Britta Phillips & Dean Wareham

Jetset/Munich Records

Ze vormen het hart van de indieband Luna, nog steeds een van de best bewaarde geheimen van de Amerikaanse underground. Britta Phillips speelt al drie jaar als bassiste bij de band die Dean Wareham oprichtte nadat hij Galaxie 500 had ontbonden. Nu zetten ze met hun beidjes een stap opzij met 'L'Avventura', een prachtig album vol dromerige liefdesliedjes en smaakvolle covers. Soms zingen ze samen, soms apart. Maar is er eentje afwezig, dan haalt de andere sowieso de banden aan. De liefde van de man gaat niet alleen door de maag, maar klaarblijkelijk ook door de keel.

De vier Wareham-composities steken een beetje boven de twee van Phillips uit. Met als hoogtepunt de opener 'Night Nurse', waarvoor Tony Visconti een wondermooi strijkersarrangement schreef. De man - hij stond onlangs ook weer bij David Bowie achter de knoppen - speelt trouwens zelf ook mee. En de manier waarop de multi-instrumentalist de gitaren, de piano, de mellotron en de percussie in dienst stelt van de vertederende zangpartijen van Phillips en Wareham verdient alle lof. De wat sinistere vocalen van de zanger zitten frontaal in de mix, die van Phillips schurken er zich meestal zacht vleiend tegenaan.

Vergelijkingen met beroemdere duo's als Nancy Sinatra & Lee Hazelwood en Serge Gainsbourg & Jane Birkin kwamen dan ook niet uit de lucht vallen. Maar Phillips en Wareham zijn vooral hun romantische zelve. Zoals ook blijkt uit de aparte coverkeuze en -aanpak. Scherpzinnige versies van 'I Deserve It' (Madonna), 'Moonshot' (Buffy Saint Marie), 'Hear the Wind Blow' (Opal, het latere Mazzy Star), 'Random Rules' (Silver Jews) en 'Threw It Away' (Angel Corpus Christi) tonen de flexibiliteit van dit tweespan.

Het slotakkoord van de plaat, een minimale interpretatie van 'Indian Summer' van The Doors, klinkt ingehouden en bewijst dat het understatement vaak een veel krachtiger instrument is dan de versterker. Een aanrader. TPe

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud