Wereldspelers
 © Studio Dann
9 Leestijd

'We gaan niet simpelweg kopen omdat we daar geld voor hebben. Het moet passen binnen onze strategie'

Onder de verantwoordelijkheid van
Ageas

‘We moeten kiezen wat we met onze berg cash doen’, vertelt Bart De Smet, CEO van Ageas, aan zijn aandeelhouders. ‘Dat geld gebruiken voor overnames is een mogelijkheid, maar die moeten natuurlijk wel altijd passen in onze strategie.’

Advertentie

Advertentie

Advertentie

‘Er zijn 5.000 leden, en er kunnen er hier maar 200 binnen’, zegt Veron Degraeve met een veelbetekenende blik. ‘Dat maakt het altijd een race om zo snel mogelijk in te schrijven.’ Als lid van het eerste uur van de Ageas Club, opgericht in maart 2011, is de aandeelhouder van Ageas er maar al te graag bij om CEO Bart De Smet aan de tand te voelen. De Ageas Club organiseert regelmatig ontmoetingen met toplui van het bedrijf, alsook beleggersseminaries en exclusieve evenementen. Luc De Bakker, die ook al meer dan vijf jaar lid is, vindt het niet zo erg dat het een selecte happening is.

‘Dat maakt het wat exclusiever. Het gaat ook om het sociale contact. Mensen kennen elkaar, er is een hapje en een drankje.’ Bart De Smet kreeg geen eten, maar wel vragen op zijn bord. In de interactieve presentatie kon de zaal zelf kiezen welke thema’s ze eerst aan bod wilden zien komen. Opmerkelijk genoeg kozen de vragenstellers daarbij eerst voor een toelichting bij de netelige erfenissen uit het verleden. In maart dit jaar sloot de verzekeraar een dading met vier organisaties van procederende Fortis-aandeelhouders (Deminor, FortisEffect, SICAF en VEB) over alle lopende burgerlijke rechtszaken in verband met de voormalige Fortis-groep.

‘De netto-impact van de totale schadevergoeding bedraagt 889 miljoen euro en is al in de resultaten verrekend’, legde De Smet zijn toehoorders uit. ‘Na de schikking blijven er maar weinig juridische procedures over. Eentje ervan gaat om een boete opgelegd door de FSMA van 250.000 euro voor misleidende financiële communicatie tijdens de val van Fortis. Hoewel we die betaald hebben, vechten we die om principiële redenen aan bij het Hof van Cassatie. Daarnaast zijn er nog drie andere procedures die volgens ons weinig kans van slagen hebben, en waarvoor we dus ook geen provisies hebben aangelegd.’

De deelnemers aan het event konden op voorhand vragen bezorgen aan Ageas, zodat Bart De Smet die zo gericht mogelijk kon beantwoorden. Veel vragen gingen over wie nu precies in aanmerking komt voor de schikking, voor welk bedrag en wat er verder moet gebeuren. ‘Iedereen die tussen 28 februari 2007 en 14 oktober 2008 aandelen van Fortis bezat, kan claimen dat hij een verlies heeft geleden’, verklaart de topman van Ageas.

Het aandeel

Aandeelhouders van Ageas zijn de voorbije jaren best wel verwend, leren de naakte cijfers. Zo betaalde de verzekeraar in de voorbije vijf jaar voor 1,6 miljard euro aan dividenden uit, en kocht hij voor 1,4 miljard euro eigen aandelen in. Dat brengt het totaal aandeelhoudersrendement over die periode op 238 procent. Hoeveel jus zit er nog in de tank voor het komende jaar? ‘Net zoals een voetballer niet mag gokken op zijn eigen voetbalwedstrijd, ga ik niet inzetten op het niveau van onze aandelenkoers volgend jaar’, glimlacht CEO Bart De Smet. ‘Ik stel alleen vast dat die nu rond 33 euro (op 19/10/'16) noteert, terwijl de analistenconsensus is dat het aandeel 36,5 euro waard is.’ 

‘De vergoedingen gaan over drie specifieke periodes. De eerste is september-november 2007, waar er problemen waren met de communicatie rond de subprime-portefeuille. De tweede cruciale periode was die van mei-juni 2008, toen er misleidende communicatie zou geweest zijn over de solvabiliteitspositie van de bank en er ook een bijkomende kapitaalverhoging is geweest. De laatste periode dateert van eind september, begin oktober 2008, over de overeenkomst tussen de Belgische, Nederlandse en Luxemburgse overheden om de bank op te splitsen.

’De omvang van de schadevergoeding hangt ook af van de vraag of de aandeelhouder zijn aandelen al lang had, of dat hij die kocht tussen februari 2007 en oktober 2008, voegt De Smet daar aan toe. Daarnaast is de hoogte van de compensatie ook afhankelijk van het al dan niet deelgenomen hebben aan een gezamenlijke juridische procedure. ‘Dat was een moeilijke beslissing. We krijgen vaak de vraag waarom actieve eisers meer krijgen dan wie niets gedaan heeft. Die laatste vinden dat ze gestraft worden omdat ze het bedrijf altijd blijven steunen zijn. Maar de actieve eisers zijn dan weer van mening dat het niet serieus is dat wie geen klacht ingediend heeft wel iets krijgt. Al bij al is het een feit dat iedereen nu geld krijgt dankzij de inspanningen van de actieve eisers om een schadevergoeding te bedingen. Anders had iedereen misschien vijftien jaar moeten wachten vooraleer ze een frank zagen. Het is maar redelijk dat wie daarvoor kosten heeft gemaakt die ook kan recupereren.’

Op www.FORsettlement.com kan iedere gedupeerde aandeelhouder een eigen simulatie maken van de schadevergoeding waar hij recht op heeft. Definitief is dat nog niet, waarschuwt De Smet wel. ‘We hebben een schatting gemaakt van het aantal aandelen waarvoor een vergoeding wordt gevraagd. Als dat er meer blijken te zijn, zal de vergoeding lager liggen. Hat kan natuurlijk ook dat het er minder zijn, en dan krijgen de rechthebbende aandeelhouders meer. De totale som die zou uitgekeerd worden, blijft evenwel gelijk.’ Voorlopig is het daarvoor afwachten. Het schikkingsdossier is ingediend bij de Amsterdamse rechter, die na hoorzittingen en een studie van het dossier oordeelt of de dading billijk is.

‘Wij verwachten een uitspraak tegen midden volgend jaar’, zegt De Smet. ‘Pas dan, als de regeling definitief is, moeten aandeelhouders iets doen. We zullen daar dan in elk geval massaal over communiceren. ‘ Aandeelhouders hebben na de uitspraak wel nog altijd de optie om niet deel te nemen aan de schikking. Maar De Smet ziet geen grote problemen. ‘Nu al gaat meer dan 95 procent van de aandeelhouders die betrokken zijn in de procedures akkoord, en er lopen gesprekken om wie nog twijfelt te overhalen om de regeling te aanvaarden.’

RENTEKLIMAAT

Van de problemen van het verleden gaat het naar die van het heden. Welke druk zet de huidige rente op het verdienmodel van de verzekeringsmaatschappijen, wil Luc De Bakker weten: ‘Hoelang kunnen zij de individuele levensverzekeringspolissen met een gewaarborgde rente van 4,75 procent nog honoreren?’ Dat vraagt een woordje uitleg. De Belgische tienjaarsrente lag in 2006 op 4 procent, vijf jaar later op 6 procent en vandaag op amper 0,25 procent. Een verzekeraar die met levensverzekeringen per definitie op de lange termijn werkt, kan die schommelingen missen als kiespijn. Het huidige lage renteklimaat bezorgt vele van hen kopzorgen, omdat ze te grote beloftes hebben gemaakt. ‘Wij zijn een van de weinigen die daar geen last van hebben’, vertelt De Smet.

‘De gemiddelde gegarandeerde rente in onze portefeuille van levensverzekeringen bedraagt 2,75 procent, terwijl de gemiddelde rente die onze beleggingen daarvoor opleveren zo’n 3,75 procent is. Wij hebben een bijna perfecte afstemming van de looptijd van onze effecten op die van onze verplichtingen. Dat maakt ons toch wat een uitzondering in de sector.’ Die comfortabele positie dankt Ageas ook aan zijn vooruitziendheid, legt De Smet uit. ‘In 1999, toen obligaties nog 6 procent en meer opbrachten, hebben wij 750 miljoen euro opzijgezet als provisie voor de lagere rentetijden die er volgens ons zaten aan te komen.

Elk jaar putten we daar uit om te voldoen aan de contracten met de hoogste rentes.’ Is het eigenlijk nog wel interessant om in dit klimaat te investeren in een levensverzekering? De Smet rekent het voor. ‘Wie 100 euro in een levensverzekering steekt, krijgt daar alleen een gegarandeerde rente van 0,25 procent na acht jaar 97 euro voor terug. Maar de winstdeelname die daarbij komt, duwt het totaalrendement naar 2 procent, wat betekent dat de slotsom na acht jaar 111 euro is, of een gemiddeld jaarlijks rendement van 1,31 procent. Dat is toch een stuk beter dan de bijna-nulrente op het spaarboekje nu.’

CASH AANHOUDEN

De lage rente leidt automatisch tot de volgende vraag. Is het met die lage vergoeding indachtig wel verstandig voor Ageas om zoveel cash aan te houden (nu 1,3 miljard euro)? ‘Geld brengt niets op, dus moeten we kiezen wat we met die cash doen’, erkent De Smet. ‘We hebben ondertussen een inkoopprogramma aangekondigd van 250 miljoen euro, maar dat uitbreiden is lastig. Een andere mogelijkheid is het geld gebruiken voor overnames, maar die moeten natuurlijk wel altijd passen in onze strategie. We gaan niet simpelweg kopen omdat we daar het geld voor hebben.’ Hij aarzelt niet bij de vraag welke nieuwe markt hij het liefste zou betreden. ‘Indonesië. Daar willen we heel graag voet aan de grond zetten met een betrouwbare lokale partner die een uitstekende marktpositie en een degelijk netwerk heeft. We willen actief zijn in landen waar zowel de penetratiegraad van levensverzekeringen als het gemiddeld inkomen laag ligt, maar waar wel een gezonde economische groei is, waardoor beide snel stijgen.’

En overnames? ‘Wij willen dat alleen doen als het resultaat een significante positie in de markt is. We gaan nooit de vijftiende grootste verzekeraar van Frankrijk kopen, bijvoorbeeld. Dat is niet efficiënt. Bovendien moet een nieuwe entiteit voldoende bijdragen aan de winst.’ Is in eigen land Ethias een optie, wil een aandeelhouder weten. ‘We willen heel graag groeien in België, en dan vooral in niet-leven (de courante benaming voor verzekeringen tegen brand, ongevallen en allerlei risico’s, red.). Ethias komt zeker in aanmerking, wat nog niet wil zeggen dat we het gaan kopen.’

FRAUDEBESTRIJDING

Een ander onderwerp waarover Ageas veel vragen krijgt van zijn aandeelhouders, is dat van schadebeheer en fraudebestrijding, merkt De Smet op. Jaarlijks telt de Belgische tak, AG Insurance, 450.000 schadegevallen, wat neerkomt op zo’n 2.000 dossiers per werkdag. ‘We pompen het er bij onze mensen in, dat de vergoeding bij schade snel, efficiënt en correct moet gebeuren. In gevallen van overstromingen of grootschalige hagelschade bijvoorbeeld betekent dit dat we extra teams inschakelen.’

De verzekeringssector heeft vrij veel last van fraude, zegt De Smet. ‘We ramen dat op 5 à 10 procent van het totaalbedrag van de schadevergoedingen in de schadeverzekering. Dat komt neer op 75 à 150 euro per gezin. Voor de sector valt de impact mee, omdat daar rekening mee gehouden wordt in de prijsberekening. Mensen die bedrog plegen laten daar dus de correcte mensen voor mee betalen, wat ethisch niet correct is.’

 © Studio Dann © Studio Dann

Voorbeelden van dergelijk misbruik zijn doelbewuste brandstichting door de verzekerde, reparateurs die bij huiselijke schade ‘creatief’ zijn om het uitbetaalde bedrag op te drijven, of een jongere die een autoverzekering neemt op naam van zijn ouders om een lagere premie te betalen. Bij het opsporen van die fraude gaat Ageas er altijd van uit dat de klant correct en te goeder trouw is, benadrukt De Smet. ‘Dat wil niet zeggen dat we naïef zijn. We houden bepaalde knipperlichten in de gaten, zoals de geschiedenis van een klant, of wat de tegenpartij in het schadegeval heeft verklaard. In sommige gevallen gaan we ook ter plaatse, en voor dossiers waar het randje crimineel is, trekken we vaak naar de rechtbank.’

ALLE ASPECTEN

Na een uur en een kwart zit de vragensessie er helemaal op. Tevreden schuifelen de genodigden naar het buffet, maar aandeelhouders Degraeve en De Bakker willen wel eerst nog een evaluatie geven van het event. ‘De presentatie was uitstekend, en echt op maat van het doelpubliek’, zegt Degraeve.

‘Het is gemakkelijk om in droge cijfers te vervallen. Maar Bart De Smet heeft echt over de business gesproken, met al zijn aspecten. De resultaten zijn goed, maar voor ons als aandeelhouders is wat de toekomst brengt minstens even belangrijk. Daarom willen we weten hoe de strategie in elkaar zit en hoe het management denkt.’ Ook De Bakker is vol lof over De Smet, die hij met instemming van Degraeve ‘de meest aaibare CEO van de Bel20’ noemt.

‘Het typeert Ageas dat het aandeelhouders het initiatief laat nemen. Het is ook speciaal dat de CEO altijd aanwezig is, net als op evenementen zoals de VFB-happening. De toplui van veel andere Bel20’ers, zie je nooit, tenzij achter hun spreekstoel op een algemene vergadering.’ Er zijn nog bedrijven die initiatieven hebben als de Ageas Club, maar dat zijn vooral Franse ondernemingen zoals Total en Engie, aldus De Bakker. ‘Bij Engie bijvoorbeeld, komt CEO Gérard Mestrallet een keer per jaar naar Brussel om de aandeelhouders toe te spreken. Maar in België doet alleen Ageas het.’ Misschien kan de verzekeraar het goede voorbeeld zijn dat andere beursgenoteerde bedrijven uiteindelijk volgen? ‘Ik hoop het’, lacht hij.

De Brexit

Ageas haalt zo’n 10 procent van zijn omzet uit het Verenigd Koninkrijk. Hoe groot zijn de gevolgen van het brexitreferendum? ‘ Eigenlijk is dat beperkt’, zegt CEO Bart De Smet. ‘Wij zijn alleen actief in het VK met Niet-Leven. Aangezien we niet exporteren, verliezen we ook geen concurrentiekracht door de schommelingen van het pond. Het enige vervelende is de omrekening naar euro voor onze resultaten. Eind juni bedroeg de impact daarvan 2 miljoen euro.’ Heeft het zin voor Ageas om zich met derivaten in te dekken tegen dergelijke schommelingen? ‘Eigenlijk niet. Zulke operaties zijn duur, en je verliest er de volatiliteit in de winst- en verliesrekening niet mee. Bovendien is er al een gezonde spreiding van wisselkoersrisico’s, omdat we door onze mondiale activiteit ook in veel andere munten rekenen.’

Advertentie

Advertentie