Obligaties kopen en verkopen

Als je obligaties wil kopen heb je twee mogelijkheden. Je kan inschrijven op nieuwe obligaties, bij de uitgifte; of je kan bestaande obligaties kopen op de secundaire markt. Intekenen op nieuwe emissies kan eenvoudig via een financiële tussenpersoon (een bank of een beursvennootschap). Voor een primaire uitgifte kan je bij die instellingen ook terecht voor informatie over de emittent. Net als bij een aandelenemissie maakt de emittent immers een prospectus op, met financiële basisinformatie over zichzelf en over de modaliteiten van de uitgifte. Bij emissies op de euro-obligatiemarkt is dat echter lang niet altijd het geval.

De plaatsingsperiode van een emissie is meestal beperkt. Ook het aantal 'te plaatsen stukken' is vaak beperkt. Bij succesvolle emissies bestaat dan ook de mogelijkheid (het risico) dat de inschrijvingsperiode vervroegd wordt afgesloten. Er snel bij zijn is dan de boodschap.

Soms worden leningen via een tendersysteem aan de man gebracht. Dan wordt aan de intekenaars gevraagd zelf een bod te formuleren op de obligaties. De emittent selecteert dan de voor hem meest voordelige inschrijvingen.

Vele op de primaire markt uitgegeven obligaties krijgen achteraf een notering op de beurs (secundaire markt). Dat is voor de belegger een interessante zaak. Hij kan eventueel al voor de eindvervaldag zijn obligaties verkopen; of hij kan er ook bijkopen. Hij dient hierbij wel uit te kijken, want de handel in sommige obligaties is niet erg liquide. In België nemen staatsleningen het gros van de obligatiemarkt voor hun rekening. De staatsleningen worden genoteerd op de Beurs van Brussel.

De marktwaarde van de obligaties op de secundaire markt is nagenoeg nooit gelijk aan de nominale waarde. De prijs schommelt onder meer met het ritme van de marktrente. Hoe hoger die stijgt, hoe lager de obligatiekoersen. en omgekeerd.

Om de juiste keuze te maken bij de aankoop van een obligatie dient de belegger vier belangrijke criteria in het oog te houden. Wat is het rendement van de obligatie? Hoe lang kan hij het geld missen? In welke munt is de obligatie uitgegeven? En ten slotte hoe kredietwaardig is de emittent?

Sinds hun lancering in 1989 zijn de lineaire obligaties (OLO's) uitgegroeid tot de belangrijkste obligatiemarkt in België. Het gaat om overheidsobligaties met gestandaardiseerde kenmerken die via veilingen geplaatst worden bij institutionele beleggers. Lineaire obligaties worden ook OLO's genoemd, naar de afkorting van obligations lineaire(s) obligaties.

OLO's hebben een vaste rentevoet. Hun looptijd ligt meestal tussen 5 en 30 jaar. Eind 1997 ontleent de federale overheid ook via OLO's in Franse frank en D-mark. Die OLO's zijn inmiddels, samen met alle OLO's in Belgische frank, uitgedrukt in euro.

Bijna steeds is de emittent de Belgische Schatkist. Maar ook de gewesten en gemeenschappen roeren zich op de obligatiemarkten. De Vlaamse Gemeenschap gaf in 1995 en 1996 eigen obligaties uit. Die obligaties zijn beursgenoteerd. De Franse Gemeenschap in 1995 en het Waals Gewest in 1996 gaven een regionale tegenhanger uit voor de federale lineaire obligatie, de 'obligation linéaire communautaire' (OLCO).

De OLO's worden in opeenvolgende maandelijkse tranches uitgegeven. Lange tijd blijven het nominale rentetarief en de looptijd gelijk zodat de OLO's bij de verhandeling op de secundaire markt een lijn vormen, wat hun liquiditeit ten goede komt. Daarom worden zij ook lineaire obligaties genoemd.

Wil de overheid dus bijvoorbeeld een lening met een looptijd van zeven jaar plaatsen? Dan kan ze gewoon een nieuwe schijf uitgeven van een bestaande lineaire obligatielening die drie jaar geleden gelanceerd werd met een looptijd van tien jaar.

De lineaire obligaties zijn voer voor professionele obligatiehandelaars. De markt speelt zich vrijwel volledig buitenbeurs af. De rente wordt er bruto uitbetaald (behalve voor wie in België aan de roerende voorheffing onderworpen is). De verrichtingen in OLOs zijn vrijgesteld van beurstaks. En, nog bijzonder, de OLO's zelf bestaan materieel niet. Het gaat om gedematerialiseerde effecten; de handel gebeurt via boekingen in een rekening courant-systeem.

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud