Sjostakovitsj / 'Symfonie nr. 4'

EMI 5 57824 2

Het staat buiten kijf dat de oprichting van de Sovjet-Unie een belangrijke invloed had op de schrijfstijl van de Russische componisten van de 20ste eeuw. Ondanks Sjostakovitsj' inspanningen om zijn artistieke aspiraties met de liefde voor zijn vaderland te verzoenen, werd hij in 1936 vakkundig terechtgewezen en vernederd. Als Sjostakovitsj zich aan 'formalisme' en chaotische muziek zou blijven bezondigen, zou het voor hem 'wel eens heel slecht kunnen aflopen', luidde het. De inhoud van zijn vierde symfonie die hij toen aan het schrijven was, maakt echter duidelijk dat de componist niet van plan was zich uitstluitend in de muzikale traditie te wentelen. Op het formele vlak was deze driedelige symfonie uit 1935-36 al een statement. Sjostakovitsj trok het werk veiligheidshalve terug en het werd pas in 1961 voor het eerst opgevoerd. Ondertussen behoort het tot het standaardrepertoire en er verscheen zopas een nieuwe uitstekende uitvoering door het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks onder leiding van Mariss Jansons. Jansons sluit in zijn uitvoering een geslaagd compromis tussen de rauwigheid van deze muziek en de pure orkestrale schoonheid, die beide in de partituur besloten liggen. Dat levert een lezing op die het gematigd expressionistische weet te koppelen aan uiterst virtuoos orkestspel. Zo wordt het compositorisch en maatschappelijk-politiek statement dat de componist in dit werk maakte, op een grootse manier gesublimeerd.

TE

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud