Helder debuteert met album vol eerlijke rootspop

(tijd) - In plaats van zijn universiteitsstudies Oost-Europese Talen en Culturen verder af te maken, ging de Merelbekenaar Helder Deploige, kortweg Helder, aan de slag bij enkele popgroepjes en theatergezelschappen. Met de cd 'The King Lost His Crown' treedt hij voor het eerst uit de schaduw. 'Ik heb altijd mijn eigen ding willen doen.'

Helder musiceert, componeert en acteert, al hoort hij dat laatste niet zo graag. Ook aan de term 'singer-songwriter' heeft hij een broertje dood, al schetst die precies waarmee hij nu al ruim tien jaar bezig is. Lokale metal- en rockgroepjes vormden, naast een schuchter begin in de theaterwereld, een eerste poging om het ei kwijt te kunnen, waarop hij al sinds zijn twaalfde zit te broeden. Maar het lukte hem slechts gedeeltelijk. Ook zijn bijdrage aan Sukilove, Flip Kowlier en Chitlin' Fooks blijken onvoldoende om zijn muzikale honger te stikken. Hij geraakt in 2000 niet verder dan de halve finale van Humo's Rock Rally en omdat hij ook daarna niet opgemerkt wordt, besluit hij het heft in eigen handen te nemen en zijn debuut in eigen beheer op te nemen.

In de zomer van 2002 zondert de liedjesschrijver zich af in zijn woonkamer aan de Schelde, kiest een dozijn nummers uit zijn omvangrijke archief en neemt ze op met een analoge achttiensporenrecorder. Het resultaat 'The King Lost His Crown' staat vol warmbloedige rootspop, soms onstuimig, maar veelal intimistisch en altijd melodieus. Helder doet alles zelf, ook de productie en de mix. De gasten Mich Walschaerts van Kommil Foo, Trixie Whitley, zijn broer Govert Deploige en Pascal Deweze (Metal Molly, Sukilove) nemen alleen enkele achtergrondstemmen voor hun rekening.

'Als je geen budget hebt om een studio te huren, heb je een groot voordeel: je weet op voorhand hoe je plaat zal klinken. Ik kende het best mogelijke geluid dat ik met mijn analoge opnameapparatuur kon bereiken en daar streefde ik naar. Het nadeel is dat ik uit de honderden nummers die ik de afgelopen jaren verzamelde tracks moest kiezen die een beetje in dezelfde lijn lagen. Mijn apparatuur kan niet alles aan. Op mijn oude cassettes staan bijvoorbeeld ook Russische schlagers. Op mijn plaat liggen de extremen niet zo ver uit elkaar.'

Helder: 'Ken je de verhalen van Mariah Carey of van mindere goden die beweren: 'Oh, ik zong al van toen ik drie was'. Ja, wie niet? Ik ook, met dat verschil dat ik mezelf nooit ontdekt heb. Op mijn twaalfde begon ik op de gitaar van mijn broer te tokkelen en ben ik vrijwel meteen nummertjes beginnen schrijven. Daarbij moest ik mezelf begeleiden met mijn stem. In het begin was dat nog een kopstemmetje. Al vond ik me niet meteen een fantastische zanger, toch nam ik al vrij snel de beslissing ooit mijn eigen ding te doen. Ik heb sowieso veel geleerd bij al die groepjes die ik op mijn weg tegen het lijf liep. Pacal Deweze van Metal Molly kende ik niet eens toen ik via via te weten kwam dat hij een drummer zocht voor Sukilove. Achteraf bleek dat hij al een drummer had gevonden. Hij vroeg me of ik niet wat gitaar of piano kon spelen en ik ben toch gebleven. Chitlin' Fooks ligt in het verlengde. Toen Pascal te weten kwam dat ik mijn weg wist in country- en andere rootsgenres en bovendien banjo en mandoline speelde, behoorde ik meteen tot de vaste line-up van de band.'

Vanavond treedt Helder definitief uit de schaduw en stelt hij met zijn eigen groep zijn eerste album voor. De live-bezetting van Helder bestaat verder uit Pieter Van Buyten (Flip Kowlier, The Kids) op contrabas, Frederik Heuvinck (A Brand) op drums en Jeroen Tilkin op toetsen. Zelf speelt Helder dobro, mandoline en banjo. Zijn eerste album heet niet zomaar 'The King Lost His Crown'. 'Ik vond het gewoon erg goed klinken als titel en de titelsong is een van de sleutelnummers van de plaat,' zegt Helder eerst. Maar als we even dieper doorvragen naar de concrete betekenis, blijkt het vooral een mentale kwestie te zijn. 'Deze plaat is mijn kroon en ik was de koning in mijn koninkrijk. Als je jarenlang bezig bent met je eigen ding, dan creëer je ook een eigen universum. Je zal jezelf net zo lang fantastisch vinden tot er een bepaald moment komt waarop je beslist: 'Nu is het genoeg geweest. Ik wil het kwijt. Hier is mijn vlag. Ik plant ze in de grond en laat ze achter.' Ik had het gevoel dat ik iets moest achterlaten om te kunnen openbloeien en er écht aan te beginnen. De cd 'The King Lost His Crown' is mijn ticketje om binnen te kunnen. Maar nu ben ik wel koning af en moet ik zonder bescherming verder. Ik kan me niet meer verstoppen in mijn ivoren toren. Maar ik ben blij dat ik dit kan loslaten en morgen aan iets nieuws kan beginnen. Niet dat ik de honderden liedjes die ik de jongste tien jaar bij elkaar schreef in de vuilnisbak kieper. Er zijn periodes uit mijn leven waar ik ook op deze cd nog helemaal niets uitgepuurd heb. Daar wil ik ook nog iets mee doen. Er blijft dus nog hoop voor de nerds die op dit moment op hun zolderkamertje nummertjes aan het schrijven zijn.'

De artistieke carrière van Helder loopt ongeveer simultaan met die van oudere broer Govert Deploige. 'Net als hij heb ik altijd in groepjes gespeeld. Ik kwam ook via hem terecht in het theatermilieu. Hij had al een paar producties achter de rug en vond me talent genoeg hebben om me te introduceren. Toen hij gevraagd werd voor een stuk, maar niet kon, liet hij weten dat hij nog een broertje had. Daarna zijn ook andere gezelschappen me komen polsen.' Tot op heden was Helder actief bij Mireille & Mathieu ('Zit!'), Drie Vingers ('Verleden Hartjes'), De Kopergietery ('Komosha', 'De Wraak van Tarzan', 'Calypso'), Cie de Koe ('De Liefde Het Is'), Het Toneelhuis ('Talkshow') en 4hoog ('Specht').

Vooral de tienervoorstelling 'Calypso' bleek een uitdaging. Het stuk is gebaseerd op foto's van Weegee, een beroemde Newyorkse fotograaf uit de jaren 40. Helder: 'De regisseur Johan De Smet vroeg mij of ik iemand wilde vervangen in de Duitse versie van het stuk. Maar ik kende de taal niet en de crew vertrok binnen de maand naar Oostenrijk voor een tournee. Ik heb me dan maar als een gek op dat Duits geworpen en het is me gelukt.' De voorstelling wordt in het voorjaar van 2004 hernomen in het Nederlands. 'Specht' loopt opnieuw in het najaar van 2004 en in 2005 staat Helder in een stuk van Wouter Deprez, de jongste winnaar van Humo's Comedy Cup. 'Ze vragen mij meestal eerst als muzikant en componist, maar daarna sluip ik vaak ook als acteur het stuk in.'

'In het theater vraagt men mij: 'Wanneer ga je nu eens eindelijk kiezen tussen theater en muziek.' In het rock-'n-rollmilieu klinkt het dan weer: 'Ofwel ga je met die jeanetten van het theater op tournee, ofwel met ons. Denk aan je credibility.' (lacht) Ik zit tussen twee vuren, maar ik zit daar goed.'

Tom PEETERS

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud