'Confidences trop Intimes'

Met Fabrice Luchini, Sandrine Bonnaire, Michel Duchaussay, Anne Brochet, Gilbert Melki, Laurent Gamelon, Hélène Surgère

(tijd) William Faber leidt een leven dat er op het eerste gezicht even smetteloos en piekfijn uitziet als de maatpakken die hij draagt. Hij verdient goed zijn brood als fiscalist, een job die hij samen met het kantoor erfde van zijn vader. Maar achter die schone schijn schuilt een diepe eenzaamheid die niet opgelost wordt door de occasionele bezoekjes van zijn ex-vriendin.

William is dan ook meteen totaal verrast wanneer op een dag de mooie Anna zijn kantoor binnenstapt en haar ziel begint te luchten over de manke relatie met haar agressieve echtgenoot. Het duurt even voor William snapt dat Anna bij de verkeerde deur aangeklopt heeft (ze had een afspraak bij de psychiater die verder in dezelfde gang gevestigd is) maar voor hij haar kan onderbreken, is ze alweer weg. Beetje bij beetje raakt hij door die mysterieuze dame gefascineerd en voor hij het weet, heeft hij zichzelf in een lastig parket gewerkt.

Voeg aan een moord wat bloot en een hoop dreiging aan toe, en je krijgt een traditionele noir-thriller. Maar dat is net wat de Franse regisseur Patrice Leconte zijn publiek ontzegt. Qua stijl, belichting en muziek doet 'Confidences trop intimes' onmiddellijk denken aan de klassiekers uit het genre. De camera sluipt door de gangen van Williams kantoor, er komt nogal wat voyeurisme aan te pas en omdat je niet weet wat de personages denken, wordt de film bij momenten zelfs spannend. Alleen komt die spanning nooit tot uitbarsting en blijft de seks beperkt tot geestige woordspelletjes en verhulde dialogen.

'Confidences trop intimes' gaat uiteindelijk over smachtende blikken en mensen die hun gevoelens niet durven uiten. Maar Leconte vertelt het met zoveel elegantie en gevoel voor sensualiteit dat het zowaar opwindend wordt. Of hoe je tussen de regels soms meer kunt duidelijk maken dan met expliciete beelden.

RN

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud