het bedrijf.'

'Bij Kinepolis ligt de intrinsieke waarde van het aandeel met een realistische waardering van het vastgoed van de groep waarschijnlijk rond 20 euro. De programmatie rond eindejaar bleek een voltreffer dankzij een kaskraker als Finding Nemo. Een trip naar de cinema, zeg maar een bedrijfsbezoek aan Kinepolis, leerde alvast dat de popcorn uitverkocht was. Duidelijk een goed teken.'

Kurt VANSTEELAND

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud