Alicia Keys

J Records/BMG

Als dochter van een zwarte vader en een Schots-Italiaanse moeder, die haar alleen opvoedde in een buitenwijk van New York, kreeg Alicia Keys tijdens haar jeugd niets op een presenteerblaadje. Twee jaar geleden kwam daar plots verandering in. Toen debuteerde de inmiddels 22-jarige zangeres met 'Songs In A Minor', dat meteen meer dan tien miljoen keer over de toonbank ging en vijf Grammy awards won. Ook op de opvolger 'The Diary of Alicia Keys' neemt ze elementen op uit zowel klassieke muziek en jazz als uit gospel, soul en hiphop. Haar liedjes komen het best tot hun recht wanneer ze haar twee paradepaardjes, street credibility en klassieke pianoscholing, kan combineren tot een genre-overbruggende mix. Op de door Timbaland geproducete openingstrack 'Harlem's Nocturne' is het meteen raak. Ook het jazzy interludium 'Feeling U, Feeling Me' klinkt hemels. Maar ze moet oppassen. Keys is zonder het laagje vernis dat productie-, sample- en beatsgewijs haar cd's een eigentijdse klankkleur geeft een erg traditionele artieste. Ondanks haar zwoele présence en haar onmiskenbare talent vervalt ze af en toe in middle of the road-soul ('Diary') en gemakzuchtige kopieerzucht ('When You Really Love Someone' is een doorslagje van de doorbraakhit 'Fallin'). Maar als ze echt persoonlijk wordt, de juiste impulsen krijgt en zingt over haar eigen leven, klinkt ze geïnspireerder dan eender wie in Urbania. Jammer dus dat 'Streets Of New York' niet op de cd staat. Het donkere eerbetoon aan haar geboortestad was als opwarmer door haar platenfirma gelekt op het net en bevat rake observaties van rappers Nas en Rakim. TPe

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud