Logo
Tijd Connect biedt organisaties toegang tot het netwerk van De Tijd. De partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud.

‘Het project is belangrijker dan de bestemming'

©Thomas De Boever

‘Saudi-Arabië stond niet bovenaan mijn lijstje van droomlanden, maar wat een geweldige ervaring was het om daar een groot project te leiden.’ Peter De Pooter getuigt over zijn avontuurlijke leven als projectleider bij Jan De Nul Group.

‘Eerlijk gezegd praat ik maar zelden over mijn buitenlandse ervaringen’, zegt Peter De Pooter (49). ‘Het klinkt voor veel mensen vaak nogal buitenaards, soms zelfs overdreven, wat het nochtans helemaal niet is. En dus zeg ik maar niet dat ik in Papoea-Nieuw-Guinea motten in de jungle groter zijn dan een hand. Of dat het licht in Siberië een magische kleur blauw heeft, terwijl het in het Midden-Oosten eerder gelig is. Of dat we in het Oost-Russische DeKastri, aan de Tatar Strait, onze eigen kok uit Oostende meenamen om te vermijden dat we elke dag kippenmagen zouden moeten eten.’

Gelukkig maakt de ingenieur van Jan De Nul voor deze ene keer een uitzondering en vertelt hij openhartig over hoe het is om in dienst van de bagger- en bouwgroep als een nomade de wereld rond te zwerven. In de voorbije twaalf jaar belandde de Oost-Vlaming zowat overal. Iran bijvoorbeeld en Qatar, Canada, Australië, India, Zweden, Soedan, Singapore, de “Russian Far East”, Saudi-Arabië …

Zelf denkt De Pooter niet zozeer in termen van landen. ‘Het project is belangrijker dan de bestemming. Saudi-Arabië stond bijvoorbeeld niet hoog op mijn verlanglijstje, maar het was wel een fantastische ervaring.’

Het Manifa Field Project was een EPC-bouwproject in de Golfstaat dat het ontwerp en de bouw inhield van 27 eilanden verbonden met 41 kilometer aan wegen.  Door het ondiepe water was het niet economisch voor het oliestaatsbedrijf Saudi Aramco om daar geen conventionele offshore-olieboorplatforms neer te poten, en dus werd gekozen om een reeks eilanden te bouwen met plaats voor telkens tien boorputten.

In de vier jaar dat het project liep, leidde De Pooter de werkzaamheden in goede banen, en dat met veel “vrijheid”. ‘Autonoom kunnen werken, is een must voor mij. Ik hou niet van het gevoel dat er iemand constant over mijn schouder meekijkt. Elke opdracht in het buitenland is in zekere zin samen met een sterk team een eigen firmaatje leiden.’

De ingenieur is daarmee wel heel bescheiden. Met een waarde van 1,2 miljard dollar (1,1 miljard euro) was het Manifa Field Project een monstercontract, en een van de meest prestigieuze projecten uit de geschiedenis van Saudi-Arabië. De Pooter overzag het werk van 3.000 werknemers, van wie 1.000 rechtstreeks tewerkgesteld door Jan De Nul Group zelf. Dat is nog bezwaarlijk een kmo te noemen. Ook de omvang van de werken doet duizelen. ‘De site waar we werkten, was qua oppervlakte even groot als Manhattan’, zegt De Pooter. ‘Het duurde al snel een paar uur om vanop kantoor aan de andere kant van de site te geraken.’

Om al zijn mensen te huisvesten bouwde Jan De Nul vanuit het niets een volledig kamp midden in de woestijn, inclusief restaurants, sportvelden, en ontspanningsruimtes, zelfs een indoor squashterrein. ‘Tussen de opmaak van het bestek en de afwerking zat amper zes maanden’, merkt De Pooter op. ‘Dat had wel zijn prijs. Voor dat geld bouw je in België al snel een appartementsgebouw.’

Respect tonen

Welke kwaliteiten zijn volgens hem onontbeerlijk om voor Jan De Nul in het buitenland te werken? ‘Je moet een teamspeler zijn, zelfstandig kunnen werken, flexibiliteit aan de dag leggen en out of the box denken wanneer nodig. De meeste ochtenden kun je al na twee uur je planning voor de rest van de dag in de prullenmand gooien. Er is altijd wel iets dat niet loopt zoals verwacht. Een klant die plots iets nodig heeft bijvoorbeeld, of een technisch probleem met een van de schepen.’

‘Zelf zit ik meestal in een goed gekoeld of verwarmd kantoor, en daar voel je de extreme weersomstandigheden dus niet zo hard’, merkt hij op. ‘Ik heb wel enorm veel respect voor de medewerkers die in de brandende zon of de ijzige kou moeten werken. Het is belangrijk om dat respect ook te tonen. Zo zorgden wij er in Saudi-Arabië voor dat iedereen meer dan voldoende comfort had in het afgelegen kamp en maakten we er een punt van om lekker eten te serveren.’

Zelfstandig werken

Op dit ogenblik legt De Pooter zich toe op het verder uitbouwen van de afdeling Offshore Renewables, en windparken in het bijzonder. ‘Wij kunnen binnen deze nieuwe afdeling bij Jan De Nul Group, een volledig EPC-contract aanbieden aan de klanten, van het ontwerp en de studie tot de installatie van de funderingen en de windturbines.’

Hij moet niet lang nadenken over de vraag hoe hij Jan De Nul zou aanprijzen bij pas afgestudeerde ingenieurs. ‘Je krijgt de ruimte om zeer zelfstandig te werken, veel meer dan bij een traditionele aannemer. Je maakt deel uit van een gevarieerd projectteam dat ongewone en uitdagende projecten realiseert op de meest verscheiden en afgelegen plaatsen op de wereld.  Dat maakt het toch unieke ervaringen. Het loon is natuurlijk ook interessant, maar als dat de enige motivatie is, ben je bij ons op de verkeerde plaats.’

Jan De Nul Group is bovendien voortdurend op zoek naar verschillende profielen, merkt De Pooter op. ‘Zelf ben ik burgerlijk ingenieur bouwkunde, maar dat maakt van mij geen cijferfetisjist. Ik heb veel bewondering voor mensen die niets liever doen dan rekenen en cijferen, maar zelf hou ik meer van projectmanagement. Het is juist de meerwaarde dat we die twee invalshoeken en interesses, praktisch en theoretisch, met elkaar kunnen samenbrengen.’

Hij geeft het voorbeeld van het recent opgeleverde Wheatstone Ballasting-project in opdracht van oliereus Chevron aan de Australische westkust, waarvoor Jan De Nul drie keer hetzelfde schip, de Joseph Plateau, grondig moest ombouwen voor telkens een heel andere deelopdracht binnen hetzelfde project. ‘De eerste keer om zeer nauwkeurig een rotsfundering te installeren op 70 meter waterdiepte, daarna om het offshore platform te vullen met zwaar ijzerertsmateriaal en tot slot betonmatrassen en staalmatrassen als erosiebescherming rondom het platform te installeren. De installatietechnieken en de ombouw zijn het resultaat van ons eigen onderzoek en engineering, en van de intense samenwerking tussen de verschillende afdelingen binnen Jan De Nul. Dat is iets waar het team en ik heel trots op zijn.’

Lees verder

Logo
Tijd Connect biedt organisaties toegang tot het netwerk van De Tijd. De partners zijn verantwoordelijk voor de inhoud.