Hebzucht verdringt angst als leidmotief financiële markten

(tijd) - Drie jaar na de start van de beurshausse hebben de beleggers hun angst voor aandelen overwonnen. Sommigen zijn inmiddels roekeloos geworden, hebzuchtig zelfs. Een jaarreturn van 6 à 10 procent is voor hen niet meer voldoende. Zij willen meer, en wel zo snel mogelijk. De dag dat zij de grootste stem hebben op de beurs, kunt u beter aan de zijlijn gaan staan. Sommige experts vrezen dat die dag aangebroken is. Gelukkig hebben zij nog niet de grootste stem.

Stuurt hebzucht vandaag de financiële markten? Of is het angst? Het antwoord op die vraag is belangrijk, want het geeft een idee hoe duur (aangedreven door hebzucht) of goedkoop (verlamd door angst) de doorsnee aandelenmarkten zijn.

James Montier, de beursstrateeg van Dresdner Kleinwort Wasserstein (DrKW) die zich specialiseerde in beleggerspsychologie, ontwierp daar een maatstaf voor: de 'angst en hebzucht'-index. Die vergelijkt de prestaties van aandelen en obligaties, rekening houdend met het extra risico dat beleggingen in aandelen inhouden. 'Indien de voor risico's gecorrigeerde prestaties van aandelen veel hoger liggen dan van obligaties, dan lijkt het erop dat beleggers geen aandacht meer schenken aan risico', stelt Montier. 'Op die momenten regeert de irrationele exuberantie.'

Montier: 'In het omgekeerde geval lijken beleggers te vergeten dat er betere tijden zullen komen. Op die momenten heerst het gevoel dat het einde van de wereld nabij is.' Montiers grafiek is een typische tegendraadse indicator: doe in extreme omstandigheden precies het omgekeerde van wat de massa doet. Als de index de 1-lijn overschrijdt, vervang je best je aandelen voor obligaties. Als de index onder -2 duikt, koop je best aandelen.

Dat werkt meestal. In de zomer van 1987 (net voor de legendarische oktobercrash) en in de jaren 1999 en 2000, hadden de beleggers een enorme risico-appetijt. Dat bleken ideale verkoopmomenten. De winter van 2002-2003, toen nagenoeg iedereen uiterst risicoschuw was en de 'angst en hebzucht'-index diep wegzakte, was een schitterende koopkans voor aandelen. Toch werkt de index niet altijd. Het verkoopsignaal van 1996 bijvoorbeeld, kwam er op een ogenblik dat de beurzen pas goed aan hun steile klim begonnen.

Vandaag noteert de index op precies datzelfde peil. Moeten we dit signaal dan ook maar in de wind slaan? John Mauldin, beursconsulent en schrijver van financiële bestsellers, wijst erop dat er vandaag meer redenen tot bezorgdheid zijn dan tien jaar geleden. 'Ten eerste stijgt de kans dat de Amerikaanse consumenten eerlang minder gaan uitgeven en zakt de groei van de reële uurlonen. Die twee indicatoren voorspellen meestal een groeivertraging. Ten tweede is de rendementscurve invers: de Amerikaanse rente op twee jaar ligt lager dan die op tien jaar.' Ook die onnatuurlijke curve - het is niet logisch dat iemand die zijn geld voor korte tijd vastzet daarvoor beter vergoed wordt dan iemand die veel langer zijn geld moet missen - is vaak een voorbode van een groeivertraging. 'In 1996 daarentegen, wees niets op een groeivertraging', geeft Mauldin mee.

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud