'De mensen willen ons zien, horen en voelen'

(tijd) - Op zijn derde cd 'Elem' diept Urban Trad het 'grootstedelijk traditionalisme' nog verder uit, dat de groep de voorbije vier jaar een merkwaardig muzikaal parcours liet afleggen. De songs zijn stevig verankerd in de 21ste eeuw, zonder de roots te negeren. Yves Barbieux, leider van Urban Trad: 'Veel te veel folkbands flirten nu met beats, het nieuwe is er af. Daarom staat de groep dit keer centraal, zonder de elektronica volledig uit te schakelen.'

'Toen Urban Trad zo'n vier jaar geleden werd opgericht, stond het Keltische repertoire centraal', licht de bezieler, componist en multi-instrumentalist Yves Barbieux toe. 'Maar een mens evolueert. En aangezien 'Elem' de derde cd is, toch een scharniermoment in het leven van een band, wilde ik mijn horizon gevoelig uitbreiden. Voor 'Elem' haalde ik mijn inspiratie uit de vier hoeken van Europa.'

Het resultaat is een rijkere klank die een breed publiek kan aanspreken. Barbieux: 'Ik heb me laten leiden door traditionele muziek uit Scandinavië, Frankrijk, Spanje en enkele Oost-Europese landen. Maar tegelijkertijd wilde ik niet dat die invloeden te prominent aanwezig zouden zijn. Het moet uiteindelijk allemaal als Urban Trad klinken. Maar dat idee van Europa muzikaal te ontdekken, speelde al langer door mijn hoofd. Je hoeft voor uitstekende traditionele muziek niet noodzakelijk naar Zuid-Amerika of Afrika af te zakken. Europa heeft op dat gebied heel wat te bieden. Ik wil een zo goed mogelijk klinkende mix neerzetten waarin heden en toekomst elkaar ontmoeten. Een ander belangrijk criterium voor mijn muziek is de rust of de ademruimte die de composities uitstralen, ook al zijn het regelrechte dansnummers. Het is voor de doorsnee liefhebber bijvoorbeeld moeilijk te achterhalen of te vatten wat een virtuoos jazzmuzikant speelt. Die zit zodanig diep in zijn muziek dat het moeilijk wordt om daar als buitenstaander mee deel van uit te maken. Ik serveer liever een toegankelijke melodie die snel een zekere herkenbaarheid oproept.'

Met het debuut 'One-O-Four' uit 2000 maakte Barbieux via voorgeprogrammeerde ritmes de hartslag van een drukke stad voelbaar. Tegelijk zorgde hij er voor dat een meer folkgerichte luisteraar kon wegdromen op de tonen van een doedelzak of fluit. De opvolger 'Kerua', drie jaar later, zou de wereld Urban Trad leren kennen. Door het verrassende succes (de tweede plaats op amper twee punten van winnaar Turkije tijdens het Eurovisiesongfestival) van 'Sanomi' ging het album meer dan 30.000 keer over de toonbank.

Yves Barbieux: 'Het blijft een bizar gegeven dat een bepaalde song je carrière plots een 'boost' kan geven. Je gaat zonder verwachtingen naar een gebeuren dat wereldwijd wordt uitgezonden. Voor je het goed en wel beseft, beland je op de tweede plaats en kent iedereen je naam. Urban Trad was oorspronkelijk een project dat dankzij de goede ervaringen op het podium is uitgegroeid tot een hechte band. Ik schrijf nu ook nummers met het geluid en de mogelijkheden van de individuele groepsleden in het achterhoofd. En net dat zorgt voor een mooie evolutie. De eerste cd was mijn experimentele fase, het aftasten van een terrein dat toen ook door het Afro Celt Sound System werd verkend. Tegelijk was het afwachten wat er zou gebeuren. De toekomst was een groot vraagteken. De tweede cd klonk veel moderner, met 'Sanomi' als blikvanger. Op dat moment volg je de wetten van de muziekmarkt. Toen we toezegden om naar Letland te gaan, wist ik zeer goed waar ik mee bezig was. Ik wilde mijn ziel niet verkopen, maar ik besefte wel het potentieel van bepaalde dingen die je doet. Urban Trad is gewoon als Urban Trad naar daar gegaan en dat is onze sterkste troef geweest.'

Barbieux is bereid het spel tot op zekere hoogte mee te spelen en beseft dat 'Elem' het beslist moeilijker zal hebben om even vlot over de toonbank te gaan. Niet dat hij er wakker van ligt. Barbieux: ''Elem' is onze meest volwassen klinkende plaat, maar ze heeft natuurlijk niet dezelfde kapstok als de vorige. Maar dat geeft niet. Het leven gaat verder en de muziekmarkt is niet meer wat ze was, maar je merkt wel dat er veel interesse is voor onze liveconcerten. Een vreemde paradox trouwens. Na het Eurovisiesongfestival verkochten we goed, maar waren de liveoptredens zeker niet uitverkocht. Nu spelen we voor volle zalen en willen de mensen ons blijkbaar zien, horen en voelen. Eén nummer volstaat misschien om een plaat te laten verkopen, maar niet om de mensen massaal naar je concerten te laten afzakken. Ondertussen hebben we concerten gegeven in de Verenigde Staten, Nederland en Spanje en merk je dat het publiek toch wel aanvoelt wat we willen brengen.'

In een productie van Simon Emmerson drijft 'Elem' nog verder af van het folkverleden, zonder die traditie te verloochenen. 'Emmerson bleek meteen bereid mee in zee te gaan en hij was al een fan van ons', zegt Barbieux. 'Hij had ook al eens een remix van een nummer gedaan en dat was ons ten zeerste bevallen. Hij werkt ook hier samen met zijn vaste programmeur, Mass, en ze hebben onze muziek weer een ander elan gegeven. We hadden hen gevraagd te werken met synths en voorgeprogrammeerde geluiden, maar net dat wilden ze zoveel mogelijk minimaliseren. Ze vonden dat de groep en de muziek eerst moesten staan. Veel te veel folkbands flirten nu met beats, het nieuwe is er af. Daarom staat de groep centraal, zonder de elektronica volledig uit te schakelen. Ik had een welbepaald auditief beeld in mijn hoofd en dat is er ook uitgekomen. Zowel ikzelf als de zangeressen wilden deze keer echte talen gebruiken. Zo is 'Zout' een tekst van Gerry Demol, terwijl we verder ook in het Zweeds of Spaans zingen. En dan merk je dat het Zweeds eigenlijk een zeer mooie taal is om te zingen. 'Elem' is een mooi huwelijk geworden tussen mens en machine, al is de mens wel degelijke de dominante partner in het geheel. Maar goed ook, anders zouden we gewoon muziek uit een doosje brengen.' Dirk FRYNS

'Elem' is verschenen bij Mercury/Universal. De tournee loopt tot in 2005. Meer informatie op www.urbantrad.com .

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud