David Sylvian: Een bevrijd man

(tijd-cultuur) - De ex-frontman van Japan, David Sylvian, is eindelijk een vrij man. Na de contractueel verplichte verzamelaars voor Virgin opereert hij nu vanuit zijn eigen label, Samadhisound. 'Blemish' is daar het eerste, erg persoonlijke resultaat van. Sylvian stelt het nieuwe album maandag voor in het Koninklijk Circus in Brussel.

In het eerste deel van de set zal David Sylvian 'Blemish' geheel naspelen: het album is zonder twijfel het meest persoonlijke en experimentele dat hij ooit heeft opgenomen. De titeltrack van 13 minuten drijft op een basis van achtergrondgeluid, die als een platform dient voor Sylvians warme bariton. Op drie andere songs onderstreept de atonale gitaar van de 73-jarige free-jazzgigant Derek Bailey het abstracte karakter van de composities nog meer. De afsluiter, 'A Fire In The Forest', wordt ondersteund door de minimalistische elektronica van de Oostenrijker Christian Fennesz. Dat nummer laat het album op een meer toegankelijke noot eindigen en geeft een kijk op de nieuwe compositorische mogelijkheden van een man die met de supergroep Japan ooit een popidool was. Samen met zijn broer Steve Jansen, de voormalige drummer van Japan, steekt David Sylvian tijdens het concert in Brussel oude nummers in een akoestisch jasje, om vervolgens af te sluiten met nieuw materiaal. Een Japanse visuele artiest zorgt in het Koninklijk Circus voor de nodige sfeerbeelden.

David Sylvian: ''Blemish' was een album dat al langer in mij zat. Mijn opnames met Bill Frisell gaven de richting aan. Het zijn zeer directe opnames met teksten die uit een soort 'stream of consciousness' zijn ontstaan.'

Sylvian: 'Ik was al een jaar bezig met het project voor ik aan de opnames begon. Ik vond het heerlijk om die songs te voelen groeien. Toen de tape uiteindelijk liep, was ik er helemaal klaar voor. In dat jaar heb ik veel geluisterd naar werk van artiesten die ik bewonder. Toen ik daadwerkelijk in de studio zat en mezelf zes weken gaf om het allemaal rond te krijgen, tekende zich een eerste geluidsbeeld af. Ik had mijn stem, een gitaar en een microfoon. Dat zou de basis vormen. Ik wist dat ik geen normale akkoorden zou spelen en niet meteen een voor de hand liggende muzikale weg zou inslaan. Ik was op zoek naar een bepaalde sfeer, een onderliggende bastoon of drone.'

Je vorige vocale soloalbums waren muzikaal bijzonder fijn uitgewerkt. Aan de andere kant heb je met Holger Czukay de instrumentale ambientsferen afgetast.

Sylvian: 'Ik ben altijd op zoek naar een balans tussen mijn vocaal werk en mijn instrumentale composities. Het heeft lang geduurd voor ik me als zanger sterk genoeg voelde. Ik vond het trouwens heerlijk om op te gaan in instrumentale composities. Ik verdwijn dan helemaal in mijn werk, een geruststellend gevoel. Maar ik moet mezelf voortdurend in vraag stellen, geregeld de regels doorbreken. Ik keer dan vaak terug naar een soort drone, de basis om een nieuwe muzikale weg te vinden. Ik vergeet de structuur en omhels de pure vorm.'

Je stelt je deze keer wel kwetsbaar op. Hoe ver wil je daarin gaan?

Sylvian: 'Vrij ver, zolang er maar een universeel gevoel in zit: iedereen moet er iets kunnen uithalen dat hij of zij in verband kan brengen met zijn of haar persoonlijke leven. Dat gold ook voor mijn vroegere werk, maar 'Blemish' gaat een stap verder. Ik nam eerst de gitaar op en schreef de teksten terwijl ik de tape liet draaien. Daarna zocht ik een melodie en zette ik de puzzel in elkaar. Er was geen tijd om na te denken over wat ik geschreven had. Dat mocht ook niet, de directheid van het project was een absolute must. Het mooie is dat je via de kunst dit soort exorcisme een plaats kan geven in je leven. In de studio kon ik diep in mijn emoties graven, maar eens buiten kon ik ze ook van me afzetten. Tijdens het opnemen dacht is dus niet aan die universele herkenbaarheid. Ik zocht een nieuwe, spontane manier om met woorden om te gaan. Ik moest meteen reageren met woorden en met mijn stem op wat ik hoorde. Ik denk niet dat ik als zanger en tekstschrijver op een nog directere manier kan werken.'

Hoe heb je je op muzikaal gebied laten beïnvloeden?

Sylvian: 'Iedereen heeft zijn eigen evergreens. Ik luisterde naar platen die mijn leven op muzikaal gebied hebben vormgegeven, maar ik kon er niets uithalen dat me voldoende boeide om een nieuwe plaat op te nemen. De formule was uitgewerkt en herkauwen was het laatste wat ik voor ogen had. Door mijn contractuele verplichtingen met Virgin heb ik de laatste jaren veel te vaak in mijn verleden moeten graven. Ik wilde de navelstreng absoluut doorknippen. Je komt op een punt dat je de 'same shit' die je daarvoor serveerde op een compleet nieuwe manier moet kunnen opdienen. 'Blemish' is in die zin een bevrijdende cd geworden.'

Er schuilt onderhuids heel wat schoonheid in de plaat, maar je moet er als luisteraar wel iets voor over hebben.

Sylvian: 'Er zit schoonheid in rauwheid en daar moet je je voor openstellen. Eens je die schoonheid kan omarmen, sta je een stap verder in het leven en ben je klaar om nieuwe dingen te ontdekken. Daardoor kan je ook evolueren. Hoe kan iets onaantrekkelijks toch uitgroeien tot iets moois? Dat gegeven boeit me.'

Virgin brengt nu je soloalbums remastered, repackaged en revisited uit. 'Briljant Trees', 'Alchemy - An Index Of Possibilities', 'Gone To Earth' en 'Secrets of the Beehive'. Hoe kijk je daar tegenaan?

Sylvian: 'Ik sta nog altijd achter wat ik uitgebracht heb. Het was het beste wat ik op dat moment kon en dat hoef je niet te verloochenen. Het zijn overigens verzorgde heruitgaven, met hier en daar wat extra voor de echte fan. Ik speel nog wel nummers van die cd's, maar dan helemaal herwerkt. Ook dat is een vorm van bevrijding.' Dirk FRYNS

David Sylvian + Steve Jansen op maandag 13 oktober - Koninklijk Circus - Brussel - 02/218.20.15

'Blemish' is uit op Samadhisound in een verdeling van Lowlands Distribution.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud