Johnny Dowd / 'Cemetery Shoes'

Munich Records

Dowd valt met de deur in huis: 'Brother Jim is locked up in prison / His crime, I'm ashamed to say / God bless his wife'. Maar tegelijk klinkt de Amerikaan vertrouwd. De van klusjesman-verhuizer tot songschrijver-chroniqueur opgeklommen Texaan laat eens te meer zijn licht schijnen over de loners en de sinners van deze wereld. De gammele begeleiding - gitaar, drum, bas, af en toe een keyboard - benadrukt de soms uitzichtloze toekomst van de veelal verminkte personages die hij opvoert. Het zijn stuk voor stuk ongelukkigen en getormenteerden, maar nergens neemt Dowd het woord uitschot in zijn mond. Hij bezingt hun (nood)lot met barmhartigheid, want het kon evengoed het zijne zijn. In 'Garden of Delight' gaat een geweerschot af. De dood ligt op 'Cemetery Shoes' om elke hoek. Toch is 's mans zesde cd-release melodieuzer dan zijn voorgaande albums, en af en toe kan er een vleugje humor af. Luister naar het, jawel, swingende 'Wedding Dress', dat Dowd confronteert met enkele jeugdtrauma's, maar over de potentie beschikt om tijdens zijn komende concerttournee - bijvoorbeeld op dinsdag 13 april in de Brusselse Botanique - uit te groeien tot een heuse meezinger. Dowd is nog steeds geen grootse zanger. Hij kraakt en piept langs alle kanten. Maar dat doet hij in het echte leven ook. 'Cemetery Shoes' schetst een allerminst rooskleurig, maar authentiek, van vuige americana doordrenkt, portret van de outsider uit de Amerikaanse samenleving.

TPe

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud