Richard Venlet grijpt in op museumgebouw

(tijd) - De kunstenaar Richard Venlet doet met 'MDD Grid' een ingreep in en op het Museum Dhondt-Dhaenens in Deurle. Venlet behoort net als Jan De Cock of Joëlle Tuerlinckx tot een generatie van 'architecturale' kunstenaars. Hun werk is meestal sterk geïnspireerd op een bestaande ruimte waarin zij met een tijdelijke ingreep de beleving van die ruimte veranderen.

Richard Venlet heeft op basis van het rasterpatroon waarop het Museum Dhondt-Dhaenens gebouwd is een nieuwe installatie 'MDD Grid' in dit museum gemaakt. Het is wat men anti-virtuele kunst zou kunnen noemen: het werk past geheel in het genre, met zijn plaats- en tijdsgebonden werken die nergens anders en op geen enkel ander moment ervaren kunnen worden.

Het startpunt van 'MDD Grid' is een werk dat Venlet al voor een vorige tentoonstelling in Deurle gemaakt heeft. De doorzichtige glazen deuren van het museum zijn met een witte verflaag bedekt waardoor de grens tussen binnen en buiten veel scherper getrokken wordt. Door het wegvallen van een verkennende blik is de verrassing bij het binnenkomen dan ook des te groter. De vertrouwde balie is leeggehaald en met een ontvangsttafel vlak achter de ingangsdeur vooruitgeschoven. De bekleding met rivierkeien aan de inkom is opnieuw zichtbaar gemaakt en verrast in dit gebouw dat soms smalend als een opgeblazen zwembad getypeerd wordt.

Het grootste deel van de installatie van Venlet bestaat verder uit een soort van catwalk en een verzameling van podia die hij over de ruimte verdeeld heeft. De met vilt beklede rechte paden leiden de toeschouwer van podium naar podium waarop werkende microfoons en afwachtende stoelen in volle verwachting zijn van een spreker en een publiek. Net zoals in het 'Musée d'Art Moderne, Départment des Aigles' van Marcel Broodthaers worden alle elementen in deze installatie op gelijke hoogte geplaatst. De stoelen, microfoons, vitrinekasten of zelfs de hele stock met oude catalogi van het museum staan op gelijke voet met beeldhouwwerken van Geo Verbanck en George Minne die Venlet in zijn installatie geïntegreerd heeft.

Venlet bouwt voort op een traditie sinds Broodthaers waarin de sokkel als kunstwerk gethematiseerd wordt, maar hij gaat daarin een stap verder door de toeschouwer op een sokkel te plaatsen. Maar aangezien de mens als toeschouwer nooit het kunstwerk zelf kan zijn, zal de sokkel altijd leeg blijven en wachten op het kunstwerk dat in geen velden of wegen te bespeuren is.

Tijdens de opening van de tentoonstelling nodigde Venlet sprekers uit (Frank Van de Veire, Hans Theys, Dieter Lesage en Corinne Bertrand) die de podia bestegen en het woord namen. Hun teksten liggen als documenten klaar op de podia naast de microfoons. In een vitrinekast speelt ook een video met foto's van alle inleidingen op de tentoonstellingen die er ooit in het museum geweest zijn. De installatie krijgt een archeologische dimensie, want het lijkt alsof je door een modern Forum Romanum loopt waarin wel de stenen zichtbaar zijn, maar de stemmen ontbreken.

Om de discussie over de leegte van de moderne en hedendaagse kunst nog moeilijker te maken is er ook nog een derde gedeelte waarin een oude vete tussen twee avant-gardistische galeries uit de jaren 70 hernomen wordt. De centrale vraag is of er in Deurle op 11/7/73 wel degelijk een tentoonstelling met conceptuele kunst heeft plaatsgevonden of niet. Fernand Spillemaeckers van de Brusselse Galerie MTL beweerde van wel, de groep rond Anny De Decker van de Wide White Space in Antwerpen beweerde van niet.

Beide voorstanders van de conceptuele kunst raakten, zoals blijkt uit hun brieven gepubliceerd in Flash Art, verstrikt in een Babylonische spraakverwarring omdat ze op een tragische manier de centrale vraag 'wat is conceptuele kunst, wat is puur documentair werk' uit de weg gingen. De geschriften van belangrijke conceptuele kunstenaars zoals John Baldessari, Marcel Broodthaers en Daniel Buren waren voor Spillemaeckers blijkbaar kunst, aangezien hij ze het waard achtte om ze in Deurle tentoon te stellen, voor De Decker niet. En daarmee zijn we opnieuw bij de sokkel beland. Is alles wat in een museum tentoongesteld wordt kunst, of niet? Aan de bezoeker de eer om een passend antwoord te zoeken.

'MDD Grid' van Richard Venlet en 'Deurle 11/7/73' nog tot 29 februari in het Museum Dhondt-Dhaenens, Museumlaan 14, 9831 Deurle. Inlichtingen: 09/282.51.23, www.museumdd.be

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud