Woestijnvis brengt humoristische sitcom 'Het eiland'

(tijd) - 'Het eiland', de nieuwe Woestijnvis-boreling, is geen parodie op het soort reality-tv van 'Expeditie Robinson' of 'Temptation Island'. Met de opvolger van 'In de Gloria' is het creatieve televisiefabriekje de verwachtingen weer een stapje voor. Geen sketches meer, wel een sitcom, zij het grotendeels met dezelfde cast. Het eiland uit de titel is het bureau waarrond drie boezemvrienden annex collega's lief en leed delen. Tot er een abrupt einde aan komt.

Het was weer eventjes stil rond Woestijnvis na de lancering van 'De Pappenheimers' en 'De slimste mens ter wereld'. Maar nu pakken de televisiemakers uit met twee nieuwkomers die helemaal de stempel van het bedrijf dragen: 'Het geslacht De Pauw' en 'Het eiland'.

Afgaand op de eerste aflevering van 'Het eiland' geeft de langverwachte opvolger van 'In de Gloria' meer van hetzelfde, maar dan compleet anders. De ijzersterke cast (Sien Eggers, Frank Focketyn, An Miller, Wim Opbrouck, Tom Van Dyck en Tania Van der Sanden) werd uitgebreid met een paar nieuwkomers als Dirk Van Dijck, Bruno Vanden Broecke, Jeroen Van Dijck en Dina Tersago. Jan Eelen, die eerder 'In de Gloria' op zijn palmares mocht zetten, schreef en regisseerde.

De achtergrond van de reeks is de administratie-afdeling van het bedrijf Cynalco Medics, dat verdacht veel weg heeft van het Woestijnvisgebouw aan de Leuvense Steenweg. De sterkte van deze 'humoristische fictiereeks' belooft vooral in de typecasting te zitten: Focketyn, Van Dijck en Opbrouck zijn de ondeelbare drie-eenheid van collega's, terwijl Tom Van Dyck mag scoren als de gepeste nieuwkomer en Sien Eggers als het tuttige afdelingshoofd.

Vlaanderen kreeg al sitcoms als 'FC De Kampioenen', 'De kotmadam' en 'Hallo België' op zijn boterham, maar met 'Het eiland' lijkt het erop dat we voor het eerst een eigen variant krijgen van de meer spitse humor à la 'Friends' en 'Frasier'. Regisseur Jan Eelen: 'Maar het is geen klassieke sitcom. We overtreden minstens zes van de tien regels daarvoor. Ik ben les gaan volgen bij John Vorhaus, die meegeschreven heeft aan een heleboel komische series in de States. Ik heb ook zijn boek 'The Comic Toolbox' gelezen, een soort blauwdruk voor de sitcom. Dat was erg interessant, maar ik had van bij het begin mijn twijfels. Voor Amerika kan zoiets, maar voor België? Ik wou een eigen toets geven aan het genre, er iets anders mee doen.'

'Klassiek voor de sitcom is het Nero-moment met de wafels of het Kampioenen-moment in het café. Je hebt een beginsituatie. Die raakt ontwricht en lost zich aan het einde van de aflevering op. Van die rigide structuur wilde ik af: de spanningsboog van 'Het eiland' loopt door over zeven afleveringen. Echte moppen zitten er niet in, want dat is mijn ding niet. 'Het eiland' moet het hebben van de situaties. Ik ben vertrokken vanuit een dramatische twist. Mensen werken al jaren voor een bedrijf, wanneer ineens een beslissing genomen wordt die inslaat als een bom. Zeven afleveringen lang drijft de verhaallijn voort op die dramatische motor.'

U houdt een vrij hoog ritme aan in de eerste aflevering.

Eelen: 'Dat moet, omdat je met de beperkte omgeving van een kantoor zit. Als je het dan spannend wilt houden, moet je spelen met beeldtaal. Ik zag het als een stripverhaal: op elk moment moet je kunnen zien hoe iemand reageert op een situatie. Daarom zitten er ook 600 cuts op 30 minuten: om de drie seconden heb je een ander beeld. Zo hangt er een constante dreiging.'

De setting doet sterk denken aan 'The Office', een Britse reeks die hoge ogen gooide. Heeft u daar de mosterd gehaald?

Eelen: 'Die serie is briljant, maar dat was net wat we niet wilden doen. Eigenlijk staat 'The Office' veel dichter bij 'In de Gloria': het is een docudrama waarbij een filmploeg zogezegd op een kantoor komt filmen. Ik ken de afleveringen van 'The Office' van buiten. Elke keer was het bang afwachten: wat gaan ze nu doen? Want de mogelijkheden tot humor die een kantoor biedt, zijn niet eindeloos. Zij hebben bijvoorbeeld een ijzersterke episode over een bedrijfsquiz. Ik had iets gelijkaardigs gedaan voor 'Het eiland', maar uiteindelijk heb ik dat moeten schrappen. Je kan het niet maken om een ander programma te kopiëren. Ik zou het ook niet tegenover mezelf kunnen goedpraten.'

'Ik weet niet of we eerder door Britse of Franse humor beïnvloed zijn in Vlaanderen. Toen ik de zeven afleveringen van Het Eiland samen met de cast bekeek, had ik de indruk dat ik zoiets nog niet in het buitenland heb gezien. Net zoals ik 'Het Peulengaleis' nog nergens anders gezien heb.'

Over 'Het Peulengaleis' gesproken: het koppel 'interessante mensen' met West-Vlaamse tongval uit de laatste reeks lijkt zo uit 'In de Gloria' gestapt. Bent u een trendsetter geweest?

Eelen: 'Hugo Matthijsen zei ooit dat het unieke aan 'In de Gloria' is dat het op ontroering speelt, eerder dan op de lach, waardoor mensen toch weer gaan lachen. Die 'interessante mensen' hadden inderdaad ook bij ons gekund, maar ik heb er geen enkel probleem mee dat dat soort humor elders opduikt.'

Maar het laatste wat u zelf wilde met 'Het eiland' was een voortzetting van 'In de Gloria'.

Eelen: ''In de Gloria' heeft onvoorwaardelijke fans. Daar moet je niet mee sollen. Het moeilijke was iets te maken dat hen aansprak en tegelijk een heel ander publiek. Ik hoop dat dat gelukt is. Dan moet je je ook niet afvragen: is dit nu een doorslagje van wat we vroeger deden? Naar aanleiding van vijftig jaar televisie stond 'In de Gloria' in verschillende kranten op nummer een. Dan kan je twee dingen doen. Ofwel zeg je, 'we zijn fantastisch', ofwel doe je gewoon voort. Op het einde van mijn carrière zal 'In de Gloria' misschien het mooiste geweest zijn, maar dat mag me nu niet tegenhouden om andere dingen uit te proberen.'

Bij 'Het Peulengaleis' waren ze niet helemaal gelukkig met het late uitzenduur. Dan heeft u het beter gedaan.

Eelen: 'Het fijne aan TV1 is dat je op zaterdagavond een rijk palet krijgt: 'Dieren in Nesten', 'FC De Kampioenen', 'De Pappenheimers' en 'Het eiland'. Dat kan alleen op de openbare omroep.'

Eelen: 'Nee. Ideaal gezien zou je dit op zondagavond moeten geven. Zaterdag is niet echt een goede tv-avond. Hoewel. Van 'Het eiland' verwacht ik dat het vooral dertigers en veertigers aanspreekt. Ik ben zelf in dat geval, met kinderen, en ik merk dat ik regelmatig thuis zit op zaterdagavond. Vóór 'Zone Stad' en behalve voetbal was die zaterdagavond echt de woestijn. Maar het maakt me weinig uit wanneer het geprogrammeerd wordt. Mensen die het willen zien, zullen het zien.'

Het Eiland, vanaf zaterdag31 januari, 21.30u., TV1

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud