Wereldspelers
 © AG Real Estate
4 Leestijd

‘Wij profiteren van moeilijk te verhandelen infrastructuurbeleggingen'

Onder de verantwoordelijkheid van
Ageas

Infrastructuurbeleggingen bieden een hoger rendement dan traditionele obligaties, maar komen wel met een lagere verhandelbaarheid. Gefündeness Fressen voor een langetermijnbelegger als Ageas.

Advertentie

Advertentie

Advertentie

Het zijn al enkele jaren barre tijden voor wie belegt in kwalitatief vastrentend schuldpapier. Daarom gaan institutionele beleggers zoals verzekeraars op zoek naar andere manieren om voldoende rendement te halen op hun investeringsportefeuilles met een typische langetermijnhorizon. Aandelen lijken daarbij een logische kandidaat, maar botsen in de nieuwe kapitaalregels voor verzekeraars (Solvency II) op hoge kapitaalkosten. Dat betekent dat zij in de praktijk meer dan 40 euro moeten aanhouden in kapitaal voor elke 100 euro die ze in aandelen beleggen. ‘Laten we het erbij houden dat de regelgeving niet echt constructief is als het op aandelen aankomt’, zegt Wim Vermeir, Chief Investment Officer bij Ageas.

‘Als de nieuwe boekhoudkundige IFRS 9 regels ingevoerd worden, moeten we zelfs elke marktschommeling meteen opnemen in onze winst-verliesrekening. In onze portefeuille zit op dit ogenblik 4 procent aandelen, dat is zo’n 3 miljard euro. De forse beursfluctuaties van de afgelopen maanden indachtig, kan dat op een kwartaal gemakkelijk een winst of verlies van 300 miljoen betekenen voor onze resultaten. Wij houden niet van die sterke schommelingen in ons resultaat.’ Overheidsobligaties zijn qua regelgeving een stuk aantrekkelijker dan aandelen aangezien er geen verplichte kapitaalkosten tegenover staan, maar bieden op dit moment maar een lage rente.

‘Bovendien houden wij zelf rekening met het onderliggend risico’, legt Vermeir uit. ‘Het is niet omdat Solvency II zegt dat staatspapier geen risico heeft, dat wij dat ook vinden. Je moet toch echt wel zeker zijn van de gezondheid van een Italiaanse dertigjarige obligatie als je daarmee een pensioenverplichting over diezelfde periode moet afdekken.’

Lucratieve beleggingen

Het gros van de beleggingsportefeuille van Ageas bestaat uit zeer liquide vastrentend schuldpapier. Die grote verhandelbaarheid komt tegen de prijs van een niet bijster hoog rendement. De verzekeraar kruidt die portefeuille daarom met meer lucratieve beleggingen. Een deel daarvan zit in de infrastructuurniche. Een van de opvallendste projecten is het scholenbouwprogramma Scholen van Morgen, dat 165 plannen telt om tegen 2017 zo’n 200 gebouwen neer te zetten of te vernieuwen. Het is een publiek-private samenwerking met de Vlaamse overheid. Die laatste betaalt Ageas dertig jaar lang een vergoeding voor de bouw en het onderhoud en de financiering, waarna ze eigenaar van die schoolgebouwen wordt. Dat soort projecten past in de zoektocht van Ageas naar stabiele, defensieve beleggingen met regelmatige cashflows, een hele lange horizon en een illiquiditeitspremie, legt Vermeir uit. Maar het gros van de infrastructuurbeleggingen verloopt via leningen, waarbij Ageas kredieten verstrekt voor bijvoorbeeld de bouw van een gevangenis of de aanleg van een autoweg. Deze vrij complexe producten hebben meerdere voordelen, zegt de beleggingsstrateeg.

 © Ageas © Ageas

‘Je kunt met deze beleggingen een rendement halen dat 1 to 2 procentpunt hoger ligt dan bij traditionele obligaties. Vermeir benadrukt dat dit niet gepaard gaat met een hoger risico. ‘Dat meerrendement is de compensatie voor het feit dat die effecten niet zo vlot verhandelbaar zijn. Wij hebben die liquiditeit als langetermijnbelegger niet echt nodig. Vastrentend papier moet vooral veilig zijn, zodat we het kunnen houden tot op de eindvervaldag.’ Ageas is natuurlijk geen doorsneebelegger. Voor particuliere beleggers is het vaak niet mogelijk om in infrastructuurprojecten te investeren. ‘Er is een sweet spot bij obligatie-uitgiftes om infrastructuurprojecten te financieren voor een bedrag dat tussen 50 en 200 miljoen euro ligt’, geeft Vermeir aan. ‘De emittent richtzich dan vaak alleen op institutionele spelers, bijvoorbeeld via een private plaatsing, omdat het de kosten niet waard is om financiering te zoeken bij het grote publiek.’

Herfinancieringsrisico

Een andere manier waarop Ageas belegt in vastgoed is via hypotheekleningen. Die hebben in hun herverpakte vorm door de subprime hypotheekcrisis van 2008 niet de allerbeste naam. ‘Als we dergelijke leningen kopen, nemen we ze rechtstreeks op de balans en dus niet via allerhande structuren’, zegt Vermeir. ‘Op die manier weet je altijd duidelijk wat je hebt. Het voordeel van hypotheekleningen? Ze geven zowat een procentpunt meer rendement dan ondernemingsobligaties, terwijl het kredietrisico ongeveer gelijk is.’

Het is niet omdat Solvency II zegt dat staatspapier geen risico heeft, dat wij dat ook vinden.
Wim Vermeir Chief Investment Officer Ageas

Ze komen wel met een belangrijk nadeel, merkt de CIO op. ‘Als hypotheeknemers hun lening herfinancieren omdat de rente is gedaald, zoals in België in het voorbije anderhalf jaar massaal is gebeurd, dan haalt dat het rendement van die effecten omlaag. Dat herfinancieringsrisico strookt niet met onze doelstelling van een zo stabiel mogelijk rendement. Hypotheekleningen passen dus wel in onze portefeuille, maar slechts voor een beperkt gedeelte. Op dit ogenblik zijn die bij ons goed voor 1,5 miljard euro.’ Ageas investeert tot slot ook ruim 1,7 miljard euro in kredieten voor sociale huisvestingsprojecten. Dat zijn leningen die uitgegeven zijn door instellingen die sociale woningen bouwen of sociale leningen financieren.

‘Die bestaan in verschillende Europese landen, waar de overheid zich traditioneel garant stelt’, legt Vermeir uit. ‘Deze leningen geven een rendement dat 40 tot 100 basispunten hoger ligt dan de staatsobligaties van diezelfde landen. Dat is zeker niet omdat ze een hoger risico hebben – door die garantie zijn ze net zo veilig als staatsobligaties – maar wel omdat ze niet zo verhandelbaar zijn.’

Ageas werkt voor zijn beleggingen in infrastructuurleningen steeds meer samen met de Franse investeringsbank Natixis. ‘Banken hebben het netwerk en de kennis om een deal te structureren die bij ons ontbreken’, verklaart Wim Vermeir, CIO bij Ageas. ‘Door de richtlijnen van Basel III zijn banken verplicht om hun leningen in lijn te brengen met de financiering die zij krijgen van hun klanten. Aangezien het bij dat laatste vaak om kortlopende deposito’s gaat, mogen ze niet te veel langetermijnkredieten aanhouden. Daar komen wij met onze langetermijnhorizon in beeld.’

Natixis selecteert infrastructuur - projecten rekening houdend met het risico dat Ageas voor een bepaalde looptijd wil nemen. ‘Door die dan te co-financieren winnen we allebei. Natixis krijgt een vergoeding voor het structureren van een deal, terwijl ze die niet volledig op hun balans moeten nemen; wij zijn blij dat we kunnen profiteren van hun ervaring.’ Het is voor Ageas belangrijk dat Natixis zelf ook een deel van het risico neemt, geeft Vermeir nog mee. ‘Dat maakt de bewering dat het om een interessant project gaat geloofwaardiger. Want als blijkt dat het niet zo is, verliezen ze er zelf bij.’ 

Advertentie

Advertentie