Dranouter: Cross-over van de folk

'Het was niet makkelijk', blikt festivalprogrammator Marnique Deswarte terug op het samenstellen van de Dranouter-affiche: buitenlandse artiesten waren moeilijk te pakken te krijgen. Een gevolg daarvan is dat een aantal Belgische artiesten vrij hoog genoteerd staan. Het folkfestival verwelkomt, geheel volgens het adagium 'the new tradition', dit jaar ook een etnogroovetent.

Nogal wat onderhandelingen met artiesten sprongen af. Sommige tournees gingen uiteindelijk niet door. Andere artiesten toerden dan weer aan de andere kant van de wereld, of te vroeg, of te laat. Deswarte noemt Sinéad O'Connor, Bob Dylan, Elvis Costello (die uiteindelijk op Marktrock belandde) en Paul Simon (die binnenkort in Vorst speelt). 'Er waren heel wat redenen om niet bij ons te kunnen spelen', zucht hij. Op de valreep werden toch nog Ray Davies en Patti Smith gestrikt. Een aantal Belgische artiesten staan deels om die reden vrij hoog op de affiche.

'Klopt', geeft Deswarte toe. 'Al is het een onrechtstreeks gevolg, want een aantal van die artiesten verdienen ook werkelijk een plaats aan de top van de affiche. Kijk bijvoorbeeld maar naar wat Ozark Henry verwezenlijkt. Die evolutie vind ik een goede zaak. Een tiental jaar geleden stonden er bijna geen Vlaamse namen op onze affiche. Er gebeurde toen zodanig weinig op eigen bodem dat ook nog bij het festival paste dat we altijd moesten terugvallen op enkele oude, vertrouwde namen. Nu zitten we bijna met een overaanbod.'

Zo is op vrijdagavond K's Choice de trekpleister van de grote concerttent (capaciteit: 20.000 personen). Op zaterdag mogen Zita Swoon (met 'Présentations Anormales') en Ozark Henry aantreden na Ray Davies, op zondag El Tattoo Del Tigre na Buena Vista Social Club en Patti Smith. De kleine concerttent (capaciteit: 5.000 festivalgangers) wordt vrijdagnacht afgesloten door DAAU, dat het huzarenstukje dat ze met Harmonie Ypriana op het LynX-festival brachten, nog eens mag herhalen.

Dat festival ligt in de 'new tradition'-lijn die Dranouter sinds enige jaren hoog in het vaandel heeft en werd in het voorjaar voor het tweede opeenvolgende jaar op het getouw gezet in de culturele centra van Leuven en Roeselare. Deswarte: 'LynX is in feite een experimenteel festival. Jammer genoeg viel de opkomst dit jaar ondanks enkele uitstekende concerten vrij mager uit. Onder meer daarom vroegen we aan DAAU om hun optreden met Harmonie Yprania nog eens over te doen. De harmonie gebruiken we nu zelfs als thema. We koppelen ze aan Willem Vermandere en ik hoop ook Kate Rusby, die op haar jongste cd met een brassband gewerkt heeft, te kunnen overtuigen om enkele nummers met de harmonie te spelen.'

Het opvallendste nieuwe gegeven in deze editie is de etnogroovetent. Deswarte: 'We proberen om de drie jaar met een volledig nieuw element uit te pakken. Drie jaar geleden was dat het Euretnica-project. Nu daar geen financiën meer voor zijn, heb ik me op sleeptouw laten nemen door enkele jongere medewerkers die thuis zijn in de moderne dj-cultuur en me voorstelden om etnodance te programmeren. Dat gebeurt in een extra tent. Zo kunnen de mensen die meer van traditionele muziek houden blijven hangen in de biertent, terwijl het jongere, eigentijdse publiek de benen kan strekken in de etnogroovetent.'

Vraag is of er tussen al deze cross-overgeluiden nog genoeg plaats overblijft voor traditionele folkgeluiden en volksmuziek. Deswarte vindt van wel. 'We mogen ons eigenlijk gelukkig prijzen. De voorbije jaren gebeurt dat waar wij twintig jaar voor gewerkt hebben. Namelijk dat folk, beschouwd als de overkoepelende naam voor volksmuziek en dergelijke, een genre geworden is naast alle andere genres. Dat het aanvaard wordt. Het is niet meer ouderwets of idioot om van folk te houden. Het gevolg daarvan is dat die muziekstijl zich spontaan gaat verbreden. Omdat veel jonge mensen ermee gaan experimenteren komen er heel wat subgenres te voorschijn en daar wil het festival zijn steentje toe bijdragen. Het is niet zo dat wij afstand doen van de folk. Toen we enkele jaren geleden opteerden voor de ondertitel 'The New Tradition', hebben we er ook heel bewust voor gekozen om de term 'folk' te behouden in de naam. 60 procent van de affiche kan men catalogiseren onder folk. Daarmee is Folkfestival Dranouter nog steeds een van de grootste folkfestivals van Europa. Maar het is inderdaad zo dat die veertig andere procenten eerder opgevuld wordt door muziek met wortels, in de ruimste betekenis van het woord.'

De echte folkacts zijn de laatste tien jaar wel stelselmatig verhuisd naar de kleinere podia. Deswarte: 'Je mag niet vergeten dat de kleine concerttent tegenwoordig ook al plaats biedt aan vijfduizend mensen. En een aantal folkartiesten voelt zich nu eenmaal niet zo goed op dat grote podium. Nu merken we dat er ook vanuit het publiek zelf meer en meer vraag komt om de concerten intiemer te maken en kleinere tenten te creëeren. Met de nieuwe danstent en de theatertent spelen we daar op in.'

Folkfestival Dranouter

www.folkdranouter.be .

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect