S.M.A.K. stelt publiek nadrukkelijk centraal

(tijd) - Het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst (S.M.A.K.) in Gent is een toegankelijk gebouw. Hier geen indrukwekkende drempel of bezoekerspasjes. Zonder officiële rompslomp leidt een receptionist ons naar het bureau van de kersverse directeur, Peter Doroshenko, die ons graag vertelt waar hij met het museum naartoe wil.

'Onze prioriteit zijn de bezoekers, zonder hen heeft een museum geen zin', zegt Doroshenko. 'Het belangrijkste is dat mensen naar het museum komen en daar kunst beleven. Maar intussen blijven we natuurlijk ook aandacht besteden aan de uitbreiding en het behoud van de collectie en aan research. De aandacht voor het publiek mag ook niet ten koste gaan van het niveau van onze tentoonstellingen. Maar ik ben ervan overtuigd dat je met een goed programma veel mensen kunt bereiken.'

Er wordt al heel wat gedaan in het S.M.A.K. qua publiekswerking en educatieve projecten. Doroshenko: 'Die diversiteit wil ik verderzetten en uitbreiden. Zo zou er een ruimte voor kinderen en jongeren kunnen komen in het museum, maar ik denk ook aan projecten in de klas zelf. Gent is een universiteitsstad, ook dat biedt mogelijkheden. Door een kunstproject in de universiteitsgebouwen te plaatsen bijvoorbeeld. Het S.M.A.K. heeft per slot van rekening een geschiedenis om zaken buitenshuis te doen. Ik wil ook de samenwerking met universiteiten en kunstscholen uitbouwen. Het is belangrijk dat studenten niet puur kunstgeschiedenis studeren, maar ook oog hebben voor wat in de (kunst)wereld van vandaag gebeurt.'

Ook dat er gefuifd wordt in de ruimten van het museum, vindt de opvolger van Jan Hoet geen enkel probleem. 'Dit is geen kathedraal, maar een publieke ruimte. Als in dit museum evenementen plaatsvinden die eerder sociaal zijn dan artistiek, kan dat perfect aansluiten bij de functie van hedendaagse kunst: onderzoeken wat leeft vandaag.'

Wat de programmatie betreft zit Doroshenko duidelijk op dezelfde lijn als zijn voorganger. 'Hoewel Jan Hoet en ik uit verschillende delen van de wereld komen en van een andere generatie zijn, delen we de interesse voor dezelfde kunstenaars. Ik denk dan aan de Kameroense Belg Tayou, die we hier in mei programmeren, maar ook aan John McCracken, Sam Durant en vele anderen. Wat tot nu toe in het S.M.A.K. gedaan werd, is trouwens sterk gelijkaardig aan de tentoonstellingen die ik maakte in de VS. Het programma dat hier in het S.M.A.K. voorligt, is verbazend. Daar wil ik weinig aan veranderen, alleen toevoegen. In 2005 breng ik volledig mijn eigen tentoonstellingsprogramma, maar dat zal geen grote breuk zijn.'

Doroshenko wil een evenwicht vinden tussen tijdelijke tentoonstellingen en de eigen collectie. 'De collectie die we hebben is enorm sterk en dynamisch. Er zit heel veel potentieel in voor exposities. Maar dat willen we ook aanvullen met tijdelijke tentoonstellingen.'

Een tentoonstellingsfilosofie die Doroshenko daarbij sterk interesseert, is de relatie tussen het lokale en het globale. 'Het plaatst wie we zijn in Gent in een ruimere context. Er zijn heel wat dynamische en interessante kunstenaars in België, daar wil ik zeker iets mee doen. Maar dan liefst in combinatie met sterke internationale kunstenaars.'

Doroshenko wil ook zijn connecties gebruiken om Belgische kunstenaars meer bekendheid in het buitenland te geven. 'Belgische hedendaagse kunst is 's werelds best bewaarde geheim, hoewel ze toch een enorme dynamiek kent. Daar moet meer ruchtbaarheid aan gegeven worden, zowel in buitenlandse tentoonstellingen als in internationale kunstbladen.'

Doroshenko is van Oekraïnse afkomst, maar heeft de Amerikaanse nationaliteit. Tot voor kort was hij directeur van het Institute of Visual Arts, verbonden aan de universiteit van Milwaukee (VS).

'Het grootste verschil tussen het museumklimaat hier en in Amerika heeft te maken met fondsenwerving', meent Doroshenko. 'In Amerika is 90 procent van de musea in private handen en gaat een groot deel van de inspanning om een tentoonstelling te maken naar het zoeken van sponsors. Hier ligt de nadruk meer op het artistieke dan op het financiële. Vandaar dat Europese tentoonstellingen in het algemeen een veel hoger niveau hebben.'

Maar dat is niet de hoofdreden waarom Doroshenko naar Gent is gekomen. Vooral de indrukwekkende tentoonstellingsgeschiedenis van het S.M.A.K. en de sterke hedendaagse kunstscène in Europa hebben hem overtuigd. 'Hier is de hedendaagse kunst diep geworteld, zowel op het vlak van musea en galeries als van kunstenaars, critici en verzamelaars. Het S.M.A.K. is bovendien een van de meest dynamische musea voor actuele kunst in Europa. Het museum heeft ook een pioniersfunctie: interessante kunstenaars worden hier vaak voor het eerst tentoongesteld.'

Doroshenko wil op zoek gaan naar ondernemingen en organisaties als structurele partner of als sponsor voor het museum. 'We hebben grote ambities en die kunnen we niet allemaal op ons eentje verwezenlijken. Het S.M.A.K. is al vrij bekend. Die uitstraling willen we behouden en uitbreiden. Het S.M.A.K. moet de belangrijkste Europese bestemming worden voor iedereen die geïnteresseerd is in hedendaagse kunst.'

Saskia VEREENOOGHE

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud