Advertentie

Soundtrack 'Kill Bill'

Maverick 09362-4870-20

Hij deed het met 'Reservoir Dogs', hij deed het met 'Pulp Fiction' en hij overtreft het zo mogelijk met 'Kill Bill'. Als Quentin Tarantino zijn film voorziet van een compilatiesoundtrack, is de synergie tussen klank en beeld zo harmonisch dat je zou zweren dat elk nummer dat je hoort, iedere grijsgedraaide hit, ooit werd gecomponeerd om in deze film gebruikt te worden. Het omgekeerde is waar: dikwijls kiest Tarantino eerst de muziek en componeert er dan de filmscène bij. In 'Kill Bill. Vol.I' verwijst hij met deze werkwijze naar de Kung Fu-films van de Shaw Brothers door zijn personages te laten vechten op muziek. Belangrijker en innovatiever is dat hij oude pulphits een filmtrack meegeeft die ze voor eens en altijd een andere betekenis geeft. Zo zie je in de openingsscène hoe Uma Thurman een kogel door het hoofd wordt geschoten door Bill, de vader van het kind in haar buik. Bij deze beelden luisteren we naar een romantische Nancy Sinatra met 'Bang! Bang! My baby shot me down'. Een verschil met vorige soundtracks is dat Tarantino deze keer ook muziek uit andere films gebruikt. Zo horen we onder meer 'Twisted Nerve' uit 1968 van Bernard Herrman, 'Run Fay run' van Isaac Hayes uit Duccio Tessari's film 'Three Tough Guys' uit 1974 en de samoerai-track 'Battle without Honor or Humanity' van Tomoyasu Hotei. Een vreemde noot op de cd, maar op hun plaats in de film zijn de tracks waarin Wu-Tang Clan-oprichter RZA er in slaagt om Kung Fu-samples te mixen met hiphop. Geen enkel nummer op dit album kun je na het zien van de film nog beluisteren zonder aan 'Kill Bill' te denken. Je gaat zelfs met plezier zitten luisteren naar de panfluit van Georghe Zamfir. Het komt bepaald niet vaak voor dat een compilatie een van de beste soundtracks kan worden genoemd die we de laatste tijd te horen kregen.

Rik Theuns

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud