Advertentie

Putumayo presents Congo to Cuba

Afrika en Cuba mogen dan al gescheiden zijn door duizenden kilometers oceaan, de muziek zorgt voor de bindende factor. De populaire Cubaanse muziek is rijk aan Afrikaanse invloeden die meegebracht werden door slaven onder het Spaanse koloniale bewind. Het duurde niet lang voor de Spaanse en Afrikaanse stijlen met elkaar leentjebuur begonnen te spelen en er nieuwe muzikale fusies ontstonden. Toen de Afrikanen begin jaren dertig voor het eerst de Cubaanse son, guajira of guaguancó op bekraste 78-toeren platen hoorden ging er een lichte schok door Senegal, Mali en Kongo. De gesyncopeerde ritmes en de vraag-en-antwoordmelodieën van de Cubaanse muziek klonken zo vertrouwd in de oren dat de Afrikanen op hun beurt die stijlelementen in hun muziek gingen verwerken. Het leidde tijdens de jaren vijftig en zestig tot de geboorte van de soukous of rumba. Heel wat Afrikanen die geen letter Spaans verstonden, imiteerden de klanken die ze hoorden. Tijdens de jaren zeventig trokken er heel wat Afrikaanse muzikanten naar Havana en New York en een massa latinartiesten begon zijn Afrikaanse wortels op te zoeken. De laatste jaren is de impact van de Cubaanse son wat minder geworden op het Afrikaanse continent omdat de jongere generatie nieuwe beats opzoekt. Maar door Ricardo Lemvo of Africando en de op deze compilatie voorkomende Tshala Muana, Pape Fall, Mama Keita en Chico Alvarez blijft de Afro-Cubaanse connectie in leven. Leuk zijn ook een aantal klassieke SAR-opnames (het New Yorkse label uit de jaren zeventig dat deze muziek promootte) die de familiereünie op Congo To Cuba nog feestelijker maakt.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud