'Big Fish'

Naar de roman van Daniel Wallace / Met Ewan McGregor, Albert Finney, Billy Crudup, Alison Lohman,Jessica Lange, Helena BonhamCarter, Danny DeVito, Steve Buscemi, Matthew McGrory

(tijd) Ed Bloom had één grote passie: vertellen. Hoe waanzinniger het verhaal, hoe liever hij het had, en met elke vertelbeurt werden de avonturen steeds grootser en ongelooflijker. Al wie bereid was te luisteren, hield hij aan zijn lippen gekluisterd, en de anderen ook. Behalve zijn zoon William, die zijn vader altijd met de aandacht zag lopen en zelf tweede viool moest spelen. Maar nu pa doodziek is, voelt William zich verplicht hem weer op te zoeken.

'Big Fish' klinkt als iets wat Tim Burton als gegoten zou moeten zitten. De gotische cineast heeft al vaak genoeg getoond dat hij de verbeelding heeft om fantastische werelden op het scherm te brengen. Denk maar 'Edward Scissorhands', waarin hij een pastelstadje naast een kronkelend kasteel plaatste, het krankzinnige beeld van het hiernamaals dat hij in 'Beetlejuice' schetste of het kleurrijke universum van 'The Nightmare Before Christmas'. Bovendien heeft Burton een affiniteit met de freaks en buitenstaanders van deze wereld, de mensen die dermate niet aan onze enge normen voldoen dat we ze liever kwijt dan rijk zijn. In 'Batman Returns' mocht Danny DeVito (die we hier overigens terugzien als ringmeester) al de show stelen als circusschurk de Penguin, en Ed Wood paste ook al niet helemaal in het Hollywoodplaatje.

In principe had Burton dus alles in huis om van 'Big Fish' een knallende ode aan de fantasie en aan het genot van het vertellen te maken, een overweldigend verhaal vol helden en monsters en geheimzinnige toestanden en rare wezens. Ergens is 'Big Fish' dat ook wel, maar het komt er allemaal zo schoorvoetend en flauwtjes uit dat je de film constant een duwtje in de rug wil geven. Nu en dan krijgt Burton een knap shot voor elkaar, zoals het bezoek aan het huis van de heks met het glazen oog of het veld vol gele bloemen dat de jonge Ed Bloom voor het raam van zijn geliefde uitgestald heeft. Met Ewan McGregor heeft hij ook een hoofdacteur in huis die het publiek moeiteloos op zijn hand krijgt en je doet geloven dat hij al die wonderlijke avonturen echt meegemaakt heeft.

Het zit er dus allemaal wel in, maar het komt er nauwelijks uit, ook al omdat de sentimentele vader-zoonrelatie nooit uit de verf komt. Wat 'Big Fish' nodig had, was de onvervaarde verbeelding van iemand als Terry Gilliam, een regisseur die het aandurft buiten de lijntjes te kleuren. Beter nog, Gilliam heeft die film al gemaakt. Hij heet 'The Adventures of Baron Munchausen', hij ging over de legendarische verteller van sterke verhalen en hij was zo extravagant dat hij nog steeds te boek staat als een van de grootste financiële flops uit de geschiedenis van de cinema.

Er helemaal voor gaan, zoals Gilliam deed, betekent dan ook dat je risico's neemt. Maar het levert wel betere films op dan 'Big Fish', een gezapig ding dat zijn staart veilig tussen de benen houdt.

RN

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud