Advertentie
Advertentie

The Pixies - The Pixies

Een poging tot rip-off van The Pixies, zo omschreef Kurt Cobain zijn Smells Like Teen Spirit. Hij bleek lang niet de enige met een zwak voor het noisepopkwartet uit Boston. Tien jaar na de split is het combo dat Charles Michael Kitridge Thompson IV alias Black Francis samen met Joey Santiago, Kim Deal en David Lovering oprichtte aan een kleine revival toe. Sinds enige tijd neemt de voormalige frontman weer Pixies-nummers op in zijn solosetlist. Kim Deal is helemaal terug met The Breeders. En David Bowie, een fan van het eerste uur, degusteerde een versie van de Surfer Rosa-track Cactus, zeg gerust een eerbetoon, op zijn jongste album. Het pas verschenen The Pixies legt de kiemen van zoveel kritische bijval bloot en toont aan hoe het kwartet met voorsprong de invloedrijkste gitaarband uit de tweede helft van de jaren tachtig kon worden.

In maart 1987 nam het gezelschap gedurende drie opeenvolgende dagen 17 tracks op in de Fort Apache Studios in Boston. Kopieën werden gretig verspreid en kwamen onder andere terecht bij de plaatselijke promoter Ken Goes, die het management van de groep op zich nam, en Ivo Watts-Russell, de stichter van het hippe platenlabel 4AD. Die laatste was zo onder de indruk dat hij de band meteen een contract aanbood en acht tracks van deze originele demos (gemeenzaam bekend als The Purple Tape) uitbracht als Come On Pilgrim, het officiële debuut van The Pixies. De overige negen tracks worden nu, ruim 15 jaar later, in hun oorspronkelijke demoversie op een album verzameld. Afsluiter In Heaven, een cover van In Heaven (Lady in The Radiator Song) uit David Lynchs Eraserhead, is het enige nummer waar nog geen studioversie van op plaat verscheen. Voorheen was er enkel een liveregistratie beschikbaar op de Gigantic-single. Maar het ontneemt de originele demos, die Come On Pilgrim niet haalden, hun bestaansrecht niet. Verre van zelfs. Alleen al het nerveus stuiterende Broken Face, dat hier overweldigend uit de startblokken schiet, rechtvaardigt de aankoop van deze ultrakorte (negen songs, 18 minuten), maar zo efficiënte spoedcursus rock-n-roll. Het zou niet zoveel later, net als de traditionele noisepopsong Break My Body en het charmant manische Im Amazed heropgenomen worden voor Surfer Rosa. Here Comes Your Man, veruit het meest melodieuze nummer van de sessie, kreeg pas op Doolittle zijn definitieve vorm aangemeten. De originele akoestische versie krijgt u nu vooralsnog voorgeschoteld. Op Bossa Nova verscheen met Down To the Well nog een overschotje van de purperen sessie. Maar ook de oerversie met een even onverstaanbare als sexy Kim Deal tussen het opstuwende gitaargeweld blijft overeind. Ruim vier jaar na de eerste Fort Apache-sessies zouden ook Subbacultcha (op het laatste Pixies-album Trompe Le Monde) en de snelle country-n-rolldeun Build High (als b-kantje van de single Planet Of Sound) enigszins verbouwd op plaat verschijnen. Of hoe een band in maart 1987 in drie dagen en drie nachten meer rock-n-roll uit zijn ziel geperst krijgt dan het gros van hun collegas in drie jaar. De generaties die volgden deden er hun voordeel mee.

Cooking Vinyl/Bertus

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud